W sierpniu rozpoczęliśmy nasz przewodnik po psychoterapii. Pisaliśmy o tym, z jakimi problemami warto się na nią zgłosić. Wspomnieliśmy, że istnieje wiele szkół psychoterapii. Którą z nich wybrać? Jak długo trwa terapia? Ile trzeba za nią zapłacić? Na te pytania odpowiadamy w kolejnych numerach „Charakterów”. W poprzednich omówiliśmy psychoterapię psychoanalityczną i poznawczo-behawioralną. Tym razem prezentujemy terapię systemową, a w listopadzie napiszemy o terapii Gestalt.
Kategoria: Artykuł
Janusz Grzelak: „Solidarność” nauczyła mnie rozmawiać i szukać porozumienia, a także wiary w to, że w większości konfliktów, które nam wydają się antagonistyczne, jest możliwe znalezienie wspólnego tortu i powiększenie go. Z Januszem Grzelakiem rozmawia Dorota Krzemionka-Brózda
Wydarzenia Sierpnia ’80 były, jak napisał Ryszard Kapuściński, świętem podniesionych głów i wyprostowanych rąk, czyli czasem odzyskania dumy społecznej, narodowej i własnej podmiotowości. Pojawiła się więź międzyludzka. Podobnie było w dniach choroby i śmierci Jana Pawła II. Jaki mechanizm zadziałał i dlaczego teraz tego nie doświadczamy? Mówi się, że solidarność między ludźmi umarła. Czy takie zdarzenia mogą przeminąć bez śladu? Co się stało z tamtą solidarnością?
Od sierpnia publikujemy przewodnik po psychoterapii. Istnieje wiele szkół psychoterapii. Którą z nich wybrać? Jakich efektów się spodziewać? Ile trzeba zapłacić za terapię? Na te pytania odpowiadamy w naszym przewodniku. W poprzednich numerach omówiliśmy terapię psychoanalityczną, systemową i poznawczo-behawioralną. Za miesiąc napiszemy o krótkoterminowej.
O schizofrenii wiemy już dużo. Ciągle jednak nie jesteśmy pewni, co ją wywołuje, gdzie w mózgu ma swoje miejsce, które geny odpowiadają za jej przekazywanie, czym ona jest - jedną chorobą czy zespołem podobnych do siebie zaburzeń.
W sieci możliwe jest to, co wydaje się nie do pogodzenia: intymna bliskość i związek na odległość. Tu ludzie zwierzają się sobie z największych sekretów. Tu, ukrywając czasem swoją tożsamość, mogą być naprawdę sobą. Tu można pokochać kogoś, kogo się nigdy nie widziało, a nawet uprawiać seks.
Życie ludzkie przypomina rzekę. Czasem trafiają się w niej groźne zawirowania, po nich następują odcinki spokojnie płynącej wody. Rzeka ta ma liczne odnogi - niektóre to łagodne strumyki, inne prowadzą do niebezpiecznych wodospadów. Co sprawia, że ktoś dobrze pływa bez względu na to, na jakim odcinku rzeki się znajduje, a ktoś inny stale musi walczyć, by utrzymać się na powierzchni?
Nie tylko treść czyichś słów decyduje o tym, jak je zrozumiemy. Ważne są też płynność, melodyka i dynamika wypowiedzi, głębokość i barwa głosu osoby mówiącej, używane przez nią wykrzykniki i przerywniki. Tworzą one układ impulsów nerwowych i docierają do mózgu. Tu powstają interpretacje zarejestrowanych sygnałów.
Jeżeli mężczyzna się boi, to okazuje złość. Jeżeli czuje się bezradny lub wzruszony, to też okazuje złość. Wydaje mu się bowiem, że złość pasuje do obrazu mężczyzny.
Rodzice często wbrew sobie ulegają dzieciom i spełniają ich prośby. Dzieci potrafią bowiem manipulować matką czy ojcem i po mistrzowsku wykorzystują techniki wpływu społecznego opisane przez psychologów.
Wytwory współczesnej cywilizacji to namacalny efekt aktywności pokoleń naukowców, artystów, myślicieli. Twórców otaczających nas rzeczy i idei. Czy zatem jakikolwiek sens ma mówienie o „twórczości bez dzieł”?
Mądrość nie polega na sprycie, ale na umiejętności obstawania przy prawdach oczywistych. Ten przetrwa, kto wybrał świadczenie prawdom oczywistym. Kto wybrał chwilową iluzję, by na niej zarobić, ten przeminie wraz z iluzją. ks. Józef Stanisław Tischner Prof. dr hab. Edward Nęcka pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Zajmuje się psychologią twórczości, inteligencji i procesów poznawczych. Napisał m.in. „Trening twórczości”, „Psychologię twórczości” i „Inteligencję”.