„Mamo, tato, zobacz, jak gram w piłkę” – woła dziecko, któremu udało się wreszcie kopnąć piłkę do bramki. Na jego twarzy widać entuzjazm i dumę ze swojego osiągnięcia. Tego samego szuka u swojego rodzica – wyrazu twarzy, który odzwierciedli uczucie euforii i dumy. Pragnie usłyszeć pochwałę, ale rodzic tego nie dostrzega i nie reaguje. Jest bardziej zaabsorbowany swoim telefonem. Czy pokolenie rodziców zapatrzonych w telefony wychowuje następne pokolenia również wpatrzone w ekrany?
Autor: dr hab. Aneta Przepiórka
