Ile czasu dziennie ojcowie spędzają ze swoimi dziećmi? Mężczyznom wydaje się, że co najmniej godzinę. Naukowcy to sprawdzili i okazało się, że... mniej niż minutę! Kto cierpi na tym najbardziej?

Już jako dziecko odkryłem, że nie trzeba być idealnym, żeby działać. W życiu ważna jest otwartość i ciekawość. To, co przynosi nam los, na ogół nie jest ani straszne, ani doskonałe. Warto zatem przyjmować życie takim, jakie jest. Podobnie podchodźmy do samych siebie i innych ludzi - mówi prof. Norman E. Rosenthal.

I ci, których poczucie własnej wartości szybuje wysoko jak balonik, i ci, którzy tak wstydzą się swoich słabych stron, że zapadliby się pod ziemię - wszyscy cierpimy. Drżąc na myśl o odrzuceniu, walczymy z naszymi słabościami, również tymi, których nie jesteśmy w stanie zmienić. A przecież możemy czerpać z nich siłę. Jak odkryć moc niedoskonałości?

Moje ograniczenia są częścią mojego Ja, więc zamiast ukrywać je i jęczeć, lepiej nauczyć się wbrew nim optymalizować swoje życie.

Żyjemy w totalnie homogenicznym społeczeństwie. Brakuje nam świadomości, że obok żyją ludzie inaczej wychowani, dumni z innych rzeczy, doświadczeni inną historią, o innym kolorze skóry. I oni nie są gorsi - mówi Ewa Winnicka.

Gdy Robert Louis Stevenson pracował nad nowelą Doktor Jekyll i pan Hyde, Étienne Azam, słynny francuski lekarz i obserwator charakterów, badał autentyczny przypadek „dwóch dusz w jednym ciele”.

Łatwo o iluzję, że naszej wolności zagrażają przede wszystkim inni ludzie. Tak naprawdę wiele przeszkód w realizacji własnej woli tkwi w nas samych, w podnietach, którym nie potrafimy się oprzeć, w ograniczeniach umysłu i we własnym Ja, które wymusza na nas wiele zachowań. Jak uniknąć pęt, które sami sobie zakładamy?

To wspaniałe, kiedy myślimy sobie: „Nie wiedziałem, że to potrafię”, „Nie spodziewałem się tego po sobie”.

Zaczyna się przygnębieniem, roztargnieniem i poczuciem wiecznego zmęczenia. Tak daje o sobie znać niedoczynność niewielkiego narządu w kształcie motyla - tarczycy. Nieleczona może prowadzić do depresji, manii i problemów z pamięcią.

Strategia odwlekania pozwala z powodzeniem odłączyć od Ja porażki, przyłączyć do Ja sukcesy.

Talent rozwija się dzięki przekraczaniu granicy strefy komfortu. Ale ważne jest, by nie przerodziło się to w sadyzm. Mam na myśli nie tylko presję ze strony trenera. Od sadyzmu zewnętrznego do wewnętrznego jest bardzo krótka droga - mówi Anna Srebrna.

Trudno odlecieć z rodzinnego gniazda, odfrunąć od rodziców, a oni często tego nie ułatwiają, przytrzymują za skrzydełka, wiążą dorosłych już synów czy córki niewidzialnymi nićmi. Dlaczego? Kiedy jest pora na odlot? Co się dzieje, gdy ten moment przegapimy?