Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wstęp

4 listopada 2015

W pogoni za sukcesem

0 398

Czym jest sukces? Czy to pojęcie uniwersalne, takie samo dla wszystkich ludzi, czy też każdy z nas ma własną jego definicję? Czym różni się sukces duży od małego? Odpowiedzi uczniów na te pytania są dobrym otwarciem dyskusji.

Na ogół przyjmuje się, że sukces jest nadzwyczajnym, wyjątkowym osiągnięciem w dowolnej dziedzinie życia, podziwianym przez wielu ludzi. Ale za niewątpliwy sukces warto też chyba uznać pokonanie własnych słabości na drodze do realizacji ważnego celu indywidualnego. Już samo podjęcie żmudnej pracy nad sobą skłonna jestem uznać za sukces!

W procesie uznawania czegoś za sukces bardzo często, może ZBYT często, dokonujemy porównań w górę – np. z osobami, którym jakoś łatwiej wszystko przychodzi: bez wysiłku dostają szóstki, spełniają się artystycznie, randkują z najładniejszymi dziewczynami albo najprzystojniejszymi chłopakami... To prowadzi do poważnego stresu. A może warto raczej porównywać obecne własne dokonania z poprzednimi i cieszyć się z pokonania kolejnych przeszkód? Chiński filozof Lao-tzu nauczał, że aby dojść do celu, trzeba zrobić pierwszy krok. Takim krokiem (i sukcesem) może być na przykład próba stabilizacji poczucia własnej wartości, pokonywanie lęku przed czymś, co do tej pory przerażało, stawienie czoła czemuś, co wywoływało chęć ucieczki, podjęcie treningu umiejętności na pierwszy rzut oka niemożliwych do zdobycia itp.
Drugim ważnym punktem dyskusji z uczniami jest wymiana myśli na temat tego, co przeszkadza w osiągnięciu sukcesów. Moim zdaniem największe przeszkody na drodze do sukcesu to:
•    rozpacz po serii porażek, a następnie apatia i niechęć do ponawiania wysiłków;
•    skupianie uwagi tylko na błędach, słabościach, niepowodzeniach;
•    czarnowidztwo i pesymizm, które obniżają motywację do działania;
•    brak motywacji do rozwoju;
•    mechanizm obronny „kwaśne winogrona”, czyli wmawianie sobie, że wyznaczony cel w istocie nie jest nic wart;
•    mechanizm obronny „słodka cytryna”, czyli wybór łatwego celu i wmawianie sobie, że to on od początku był najważniejszy;
•    brak celu – koncentracja uwagi tylko na teraźniejszości;
•    nieumiejętność sformułowania strategii i taktyki działania;
•    pragnienie odniesienia dużego sukcesu od razu;
•    pragnienie odniesienia wielu sukcesów jednocześnie;
•    dążenie do celów, które wzajemnie się wykluczają (np. zyskania podziwu kolegów i koleżanek bez zawiści z nich strony – to zdarza się absolutnie wyjątkowo);
•    wyznaczanie sobie nierealistycznych celów, bez poznania własnych możliwości;
•    wsłuchiwanie się tylko w negatywne opinie innych;
•    obwinianie innych za własne nie...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy