Pisanie o przeszłości pozwala odreagować emocje i nadać sens zdarzeniom. Pisanie o tym, co nas czeka, pomaga odwrócić uwagę od stresującego wydarzenia.
Dział: Wstęp
Ktoś, kto nie może się zrewanżować za otrzymany prezent, czuje się we władzy osoby, od której go otrzymał. Jeśli sobie to uświadomimy, to zrozumiemy, dlaczego politycy i urzędnicy państwowi nie powinni przyjmować upominków.
Gdyby psychika ludzka była monolitem, nie byłoby problemu z zarządzaniem własnym zachowaniem. Nie można przecież jednocześnie czegoś chcieć i nie chcieć albo uznawać czegoś za nieprawdę i w to wierzyć.
Człowiek z osobowością paranoidalną jest podejrzliwy, nieufny i chłodny w kontaktach z ludźmi. Co się kryje za tym zaburzeniem?
Umiarkowany neurotyzm jest wręcz niezbędny do normalnego życia - chroni przed niebezpieczeństwem i podejmowaniem szkodliwych działań, pozwala na zmianę zachowań, sprzyja uczeniu się.
Poszukujący doznań nie zwracają uwagi na to, czy ludzie akceptują ich działania, np. podboje seksualne, zażywanie narkotyków czy uprawianie sportów ekstremalnych.
Samotność z reguły przeżywana jest jako niepożądana dokuczliwość, a lęk przed nią może towarzyszyć człowiekowi od narodzin do śmierci. Poczucie samotności nie zawsze wynika z fizycznego osamotnienia, pozbawienia kontaktu z ludźmi. Można bowiem czuć się samotnie, przebywając z nimi, nawet w przysłowiowym ludzkim tłumie.
Szybkie czytanie przydaje się, gdy trzeba w krótkim czasie przyswoić tekst. Jednak w głowie pozostaje niewiele szczegółów. Czy warto zatem uczyć się szybkiego czytania?
Co łączy alpinistów z mistykami? Dlaczego ludzie chcą zaglądać za krawędź życia? O czym śnią alpiniści na szczytach gór? Czy alpiniści boją się śmierci? - odpowiada Zdzisław Jan Ryn Profesor Zdzisław Jan Ryn jest psychiatrą, specjalistą w dziedzinie medycyny wysokogórskiej. Rozprawę doktorską i rozprawę habilitacyjną poświęcił zaburzeniom pojawiającym się u wspinaczy na największych wysokościach. Do dzisiaj prace te inspirują naukowców na całym świecie. Profesor Ryn uczestniczył w wielu wyprawach w Hindukusz, Andy i Alpy. Należy do grupy 100 lekarzy-alpinistów, którzy przeżyli zarówno chorobę wysokościową, jak i ekstazy na najwyższych górach świata.
Ludzie chodzący do kościoła co najmniej raz w tygodniu żyją średnio 7-8 lat dłużej niż ci, którzy w ogóle do niego nie chodzą. James H. Leuba w 1934 roku dowodził, że psychologowie są najmniej religijną grupą zawodową. Badania te wielokrotnie powtarzano i zawsze uzyskiwano podobny wynik. Niektórzy uczeni, na przykład Henry Murray i C. Lloyd Morgan, przyczyn takiego stanu upatrują w specyficznych zainteresowaniach i cechach osobowości psychologów. Inni zaś, choćby Gordon Allport, wskazywali na charakterystyczne dla psychologii nastawienie pozytywistyczne, materialistyczne, szukanie tylko tego, co jest bezpośrednio namacalne i weryfikowalne. Clifford Kirkpatrick i Sarah Stone sformułowali nawet diagnozę „znaczącej wrogości religijnej” psychologów.
Ten sam człowiek w tej samej sprawie może mieć różne zdania. Jak to możliwe? Ilu nas jest? Dlaczego każdego dnia po obudzeniu się nie dociekamy, kim jesteśmy?
Geny znacząco wpływają na nasze postawy wobec kary śmierci, aborcji czy jazzu. Jednak nie bezpośrednio – kształtują mechanizmy odpowiedzialne za powstanie i rozwój tych cech osobowości, które sprzyjają przyjmowaniu określonych postaw.