O tym jak uwolnić się od szkodliwych schematów i presji oczekiwań z Tatianą Mindewicz-Puacz rozmawia Klaudia Przyłucka-Janasik

Na początku tysiąclecia, w czasach oczekiwanego końca historii (proszę sobie tu zwizualizować śmiech przez łzy) weszłam w trwałą relację z jednym z banków. W tym toksycznym związku do dziś tkwimy w trójkę: bank, ja i mój mąż.  Owocem tej dezynwoltury jest niewielki dom na przedmieściach, który budował nam pan Tadeusz i jego drużyna: pan Władek i pan Marek. Serdecznie panów pozdrawiam i codziennie o Was myślę. Chciałabym Was jeszcze kiedyś zobaczyć, ale zadbajcie, bym nie miała przy sobie ostrych narzędzi. Dobrze, że zmieniliście numery telefonów. W każdym razie: kiedy zaczynała się budowa, nikt mi nie powiedział, że się ona nigdy nie skończy. Że mój dom nigdy nie będzie całkiem gotowy. Że gdy ułożę ostatnią deskę na tarasie, zatka się komin. Gdy z drabiny zejdzie kominiarz, pies przegryzie kabel uruchamiający bramę. Kiedy (po roku) oba ramiona bramy będą już pracować zgodnym, a nie freestylowym rytmem, zacznie przeciekać prysznic na piętrze. Kiedy uda się ustalić źródło przecieku prysznica, pojawi się nowe, bezźródłowe, na ścianie. Kiedy przykręcę szafkę, odpadnie kontakt. Gdy skończę malować przedpokój, syn wyleje kakao na ścianę w dużym pokoju. I tak bez końca. Półtorej dekady po wbiciu pierwszej łopaty, urodzeniu dziecka i czterech napisanych pod coraz mniej szczelnym dachem książkach znajduję się w stanie nieustannego remontu. W zasadzie każda chwila relaksu na kanapie powinna być okupiona wyrzutami sumienia. Ciągle jest coś do wymiany, do naprawy, przestawienia lub wyrzucenia.  Nie zrozumcie mnie źle. Nie jestem samobójczynią. Mam swoje sposoby, przede wszystkim duct tape wynalezioną przez Amerykanów z Johnson & Johnson srebrną taśmę, która naprawia wszystko. Od niedawna korzystam także z przezroczystej lepkiej obustronnie taśmy, która naprawia wszystko i jeszcze tego nie widać.  Po latach walki z materią wiem natomiast, że ten remont się nigdy nie skończy. Podobnie jak nie skończy się remont drogi między Konstancinem Jeziorną a Piasecznem, podejmowanie prób zdrowego odżywiania, regularnych treningów, dalszego uzdrowienia relacji z rodziną, napisania na czas następnej książki. Podobno nasz mózg lubi zakończenia. Finał daje poczucie bezpieczeństwa, pozwala zamknąć historię i przejść dalej. Dlatego tak trudno znieść rozkopany chodnik czy niedokończony projekt. Problem w tym, że życie nie zna takiego etapu. Jest tylko proces. Nieustanny remont psychiki, ciała, relacji. A im bardziej walczymy o finał, tym większe rozczarowanie. Wieczny remont to dowód, że wciąż możemy coś zmienić. Że nie jesteśmy skazani na jedno rozwiązanie, jedną wersję siebie. To nadzieja, że nawet jeśli sufit przecieka, można go uszczelnić. I że w tym całym bałaganie, kurzu i huku wiertarki kryje się energia życia. Bo skończone, zamknięte, wyremontowane do końca – jest już martwe. I tego się trzymam. 

W poprzednim roku aż 30 911 badanych CV z Polski zawierało informację o umiejętności pracy zespołowej – to najczęściej deklarowana kompetencja zawodowa wśród kandydatów znad Wisły. Na kolejnych miejscach znalazły się komunikatywność (27 176 CV)  i prawo jazdy kat. B (22 559 razy).  Serwis kariery InterviewMe.pl opublikował badanie „Najpopularniejsze na świecie umiejętności wpisywane do CV” oparte na analizie 17 mln prawdziwych życiorysów zawodowych z 7 państw – Polski, USA, Brazylii, Niemiec, Francji, Hiszpanii i Włoch, które kandydaci pisali przez ponad rok w kreatorach CV InterviewMe i Zety. W ten sposób powstał ranking 10 najpopularniejszych kompetencji w CV na różnych rynkach pracy. Najczęściej deklarowana w pol­skich CV praca zespołowa pojawia się niemal dwa razy częściej niż na przykład obsługa komputera. Pozostałe umiejętności, które najczęściej pojawiają się w aplikacjach Polaków, to: komunikatywność, prawo jazdy kat. B, kreatywność i pomysłowość, umiejętność szybkiego uczenia się, pracowitość i zaangażowanie, dokładność i dbałość o szczegóły, samodzielność oraz dobra organizacja pracy. Co ciekawe, współpraca z zespołem i komunikatywność to jedyne umiejętności w CV, które znalazły się w pierwszej dziesiątce na każdym z analizowanych rynków. – Nasze badanie pokazuje, że kandydaci najczęściej wpisują do CV kompetencje miękkie. Na całym świecie, mimo różnic kulturowych i gospodarczych, chętnie podkreśla się m.in.: pracę zespołową, komunikatywność, kreatywność czy samodzielność. To znak, że coraz lepiej rozumiemy, czego naprawdę szukają pracodawcy – komentuje Wojciech Martyński, ekspert kariery i redaktor InterviewMe. Analiza wykazała również, że: Amerykanie wpisują do CV średnio 8 umiejętności, Polacy – 6, Francuzi, Hiszpanie i Włosi – 5, a Niemcy i Brazylijczycy – zaledwie 4. Kompetencje twarde, które najczęściej wpisywano do CV na różnych rynkach, to prawo jazdy oraz obsługa pakietu MS Office.  O InterviewMe InterviewMe.pl to popularny serwis kariery, który oferuje profesjonalny kreator CV i listu motywacyjnego, i z sukcesem rozwija międzynarodową markę Zety. InterviewMe i Zety to także popularne blogi o tematyce rekrutacji i kariery zawodowej, które przyciągają rocznie ponad 40 mln czytelników z całego świata i są cytowane przez takie tytuły jak „Financial Times”, „Forbes” i „The Guardian”. Pełna wersja badania:

