„Mamo, tato, zobacz, jak gram w piłkę” – woła dziecko, któremu udało się wreszcie kopnąć piłkę do bramki. Na jego twarzy widać entuzjazm i dumę ze swojego osiągnięcia. Tego samego szuka u swojego rodzica – wyrazu twarzy, który odzwierciedli uczucie euforii i dumy. Pragnie usłyszeć pochwałę, ale rodzic tego nie dostrzega i nie reaguje. Jest bardziej zaabsorbowany swoim telefonem. Czy pokolenie rodziców zapatrzonych w telefony wychowuje następne pokolenia również wpatrzone w ekrany?

W filmach i serialach często widzimy sceny, w których po burzliwej kłótni para odnajduje ukojenie w namiętnym zbliżeniu, a wszelkie napięcia między nimi znikają. To daje złudzenie, że seks po kłótni może przywrócić nam równowagę i harmonię w relacji. Ale czy w rzeczywistości „seks na zgodę” jest skuteczną metodą na rozwiązywanie konfliktów?

O sztuce akceptacji życia i wewnętrznym krytyku z Katarzyną Miller rozmawiała Klaudia Przyłucka-Janasik

Styczeń wielu osobom kojarzy się głównie z nowym rokiem i z postanowieniami noworocznymi. Czy planowanie celów tylko dlatego, że zaczął się nowy rok kalendarzowy, faktycznie ma sens? Może to jedynie społecznie funkcjonujący zwyczaj, który nie sprawdza się w praktyce?

W internecie łatwo natrafić na szeroką gamę porad dotyczących zdrowia psychicznego – od internetowych artykułów, przez posty na blogach, po memy motywacyjne w mediach społecznościowych. Choć mogą one wydawać się nieszkodliwe, a nawet pomocne, istotne jest, by zrozumieć różnicę między wsparciem opartym na dowodach naukowych a pseudopsychologią, która może przynieść więcej szkody niż pożytku.

Powrót do równowagi to nieustanne wracanie i balansowanie, dynamiczne równoważenie tego, co się dzieje w nas i wokół nas. Czy możemy w ogóle mówić, że osiągnęliśmy w swoim życiu równowagę? A może właśnie jest to proces zmienny i raz jesteśmy bliżej tej równowagi, a raz dalej?

Kiedy piszę ten artykuł, nie opadł jeszcze pył po kampanii prezydenckiej w Stanach Zjednoczonych. Niektórzy zachodzą w głowę, jak to możliwe, że Donald Trump znów został wybrany, czym dokładnie pociągnął za sobą Amerykę, co szykuje dla świata i czy świat w ogóle przetrwa. Jeśli czytacie te słowa, to znaczy, że Elon Musk nie zasugerował jeszcze elektowi, by wysadził w powietrze całą planetę, oferując pragnącym przetrwać bardzo drogie miejscówki na Marsie, na którym ma działki na sprzedaż. Wciąż czekamy. Podczas kampanii wyborczej moją uwagę przykuła analiza gustów muzycznych Trumpa w odniesieniu do emocjonalnych potrzeb wyborców. Trump kocha muzykę i lubi się nią dzielić z najbliższymi, w tym z narodem.  Reporterka „New York Timesa” opisywała, jak w swojej rezydencji Mar-a-Lago organizował imprezy, podczas których występował w roli didżeja, grając muzykę z iPada, sterując nagłośnieniem i podnosząc rytmicznie pięść w świetle lamp stroboskopowych. Podobno żelaznym numerem na imprezach jest YMCA zespołu The Village People. Donald mówił w wywiadach, że ten „gejowski hymn narodowy” jest niedoceniany, a przecież sprawia, że nie można przy nim wysiedzieć spokojnie na krześle. To bomba energetyczna, więc ludzie kochają, gdy ją zarzuca. Ostatnie wiece kandydata, w tym ten w Oaks w Pennsylwanii otwierała z kolei pieśń Ave Maria, która w USA jest popularną piosenką pogrzebową. „Żebyśmy mieli piękny wieczór” – wytłumaczył przyszły prezydent. Ludzie, którzy przyszli posłuchać o małym biznesie i sposobach rozwiązania kryzysu mieszkaniowego, słuchali kolejno z listy Spotify Trumpa: God Bless America – hymn USA, Ave Maria – Luciano Pavarotti, Time to Say Goodbye – Sarah Brightman and Andrea Bocelli, It’s A Man’s Man’s Man’s World – James Brown, Hallelujah – w wersji Rufusa Wainwrighta, Nothing Compares 2 U – Sinéad O’Connor, An American Trilogy – Elvis Presley, November Rain – Guns N’ Roses.   Sami widzicie: były to sentymentalne superprzeboje, których elegijny, smutnawy nastrój konweniował z narracją o pogrążającej się w kryzysie i beznadziei Ameryce, którą należy wyzwolić. Lista przebojów zamiast programu gospodarczego na przyszłą kadencję zażenowała wyrafinowanych komentatorów. Podobno nawet tych, którzy sprzyjali Trumpowi. Mówili, że kandydat nie widzi nic poza sobą, nie słucha innych ludzi, nie przyjmuje profesjonalnych wskazówek. No cóż, notowania Trumpa zamiast polecieć w dół, poszły w górę. Dwa tygodnie później wygrał wybory. Kandydat wyobcowany z coraz bardziej dysfunkcyjnego systemu demokratycznego, arogancki i niekłaniający się elitom okazał się najbardziej przystający do stanu emocjonalnego Amerykanów. Żyjemy w czasach gdy November Rain może z powodzeniem zastąpić 

