System Marii Montessori kładzie nacisk na wszechstronny rozwój dziecka. Włączenie w ten rozwój praktykowania medytacji pozwoli dziecku jeszcze lepiej poznawać samego siebie, rozumieć i wykorzystywać swoje mocne oraz słabe strony.

Często okazuje się, że coś, co budziło niechęć albo lęk, wcale takie straszne nie jest. To różne uprzedzenia i przyjęte z góry założenia narzucają perspektywę, którą potem trudno zmienić. Można tego jednak dokonać.

Pielęgniarka w szkole może przeprowadzać proste testy, które pozwolą już na początku nauki określić grupę uczniów najbardziej narażonych na silny stres. To bardzo ułatwiłoby pracę nauczycielom - twierdzi dr Aleksander Perski.

Szkoły przyszłości będą organizacjami wspierającymi życie - a więc dążącymi do zaspokajania potrzeb różnych ludzi, zapewniającymi pozostawanie w kontakcie ze sobą i z innymi. Istotne będzie bycie w grupie, wymiana różnych dóbr, dobrowolne przyjmowanie i dawanie.

Na świecie istnieją 202 państwa. W 134 krajach obowiązek chodzenia do szkoły dotyczy dzieci sześcioletnich lub młodszych. Na 27 państw Unii Europejskiej w 19 nauka w szkole jest dla sześciolatków obowiązkowa.

Sześciolatki - mali ludzie, sprawni i w wielu obszarach samodzielni, otwarci na doświadczenia i ciekawi świata. Choć różnią się zdolnościami czy temperamentem, a każdy stanowi niepowtarzalną indywidualność, to ogólne zasady ich rozwoju i funkcjonowania są podobne.

Zabawa pozwala przekraczać dotychczasowe doświadczenia, wyrwać się z okowów niepewności. Zabawa to ekscytacja, satysfakcja, poczucie spełnienia. To radość, szczęście. To emocje ściśle związane z twórczością.

Gry towarzyskie robią zawrotną karierę jako ciekawe propozycje spędzania wolnego czasu. Co jednak mogą mieć wspólnego ze szkołą? Otóż okazuje się, że zaskakująco dużo. Jak je zatem wykorzystywać na lekcjach?

Sokrates powiedział, że człowiek nie żyje po to, aby jeść, ale je po to, aby żyć. Nawyki żywieniowe - co i jak jemy - mogą sprawić, że ani się obejrzymy, jak minie pięć czy sześć lekcji. Wszystko zależy od wyboru: zbilansowana dieta czy buła ze szkolnego sklepiku.

Niewiele jest w Polsce grup zawodowych, które budzą tyle emocji, co nauczyciele. Jaka jest o nich prawda? Raport Instytutu Badań Edukacyjnych szczegółowo portretuje polskich pedagogów - przynajmniej w niektórych dziedzinach.

Nauczyciel zbesztany tuż przed rozpoczęciem lekcji przez dyrektora, zareaguje o wiele gwałtowniej niż zazwyczaj nawet na drobną niesubordynację uczniów. Za przyczynę zdenerwowania uzna nieposłuszeństwo dzieci, a nie przykre słowa przełożonego.

„Weź się w końcu do nauki!”, „Mogłabyś się bardziej postarać!”, „Zacznij w końcu dbać o porządek!” - ileż razy słyszeliśmy takie apele od swoich rodziców i nauczycieli! Ile razy sami kierujemy je do naszych dzieci i uczniów... Czy taka metoda ma sens?