W Zakładzie Karnym w Oleśnicy prowadzimy program „Moja droga do...”. Przygotowujemy skazanych do trzeźwego życia na wolności. To także program profilaktyki uzależnień dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

Histeryzują, szantażują, czasami dopuszczają się przemocy wobec dorosłych. Współczesne dzieci nie potrafią radzić sobie z frustracją i napięciem. I to zarówno te najmłodsze, jak i starsze – z podstawówek i gimnazjów.

Większość uczniów nie radzi sobie z matematyką. Tak było, jest i zapewne będzie. Czy winne są niezmieniane od lat metody nauczania? Jeśli tak, to trzeba je zmienić. I można to zrobić prosto, łatwo i niedrogo.

Wokół stosowanej analizy zachowania narosło mnóstwo mitów i przekonań. Przeciwnicy uważają ją za bezduszną tresurę dzieci, opartą na bezwzględnym stosowaniu kar. Zwolennicy mówią o skutecznej metodzie wychowawczej, która sprawdza się w przeróżnych sytuacjach.

Czym jest sukces? Czy to pojęcie uniwersalne, takie samo dla wszystkich ludzi, czy też każdy z nas ma własną jego definicję? Czym różni się sukces duży od małego? Odpowiedzi uczniów na te pytania są dobrym otwarciem dyskusji.

Dzieci potrzebują kilku miesięcy, aby dostosować się do życia w szkole. Sprawdzają, co im wolno i jak inni je odbierają, gromadzą wiedzę o szkole i obowiązujących w niej zasadach. Określają też swoją pozycję w grupie i znajdują rówieśników, z którymi chcą spędzać czas.

Wprowadzając ucznia w rolę, nauczyciel przekazuje mu pewną wiedzę, ale też pomaga dotrzeć do jej istoty. Uczeń przyswaja tę wiedzę nie tylko za sprawą przekazu od nauczyciela, ale też swoich emocji, potencjału intelektualnego oraz kreatywności.

Na kształtowanie uczniowskiego obrazu własnego „ja” ogromny wpływ ma środowisko szkolne. Opinie rówieśników i nauczycieli nie tylko oddziałują na samoocenę ucznia, ale też na jego zachowania i postawy.

Nauka to nie luksus – głosi gwiazda pop Shakira i buduje w ojczystej Kolumbii szkoły. Kolumbijska edukacja podstawowa jest bezpłatna, a mimo to w niektórych rejonach analfabetyzm przekracza 20 procent. Edukacja w „sercu świata” powoli jednak zmienia się na lepsze.

Uważność rzadko jest obecna, gdy działamy na automatycznym pilocie – wtedy nasz umysł kieruje się ku temu, co będzie albo co było, ale nie ku temu, co jest. Dzięki uważności wprowadzamy do naszego życia wyciszenie, spokój, świadomą obecność.

O problemach trzeba mówić, nazywać je, a nie „zamiatać pod dywan”. Jak więc przekonać młodych ludzi, że zawsze można spokojnie rozstrzygnąć spór?

W Europie od 10 do 20 procent uczniów doświadcza różnych trudności natury psychicznej. Gdy są już dorosłymi ludźmi, aż 80 procent wciąż cierpi z powodu tego rodzaju problemów. Czy szkoły dbają o zdrowie psychiczne uczniów i nauczycieli?