Badania dowodzą, że widok natury – krajobrazu za oknem, rzeki, lasu lub choćby jednego drzewa – skutecznie obniża poziom stresu i to już po kilku minutach. Dodatkowo łagodzi ból i niepokój, w efekcie przyspiesza zdrowienie. Dlaczego więc tak często pozbawia się kontaktu z naturą tych, którzy tego najbardziej potrzebują, czyli pacjentów w szpitalach?

Niespodziewane zwroty akcji, błędy, chaos, presja czasu – to tylko niektóre z najczęściej występujących czynników stresogennych w pracy. Jak – włączając uważność – lepiej sobie z nimi radzić?

Życie każdego nastolatka jest jak nieustannie kręcąca się karuzela. Nie sposób jej zatrzymać, nie sposób z niej wysiąść. Karuzele różnią się od siebie. Jedne są większe, inne bardziej kolorowe, niektóre przerażające lub takie, z których możemy podziwiać piękne widoki. Okres dojrzewania nastolatka w spektrum autyzmu jest z pewnością niezwykle ciekawą karuzelą. A może nawet rollercoasterem. Jednym z tych największych, gdzie po długim podjeździe spada się nagle, w ułamku sekundy pionowo w dół, by po chwili gnać przez zakręty, wisząc głową w dół.

Czym jest poczucie wykluczenia? Na czym polega cierpienie z powodu odrzucenia? Czy każdy jest podatny na wykluczenie w tym samym stopniu? Czy osoby z traumą wykluczenia zachowują się w sytuacjach społecznych inaczej niż osoby, które wykluczenia nie doświadczyły? W jakim stopniu ludzie zdają sobie sprawę, że nierozpoznane i nieuleczone odrzucenie w przeszłości jest przyczyną ich trudności w sytuacjach społecznych?

Objawy związane z PMS mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. Ciężko z nimi negocjować – pojawiają się cyklicznie, nie zważając na plany i potrzeby kobiet. A one, aby móc wypełniać obowiązki związane z pełnieniem różnych funkcji życiowych (partnerki, matki, pracownika, przyjaciółki), oprócz stałych wyzwań mają dodatkowo jeszcze te comiesięczne. Kobiety rzadko zwalniają siebie z obowiązków, nawet gdy jest im ciężko i bardzo by tego potrzebowały.

W dzisiejszym, zabieganym świecie, gdzie życie rodzinne jest nieustannie wystawione na próbę, warto zastanowić się nad korzyściami, jakie niosą za sobą rodzinne rytuały. Rytuały, będące szczególnymi czynnościami regularnie wykonywanymi przez rodzinę, mają potencjał do kształtowania tożsamości, tworzenia poczucia bezpieczeństwa i przynależności – a to tylko czubek góry lodowej.

Jest późne popołudnie. Jadę tramwajem pośrodku długiej alei starych drzew. Z każdym tygodniem widok ciemnieje, a jesień zbliża się do zimy. Powtarzam nerwowo w myślach zbitki samogłosek a-ae-ae-am-a-a, ae-arum-is-as-is-ae, stukając palcami o szybę – niemal jak w rytmie rytualnej pieśni obcego plemienia. I tak co czwartek, od kilku miesięcy. Z narastającym lękiem.

