Poznawanie siebie, swoich schematów poznawczych i mechanizmów emocjonalnych pozwala kierować sobą, trafnie odczytywać uczucia innych i odpowiednio na nie reagować. Jak twierdzą psychologowie, „im lepiej rozumiem siebie, tym więcej jestem w stanie dostrzec u innych”.

Aby osiągnąć to, na czym nam zależy, musimy dostarczyć ludziom informacje. Na ich podstawie będą mogli wyciągnąć właściwe wnioski o tym, jacy jesteśmy, czego mogą od nas oczekiwać, czego się po nas spodziewać.

„To mnie nie dotyczy”, „Nie wierzę w to” - młodzi ludzie często tak reagują na kierowane pod ich adresem zalecenia, wskazania, przestrogi. Zmieniają myślenie, gdy mogą się z kimś utożsamić. Taką możliwość daje im „Sebastian X”.

Sceptycy mawiają, że niemyślących o niczym głupków jest wokół zbyt wielu i wobec tego nie warto się starać o oczyszczenie umysłu. Spróbujmy jednak choć przez chwilę NIE MYŚLEĆ O NICZYM!

Krytyka może zmobilizować do działania, pochwała - odebrać wiarę we własne możliwości. Wszystko zależy od słów, miejsca, czasu, formy, głosu, mimiki.

Depresja i niepokój występują niemal u wszystkich młodych ludzi, którzy mają do czynienia z przemocą rówieśniczą: sprawców, ofiar, widzów. Dlatego zaliczam ją do problemów zdrowia psychicznego - tłumaczy dr Susan Swearer .

Przemoc nie prowadzi do niczego dobrego, a każdy problem można rozwiązać rozmową. Jak więc rozmawiać z uczniami, aby pokazać im uzdrawiającą moc rozmowy?

Agresja to często rozpaczliwe wołanie „Zainteresuj się mną!”, desperacka prośba o uwagę, o pomoc. Najważniejsze, aby zawsze na nią reagować. Wtedy ucichnie.

Poczucie humoru chroni pozytywną samoocenę, zwiększa zaufanie do siebie, daje też konieczny w wielu sytuacjach dystans.

Wygaszanie, modelowanie, zatapianie - to terapeutyczne sposoby, aby choć trochę ograniczyć lęk. Mały Piotruś przestał się bać.

Czemu mój inteligentny uczeń nie osiąga sukcesów, na jakie go stać? Dlaczego moje zdolne dziecko ma słabe stopnie? Tego rodzaju pytania często stawiają sobie nauczyciele i rodzice. Wiele wskazuje na to, że kluczem do znalezienia na nie odpowiedzi jest... zaufanie.

Nie ma szczęśliwego ucznia bez szczęśliwego nauczyciela! Nauczyciel z poczuciem własnej wartości i kochający swą pracę przekaże podopiecznym wysoką motywację oraz pewność siebie - twierdzi Stéphane Clerget .