Metapamięć decyduje o tym, jak szybko i ile zapamiętujemy. Dzięki niej możemy regulować działanie własnej pamięci, dobierać odpowiednie strategie zapamiętywania. Bez niej nie zapamiętamy nic.

Popularność testów inteligencji nie maleje. Warto więc poznać nie tylko ich zalety, ale i ograniczenia. Inteligencja jest ważną, ale nie jedyną cechą, od której zależą osiągnięcia ucznia. A test inteligencji jest tylko jedną z metod, które mogą wyjaśnić przyczyny trudności dziecka w nauce.

Od 2004 roku do dnia dzisiejszego inżynierowie firmy Google zeskanowali ponad piętnaście milionów książek. W ten sposób bezcenne dzieła chcą uczynić nieśmiertelnymi. Ale książki te stanowią również bazę danych, która daje ogromne możliwości. Jednym z efektów jest powstanie nowej dziedziny wiedzy - kulturonomii.

Różne są zdolności, zainteresowania i możliwości uczniów. Teoria inteligencji wielorakich podkreśla, jak ważne jest indywidualne podejście do potrzeb edukacyjnych każdego dziecka. Nauczyciel pracujący w duchu teorii Gardnera łatwiej rozwinie talenty i umiejętności swoich uczniów.

Jak zmotywować uczniów do nauki? Ten problem spędza sen z oczu wielu nauczycielom. A może warto wypróbować metodę projektu? Samodzielność, świadomość wagi zadań, możliwość decydowania o ich realizacji powodują, że uczniów nie trzeba specjalnie zachęcać do pracy.

To od nauczycieli zależy, czy i w jaki sposób dziecko ujawni swoje możliwości umysłowe. Czy będzie z zapałem kształtowało umiejętności matematyczne, czy też zniechęci się do matematyki.

Krulefna, szczelba, zajondz, kuska, lut - takie błędy pojawiające się w zeszytach niektórych uczniów doprowadzają nauczycieli do rozpaczy. Nie zawsze jednak świadczą one o niewiedzy, zaniedbaniu czy niestaranności piszącego. Mogą dowodzić poważnego zaburzenia.

Humor powinien być stałym elementem relacji między nauczycielami a uczniami. Bez niego trudniej o wzajemny szacunek i zrozumienie, zaś nauczanie staje się zajęciem żmudnym, niewdzięcznym i często nudnym.

Generalizacja umiejętności polega na utrwaleniu wyuczonych podczas szkoleń czy terapii sposobów zachowania lub reagowania, tak aby można było skutecznie stosować je w nowych sytuacjach.

Czy polskiej szkole potrzebny jest program „Komputer dla ucznia”? Może, zanim zostanie wprowadzony, warto głębiej się zastanowić, czy płynące z niego korzyści zrównoważą zagrożenia, jakie mu towarzyszą?

Nie podoba mi się obraz szkoły przedstawiany w mediach. Bo czego można się dowiedzieć o szkole z prasy czy telewizji? Niczego dobrego. Reakcją na wstrząsające informacje są głosy potępienia i oburzenia – zarówno pod adresem uczniów, jak i nauczycieli.

Uczniowie codziennie doświadczają stresu, bo: nauczyciel nie docenił ich wysiłku i niesprawiedliwie ocenił, koledzy wyśmiali, wychowawca kazał zrobić coś, czego nienawidzą... Dlaczego jedni uczniowie reagują agresją, a inni próbują rozwiązać problem?