Czego potrzebuje organizm ucznia, aby mieć odpowiednią ilość energii do pracy i zabawy? A jeszcze ważniejsze – jak zachęcić dziecko do zdrowej i rozsądnej diety?

Wiele mówi się o tym, jak ważni są mężczyźni w wychowaniu dzieci. Co jednak zrobić, żeby przyciągnąć ich do szkół jako nauczycieli? Kilka krajów ma na to ciekawe pomysły.

Uważność to doświadczanie w pełni tego, co w danej chwili się dzieje, bez zmieniania i dodawania czegokolwiek. Umysł jest czysty i jasny, myśli płyną swobodnie. W takim stanie przychodzą do głowy zaskakujące pomysły.

Kreatywność nie jest luksusem, dostępnym tylko dla wybrańców. Przeprowadzenie twórczej lekcji nie wymaga szczególnego nakładu sił i środków. Nie potrzeba do niej nawet specjalnych przygotowań. Potrzeba natomiast elastyczności i otwartości.

Chcemy, żeby nasze dzieci wyrosły na ludzi pewnych siebie i mających poczucie własnej wartości. Mamy jednak skłonność do traktowania ich, jak wiernych kopii nas samych i często nie dostrzegamy, że są odrębnymi indywidualnościami.

Przez pokolenia wierzono, że opowieści z morałem, w których zło zostaje ukarane, zachęcają do uczciwości. Nie było jednak żadnych dowodów na prawdziwość tego przekonania! I... wciąż nie ma. Czy zatem bajki czegoś uczą?

Współczesne badania nad mózgiem przynoszą wiedzę, którą możemy wykorzystywać nie tylko w neuronaukach, ale też w wychowaniu i uczeniu. I nie jest to wcale takie trudne.

Jak opowiadać dzieciom o ich rówieśnikach, którzy wcale nie tak dawno umierali z powodu chorób, przepracowania, wycieńczenia, skatowani, oszukani, skrzywdzeni przez dorosłych? Posługiwać się metaforami czy tylko suchymi faktami? Ile opowiedzieć, a ile przemilczeć?

Młodsi uczniowie przekrzykują się i przerywają sobie nawzajem. Starsi wolą ze sobą rozmawiać za pomocą znaków graficznych i emotikonów. Co nauczyciele mogą zrobić, żeby nauczyć swoich podopiecznych zwyczajnego rozmawiania?

Rozpoczęcie nauki przez sześciolatki to prawdziwa rewolucja. Uczniowie muszą do niej dojrzeć, szkoła otworzyć się na nią, a rodzice przygotować. Dopiero gdy tak się stanie, wszyscy zaczną odnosić korzyści.

Zazwyczaj „na oko” oceniamy sukcesy i porażki edukacyjne naszych podopiecznych. Takie oceny bywają niebezpieczne, zwłaszcza wtedy, gdy prowadzą do zastosowania niewłaściwej metody nauczania czy terapii. A dobrych narzędzi do oceny nie brakuje.

Najnowsze badania pokazują, że polscy gimnazjaliści mają zaskakująco wysokie kompetencje komputerowe i informacyjne. Są one porównywalne z umiejętnościami nastolatków z takich potęg edukacyjnych jak Norwegia i Korea Południowa.