Każdy z nas nosi w sobie wspomnienia wydarzeń, które nas zraniły, rozczarowały lub pozostawiły ślad na naszej psychice. Czasami trzymamy się przeszłości, mimo że pragniemy iść dalej. Dlaczego tak trudno nam odpuścić? Jak możemy przepracować trudne doświadczenia i odzyskać spokój? W tym artykule przyjrzymy się psychologicznym mechanizmom związanym z przebaczeniem i akceptacją, a także roli terapii w procesie wybaczania sobie i innym.

Klawiatura to jedno z najważniejszych narzędzi osób pracujących lub grających na komputerze. Wybór odpowiedniego modelu znacząco wpływa na komfort jej użytkowania. Najpopularniejsze są klawiatury mechaniczne i membranowe. Sprawdź, czym się różnią i która z nich będzie dla ciebie lepszym rozwiązaniem.

Coraz częściej biegniemy za sukcesem, ale coraz rzadziej odczuwamy satysfakcję z tego, co mamy. Podejmujemy zawodowe wyzwania i płacimy za nie wysoką cenę w postaci lęków czy nawet depresji. Realia rynkowe dla kobiet nie są wspierające, ale istnieje sposób, by sobie z tym poradzić. W jaki sposób? Jak stać się wystarczającą i nie poddawać się syndromowi oszusta? Czy równowaga w życiu jest w ogóle możliwa do osiągnięcia? Jak uczyć się od innych i funkcjonować w wielopokoleniowych zespołach? O tym wszystkim mówi Sylwia Petryna – przedsiębiorczyni, certyfikowana mentorka i coachka, feministka oraz organizatorka ogólnopolskiego wydarzenia „Jesteś wystarczająca! Uwierz w to!”, w którym uczestniczyło ponad 1200 kobiet z Polski i nie tylko.

W "Po dorosłemu" znajdziecie dodatkowy rozdział o sensie życia, który jest o ważnych pytaniach, do których prowadzi nas dojrzałość – po co żyjemy i co jest dla nas ważne. Co oznacza stawianie sobie pytań o sens życia? Jakie emocje towarzyszą jego poszukiwaniom? W jaki sposób kryzysowe momenty stają się przełomowe? Poniżej prezentujemy fragment rozdziału.

Ból gardła to jeden z najczęściej występujących objawów chorobowych, z którym spotykamy się szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. W większości przypadków nie jest on powodem do obaw i ustępuje samoistnie po kilku dniach. Jednak czy zawsze możemy ignorować tę dolegliwość? Okazuje się, że ból gardła może czasem świadczyć o poważniejszych problemach zdrowotnych, które wymagają konsultacji ze specjalistą.