Psychoanalityk Neville Symington podkreślał, że zdrowie psychiczne wymaga aktu akceptacji rzeczywistości, uznania pewnych faktów, do czego z kolei potrzebny jest wysiłek. Osoba, która odsuwa się od własnego wnętrza, potrzeb, poczucia winy, napięć, emocji, przestaje widzieć siebie.

Miłość potrzebuje czasu i uwagi. Niczego więcej. Dlatego jest równie dostępna dla wielkich tego świata, jak i całkiem maluczkich.

W Budapeszcie nieoczekiwanie zdarzył mi się gulasz doznań. Ich dobra zmiana ewidentnie jest zabawniejsza, nawet jeśli niektórzy z plakatów kradną.

Bliska grzeczności, życzliwości i dobroci, jest wyrazem naszego szacunku wobec innych. Bywa jednak także bardzo powierzchowna i traktowana instrumentalnie.

Świat potrzebuje animatorów, by przetrwać – wodzów, pewnych siebie trenerów, nauczycieli. A nowe media mogą ich poskromić.  

Z lubością wydajemy pieniądze na pomniki ze spiżu zamiast na podwaliny czegoś, co faktycznie służyłoby na co dzień, bądź po prostu radowało.

Zbudujemy nasz nowy świat, kto był nikim, ten będzie wszystkim. (z rosyjskiej pieśni rewolucyjnej)

Epilepsja nie była znaną chorobą, więc ludzie często nie wiedzieli, co się dzieje z moim bratem. Brali go za „wariata” lub narkomana. Zdradzały to ich spojrzenia. David B.

Jak znaleźć miłość tam, gdzie mężczyźni i kobiety żyją w osobnych światach, według zasad, z którymi nie ma dyskusji? 

Podobnie jak pamięć indywidualna działa „w służbie ego”, tak pamięć zbiorowa działa „w służbie my”.  

Izolujemy chorych psychicznie, nawet gdy są już po leczeniu. Dzieje się tak z lęku i braku empatii, a także z obawy przed cudzym cierpieniem.   

Są tacy bohaterowie, których kochamy, i tacy, których kochamy nienawidzić. Na czym polega ich tajemnica?