Nasz umysł to narzędzie o niezwykłej mocy – zdolny do rozwiązywania skomplikowanych problemów, tworzenia wynalazków i kreowania piękna. Jednak skrywa w sobie również mroczną stronę: wrodzoną skłonność do zamartwiania się, krytykowania i obwiniania. Jest niczym miecz obosieczny – z jednej strony to nasz najcenniejszy sprzymierzeniec, z drugiej źródło największego cierpienia.
Dział: Artykuły - Spis treści
„Niestabilne i niespokojne czasy” to dla niektórych z nas sytuacja zewnętrzna polityczna czy ekonomiczna. Inni z kolei zmagają się z przewlekłą chorobą. A są tacy, którzy martwią się
o życie, zdrowie lub bezpieczeństwo swoich bliskich.
Te wszystkie sytuacje mają wspólny mianownik: towarzyszący stale, tzw. chroniczny stres oraz ryzyko wystąpienia nagłej zmiany. Jakie umiejętności radzenia sobie z trudnymi emocjami, stresem i napięciem mogą być pomocne?
W gabinetach terapeutów par temat niedojrzałości emocjonalnej w związku pojawia się zaskakująco często. Nierzadko jedna ze stron – najczęściej kobieta – skarży się, że jej partner zachowuje się niedojrzale.
Słowo „kryzys” zadomowiło się w naszych sercach jako określenie czegoś negatywnego, trudnego i rujnującego aktualne status quo, które często uznajemy za „jedynie dobre i właściwe”.
O tym, dlaczego dorosłość rozczarowuje, a dojrzałość pomaga nam sobie z tym radzić z Joanną Flis rozmawiała Klaudia Przyłucka-Janasik
Powrót do równowagi to nieustanne wracanie i balansowanie, dynamiczne równoważenie tego, co się dzieje w nas i wokół nas. Czy możemy w ogóle mówić, że osiągnęliśmy w swoim życiu równowagę? A może właśnie jest to proces zmienny i raz jesteśmy bliżej tej równowagi, a raz dalej?
W internecie łatwo natrafić na szeroką gamę porad dotyczących zdrowia psychicznego – od internetowych artykułów, przez posty na blogach, po memy motywacyjne w mediach społecznościowych. Choć mogą one wydawać się nieszkodliwe, a nawet pomocne, istotne jest, by zrozumieć różnicę między wsparciem opartym na dowodach naukowych a pseudopsychologią, która może przynieść więcej szkody niż pożytku.
Styczeń wielu osobom kojarzy się głównie z nowym rokiem i z postanowieniami noworocznymi. Czy planowanie celów tylko dlatego, że zaczął się nowy rok kalendarzowy, faktycznie ma sens? Może to jedynie społecznie funkcjonujący zwyczaj, który nie sprawdza się w praktyce?
„Nasze myśli nie są nami” – to intrygujące zdanie można przeczytać i usłyszeć ze wszystkich stron w obiegu społecznym. Problem polega jednak na tym, że rzadko próbujemy je zrozumieć! Co to właściwie znaczy, że moje myśli nie są mną? Jak nie są mną, to czym? Jak nie jestem myślami, to kim?
O takich związkach mówi się „przechodzone”, „zadeptane”. Relacje, z których ulatuje powietrze, w których para żyje razem, ale jakby obok siebie, gdzie każde skupione jest na JA, nierealizujące wspólnej płaszczyzny MY.