Pamiętam mrożący krew w żyłach moment, kiedy pewnego ranka weszłam obudzić starszego synka i zobaczyłam, że spod kołdry zamiast różowej ciepłej stópki wystaje wielka, owłosiona noga. Poczułam się jak w ulubionym w naszej rodzinie filmie Klątwa królika, gdzie sympatyczny bohater pod wpływem złego zaklęcia zmienia się o północy w wielkiego futrzaka. Zamiast rąk z rękawów wychodzą owłosione łapy. Zdegustowanym wyjaśniam, że widuję swoje dzieci codziennie, nie odwiedzam ich pokoju po latach przebywania w delegacji. Widok wielkiej stopy był po prostu momentem kończącym ścisłe dzieciństwo synka. Kolejnym etapem był bunt nastolatka, który uświadomił mi, jak ważne jest, by rodzic znalazł profesjonalne wsparcie w momentach kryzysu. Lekarza, terapeuty, psychologa, kolejno lub wszystkich naraz. Kiedy zielone ze złości nasze słodkie dziecko wywrzeszczało po raz pierwszy, że nas nie znosi i jesteśmy najgłupszymi ludźmi, jakich w życiu spotkało, mąż się niemiło zdziwił, ja byłam na to gotowa. To był po prostu etap przecinania pępowiny, próba sił, ucieczka w nieznane, ale po to, by wrócić w dojrzalszej postaci, wcześniej lub później. Nic osobistego. Trzeba było tylko cierpliwie trwać i wspierać. Siebie i dziecko. Po buncie wczesnego nastolatka przyszedł czas wczesnej dorosłości, który zbiegł się z serią celebrowanych osiemnastek. Byłam przerażona, kiedy przypomniałam sobie moją własną. Impreza skończyła się całkowitą demolką domku letniskowego rozumianą literalnie. Remont się nie opłacał, trzeba było domek rozebrać. Okazało się, że „dzisiejsza młodzież” jest raczej zachowawcza. Do najbardziej dotkliwych przejawów wczesnej dorosłości zaliczam butelkę koniaku wypełnioną herbatą oraz urwanie i zgubienie jednej z czterech nóg naszej kanapy. Mąż się zastanawiał, jak można zgubić element mebla, dla mnie było to obojętne. Po prostu nie było nogi.  Dzisiaj widzę w moim dziewiętnastoletnim, debiutującym w realnym świecie synu młodego mężczyznę, ale równocześnie chłopczyka z różową stópką. Upartego gościa, który nie życzy sobie, by mówić mu, co ma robić, oraz dziecko, które wraca, by przytulić go i powiedzieć, że wszystko będzie dobrze. Kiedy myślę o niebezpieczeństwach, które na niego czyhają, biegłabym za nim z parasolem oraz kijem, którym odganiałabym zło tego świata.  Ted Lasso, bohater cudownego serialu pod tym samym tytułem, przerzucony do Wielkiej Brytanii trener futbolu amerykańskiego, tłumaczy małemu synkowi, na czym polega jego nowa praca trenera soccera.  „Kiedy wychodzą na boisko, nie mam już nic do roboty. Nie mam nad zawodnikami żadnej kontroli. Nie mogę im doradzać ani ich chronić. Muszę wierzyć, że to, czego ich nauczyłem, będzie miało na nich dobry wpływ. I kiedy będą beze mnie, podejmą na boisku dobre decyzje. To tak samo jak z macierzyństwem”. Mój syn właśnie wychodzi na boisko. 

Psychologia od lat nie opuszcza czołówki najpopularniejszych kierunków. Rosnące zapotrzebowanie na specjalistów sprawia, że absolwenci coraz chętniej zapisują się na studia podyplomowe. Dzięki nim mogą zdobywać nową wiedzę, doskonalić swoje umiejętności i nabywać kolejne kompetencje, które przydadzą się w pracy z pacjentem. Studia podyplomowe z zakresu psychologii to jeden z najlepszych sposobów na tak ważny w tej branży rozwój i poszerzanie swoich horyzontów.

Depresja to znana ale wciąż zagadkowa choroba, która dotyka miliony osób na całym świecie. Stan emocjonalny towarzyszący depresji przenika każdy aspekt życia jednostki, zmieniając sposób myślenia, odczuwania i funkcjonowania. Choć często niezauważana lub bagatelizowana, depresja ma ogromny wpływ na życie osób dotkniętych nią oraz na ich bliskich. Zrozumienie objawów, przyczyn i metod leczenia depresji to punkt wyjścia do poprawy jakości życia i zdrowia psychicznego.

Relacja z mamą jest pierwszą i najważniejszą dla dziecka w początkowym etapie życia. Od niej zależy typ przywiązania, jaki dziecko rozwinie, co z kolei rzutuje na to, jak później będzie budować relacje międzyludzkie. I chociaż na rozwój społeczny i emocjonalny mają ogromny wpływ również inne osoby, to mama w pierwszych latach życia jest tym najważniejszym obiektem.  

Szacuje się, że około 30–40% kobiet w wieku reprodukcyjnym zna zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) ze swojego życia. Oznacza to, że co miesiąc co trzecia kobieta doświadcza szeregu zmian w sferze somatycznej i psychicznej.