Wzięło w niej udział ponad 400 kobiet z całego kraju i zagranicy. Na scenie znakomici goście, mądre, inspirujące wystąpienia i ciekawe dyskusje.

Czy zdarza Ci się słyszeć w głowie głos, który podważa Twoje decyzje, krytykuje wygląd, umniejsza osiągnięcia? To Twój wewnętrzny krytyk, obecny w każdym z nas. Choć bywa postrzegany jako destrukcyjny, może pełnić także funkcję ochronną i motywującą. W tym artykule analizujemy jego genezę, wpływ na emocje i decyzje oraz sposoby współpracy z nim.

Weźmie w niej udział ponad 400 kobiet z całego kraju i zagranicy. Uczestniczki spędzą czas z niezwykłymi gośćmi - słuchając inspirujących wystąpień i biorąc udział w ciekawych dyskusjach. Hasłem przewodnim konferencji będzie PRZYJAŹŃ.

Komiks od lat zajmuje szczególne miejsce w kulturze popularnej – łączy atrakcyjną warstwę wizualną z narracją, która potrafi poruszyć, rozbawić czy zaintrygować. W przeciwieństwie do klasycznej książki, komiks angażuje czytelnika nie tylko treścią, ale i obrazem, co sprawia, że jest doskonałym prezentem zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Coraz bogatsza oferta wydawnicza pozwala znaleźć tytuły dopasowane do wieku, gustu czy nawet zainteresowań popkulturowych. Nic dziwnego, że rośnie liczba osób, które decydują się podarować komiks na urodziny, święta czy inne okazje. To prezent niebanalny, pełen emocji i często kolekcjonerskiej wartości.

Bezsenność oraz przewlekłe napięcie emocjonalne należą do najczęściej zgłaszanych problemów zdrowotnych we współczesnym społeczeństwie. Szacuje się, że zaburzenia snu dotyczą nawet co trzeciej osoby dorosłej, a ich konsekwencje wykraczają daleko poza zmęczenie następnego dnia. Mogą wpływać na zdolność koncentracji, pamięć, samopoczucie, a także zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych czy obniżenia odporności. Napięcie emocjonalne z kolei często towarzyszy szybkiemu tempu życia, nadmiarowi obowiązków czy długotrwałemu stresowi zawodowemu.

Denim przemieniony w kamizelki i torby shopperki, letnie topy z wiskozowych sukienek i koszul. Najnowszy projekt Answear.com, korzystając z idei upcyklingu, ogranicza problem odpadów tekstylnych, tworząc zupełnie nowe, unikatowe elementy garderoby.

Wiecie, że szympansy i bonobo po kłótni poklepują się pojednawczo i uprawiają seks „na zgodę”, a smutna małpka zawsze znajdzie przyjaciela, który przytuli ją na pocieszenie? Przez długi czas uważano, że zdolność rozpoznawania i współodczuwania emocji innych jest zarezerwowane dla ludzi. Badania psycholożki Zanny Clay (Durham University) dowodzą jednak, że jej korzenie tkwią znacznie głębiej w ewolucji. W świecie wielkich małp empatia przyjmuje różne formy, ale pełni podobną funkcję jak u ludzi: pomaga regulować napięcia, wzmacniać więzi i utrzymywać spójność grupy. Naukowczyni będzie gościć na tegorocznym Festiwalu Przemiany w Centrum Nauki Kopernik.

Stres, niepewność, obawy – z takim bagażem wielu młodych ludzi wchodzi na rynek pracy, szukając dla siebie pierwszych zajęć. Rzeczywistość staje się trudniejsza, jeśli obok brakuje wspierających osób i kompetencji cyfrowych wymaganych w środowisku pracy. Nie wszyscy jednak mają dostęp do edukacji technologicznej, a zjawisko wykluczenia społeczno-cyfrowego często dotyka dzieci i młodzież z potrzebujących środowisk. Na problem zwraca uwagę kampania „Na równi w cyfrowym świecie”, realizowana przez Fundację Sarigato (projekt Hakersi). W tym roku partnerem i współorganizatorem Gali Hakersów została Fundacja TVP.