Pokolenie mojej mamy nie mówiło nic o menopauzie. Nie było się czym chwalić, nie było ratunku, a leki hormonalne, które pojawiły się na horyzoncie, szybko obrosły legendą cichych zabójców. Nauczono się jej nie zauważać. Zresztą potrzeby kobiet tamtego pokolenia redukowano do trudności zaopatrzenia w mięso i środki do czyszczenia.  Kobieta wchodziła w wiek menopauzalny jak w mgłę i znikała. Po czym, nie wiadomo kiedy, wyłaniała się z tej mgły jako babcia – cicha, dzielna, z herbatą z malin i dyskretną nerwicą lękową. Sytuacja powoli się zmienia. A właściwie ruszyła lawina. Na temat klimakterium, przekwitania, menopauzy zaczynają mówić wszyscy. Dosłownie. Nawet influencerki, które dopiero co zaczęły miesiączkować. Mają już gotowe zestawy suplementów, zabiegów i podkładów na wypadek pierwszej zmarszczki oraz klimakterium.  W aplikacjach fitnessowych można wybrać „plan treningowy na suchą błonę śluzową”. W moim telefonie więcej powiadomień dotyczy poziomu estrogenu, osteoporozy, ćwiczeń z obciążeniem niż kursu euro czy spodziewanego końca świata. Nie narzekam, wreszcie można odczarować kolejny etap życia kobiety. Wreszcie jest o nim rozmowa.  Tyle tylko, że menopauzalna lawina informacyjna niepokojąco zaczyna przypominać tę, która mnie zasypała, gdy urodziłam pierwsze dziecko.  Każdy, absolutnie każdy miał dla mnie dobrą radę. Teściowa, koleżanka, ekspedientka w sklepie. Co robić, żeby być dobrą matką i nie zwariować. Na półkach księgarń mnożyły się „rewolucyjne poradniki”. W wielu wypadkach porady wzajemnie się wykluczały. Miałaś spać z dzieckiem i nie spać z dzieckiem. Karmić piersią, ale też w uzasadnionych przypadkach nie karmić. Biegać na każde wezwanie, ale też nie dać się zwariować w tym bieganiu i raczej nie biegać. Organizować czas dziecku, a jednocześnie pozwolić mu się nudzić: „Ja tylko tak mówię, żebyś nie żałowała”. Teraz wchodzę w ten wiek i sytua­cja się powtarza. Można mieć wrażenie, że kobieta półwieczna idzie na wojnę i powinna się uzbroić, zająć miejsce w okopie, odbezpieczyć broń, pójść do boju i wygrać bitwę. Psychologiczną i fizjologiczną. Do dyspozycji ma lekarstwa (tylko częściowo oddemonizowane), suplementy, diety, jogi hormonalne, lasery do wnętrza duszy. Na Instagramie nagłówki krzyczą: „Nie daj się starości!”, „Pokochaj swoją menopauzę!”, „Nowa Ty po pięćdziesiątce!”, „Wyglądaj lepiej niż 30 lat temu”. W tym celu należy jeść dużo soi lub nie jeść dużo soi, ćwiczyć krótko z dużym obciążeniem lub krótko z małym obciążeniem, dołożyć do diety białko, ale nie dokładać, przejść na hormonalną terapię zastępczą, ale raczej nie przechodzić, pójść do chirurga plastycznego albo lepiej nie iść, bo jest się i tak bardzo piękną. Pięknem wewnętrznym, które – jak wiadomo – jest o wiele cenniejsze od piękna zewnętrznego. Z tym ostatnim się nie zgadzam, wystarczy przejrzeć cenniki klinik medycyny estetycznej. Bogatsza o doświadczenia z poprzedniego etapu wiem jedno: w mojej sytuacji najcenniejszy jest zdrowy rozsądek. Tylko skąd w dzisiejszych czasach wziąć zdrowy rozsądek? 

Drodzy Czytelnicy! Cieszymy się, że dzielicie się z nami Waszymi historiami, przemyśleniami oraz refleksjami. Pamiętajcie, że jesteście ważnymi członkami naszego redakcyjnego zespołu i to się nigdy nie zmieni! Z niecierpliwością czekamy zatem na kontakt od Was i kolejne przepiękne listy, które do nas nadsyłacie. Autorzy opublikowanych w tym numerze listów otrzymują od nas książkę Otwórz, gdy... autorstwa dr Julie Smith. Jesteście prawdziwymi Czytelnikami z Charakterem! Adres redakcji: ul. Polska 13  60-595 Poznań lub  redakcja.charaktery@forum-media.pl Nadesłanie listu oznacza zgodę na jego publikację w „Charakterach” i w internetowych odsłonach magazynu. Nadzieja na co dzień Artykuł Amandy Staniszewskiej-Celer o nadziei przeczytałam kilka razy, najpierw jednym tchem, potem powoli, fragment po fragmencie. Ujął mnie sposób, w jaki autorka pokazuje nadzieję – nie jako coś abstrakcyjnego czy zarezerwowanego dla naiwnych, ale jako wewnętrzną postawę, którą można pielęgnować. W dzisiejszym świecie często łapię się na czarnowidztwie. Ten tekst przypomniał mi, że nadzieja nie polega na tym, że „wszystko będzie dobrze”, tylko na przekonaniu, że dam radę, nawet jeśli będzie trudno. Od kilku dni codziennie wieczorem zapisuję jedną rzecz, która mnie w minionym dniu ucieszyła albo dodała otuchy. Niby drobiazg, ale zauważam, że patrzę na świat z odrobiną większej łagodności. Karolina  Zrozumieć stres Jako nauczyciel w liceum pracuję w ciągłym napięciu i coraz częściej odczuwam, że stres zaczyna mnie przerastać. Dlatego z ogromnym zainteresowaniem przeczytałem artykuł Joanny Śliwowskiej o stresie. Byłem zaskoczony, jak jasno i konkretnie autorka tłumaczy różne typy stresorów i ich wpływ na nasz organizm. Po raz pierwszy tak wyraźnie zobaczyłem różnicę między stresem mobilizującym  a wyniszczającym. Szczególnie cenne były dla mnie fragmenty o budowaniu codziennej odporności psychicznej poprzez regenerację i rytuały. Dobrze mieć takie treści pod ręką – merytoryczne, ale przystępne. Marek  Depresja klimatyczna Od dawna towarzyszy mi uczucie bezsilności wobec tego, co się dzieje ze światem: susze, pożary, zanieczyszczenia, rosnące temperatury. Ale dopiero dzięki artykułowi Dominiki Zaremby zdałam sobie sprawę, że to, co czuję, ma swoją nazwę: depresja klimatyczna. To był dla mnie ważny moment – poczułam, że nie jestem w tym sama, że moje emocje są uzasadnione i mają swoje źródło. Doceniam, że tekst nie tylko opisuje zjawisko, ale też w konkretny sposób wskazuje, jak rozmawiać z innymi, gdzie szukać wsparcia, jak łączyć troskę o planetę z troską o własne zdrowie psychiczne. Zamiast zamykać się w lęku, spróbuję teraz szukać wspólnoty i działania. Ewa

Zbliża się lato, a wraz z nim idealny czas, by spędzać więcej chwil na świeżym powietrzu, rozkoszując się rozkwitającą przyrodą i swobodną atmosferą. Długie dni i przyjemna pogoda zachęcają do aktywności na zewnątrz, a jednym z najlepszych sposobów na ich wykorzystanie jest jazda na rowerze.

Poradnik „Depresja nastolatka” wychodzi naprzeciw potrzebom rodziców. Wyjaśnia mechanizmy powstania depresji, wskazuje, jak ją rozpoznać i czym różni się od chandry czy nastoletnich wahań nastroju. Książka zawiera konkretne rady, jak własnymi siłami można mądrze i odpowiedzialnie wesprzeć dziecko w wydostawaniu się z błędnego koła marazmu i smutku. Poniżej prezentujemy jej fragment.

Cukrzyca to przewlekła choroba, która wpływa na zdrowie fizyczne i psychiczne. Diagnoza często wywołuje szok, lęk i poczucie utraty kontroli. Dlatego też wsparcie psychologiczne jest tak istotne dla pacjentów i ich rodzin w adaptacji do nowej sytuacji.

Coraz więcej osób zmaga się z problemami ze snem i to niezależnie od wieku, płci czy obciążenia mentalnego. Chociaż kiedyś wydawało się, że to głównie dorośli mają trudności z zasypianiem, dziś zaburzenia snu dotykają również dzieci i młodzież. W ostatnich latach skala tego zjawiska wyraźnie wzrosła i zaczyna przypominać poważny problem społeczny. Dlaczego sen staje się wyzwaniem? Jak działać wielotorowo?

Ciągle wchodzisz w relacje, które kończą się tak samo? Bierzesz odpowiedzialność za emocje innych? A może od lat żyjesz według oczekiwań, które nigdy nie były Twoje? To nie przypadek – to schematy rodzinne, które kształtują dorosłe życie znacznie mocniej, niż nam się wydaje. Psychologowie i terapeuci nie mają wątpliwości, że powielanie zachowań rodziców w dorosłości to zjawisko powszechne i często nieuświadomione.

Praktyczny przewodnik Michała Brzegowego, w którym doświadczony psychoterapeuta łączy wiedzę z terapii poznawczo-behawioralnej z ćwiczeniami budującymi głębszą relację z sobą. Książka oferuje narzędzia do radzenia sobie z emocjami i lękiem, ucząc akceptacji wszystkich aspektów osobowości. Autor pokazuje, jak przezwyciężyć strach przed samotnością, tworzyć zdrowe więzi i rozwiązywać konflikty. To towarzysz w procesie odnajdywania własnego ja, wolnego od społecznych masek.   Książkę można kupić tutaj: https://bit.ly/kim-jesteś-kiedy-nikt-nie-patrzy-michał-brzegowy

Być może odczuwasz silny, a wręcz paraliżujący stres przed spotkaniem z nowymi ludźmi lub prezentacją w pracy. Albo nieustannie boisz się tego, że zostaniesz negatywnie oceniony/oceniona. A może codzienne, nawet najprostsze interakcje z innymi ludźmi napawają cię lękiem? Lęk przytłacza nie tylko Ciebie, dowiedz się, jak sobie z nim radzić.

Czujesz się przeciążony, zniechęcony albo przytłoczony? Nie jesteś sam. Tempo życia, natłok obowiązków i niepewność jutra sprawiają, że stres coraz częściej towarzyszy nam każdego dnia – nie tylko w pracy, ale też w domu, w relacjach i w czasie wolnym. Trudno dziś znaleźć przestrzeń na regenerację, a zmęczenie psychiczne staje się normą, nie wyjątkiem.

W ciągu kilku lat system e-zdrowia przeszedł ogromną przemianę. Jednym z przełomowych rozwiązań stała się recepta online, która zmieniła sposób, w jaki pacjenci uzyskują dostęp do potrzebnych leków. Bez konieczności wizyty w przychodni możesz skonsultować się z lekarzem i szybko odebrać potrzebne leki.