Coraz więcej dzieci wymaga specjalistycznej opieki, bo ich rozwój psychiczny przebiega z trudnościami. Większość problemów to przejściowe trudności, ale nie wolno ich bagatelizować. Warto wspomagać rozwój psychiczny wszystkich dzieci również wtedy, gdy nie budzi on zastrzeżeń. Jak to robić?
Autor: Redakcja
Dobry nauczyciel jest zaangażowany emocjonalnie w swoją pracę, troszczy się o uczniów, ma poczucie odpowiedzialności za innych. Jego praca polega na dawaniu siebie. Dlatego szczególnie narażony jest na nadmierną eksploatację sił i zasobów psychicznych, które mogą prowadzić do wypalenia zawodowego.
Bierny uczeń rezygnuje z wysiłku i wycofuje się. Każda sytuacja jest dla niego za trudna. Gdy ma się przygotować do klasówki, staje bezradny i nie wie, co ma robić. Jak pomóc biernemu uczniowi?
Nad nauczycielami w polskiej szkole wisi bożek programu, do którego wszyscy się modlą. To on ciągle pogania nauczycieli. Tam, gdzie króluje bożek programu, nie ma miejsca na pytania uczniów, na rozwijanie ich zainteresowań, pobudzanie ich do myślenia i poszukiwań - dowodzi KRZYSZTOF J. SZMIDT.
Wydaje się, że technika i twórczość to dwa odrębne światy, ale to nieprawda. Współczesna technologia jest wynikiem twórczej pracy przedstawicieli wielu dziedzin naukowych. Wywołała zmiany we wszystkich obszarach życia - pracy, nauce, odpoczynku. Przekształciła myślenie i działanie wielu z nas.
Koncepcja typów psychologicznych zakłada, że pewne preferencje są wrodzone, a inne wymagają nakładu energii, często świadomej i celowej pracy. Dlatego ważne jest, aby pozwolić dziecku na naturalny i spontaniczny rozwój jego wrodzonych preferencji - wykorzystać jego mocne strony.
W module II poznali Państwo dwa istotne wyjściowe kroki postępowania terapeutycznego w WWR: diagnozę funkcjonalną i określenie sposobu pracy z dzieckiem. Dziś skupimy się na kolejnym etapie złożonego procesu tworzenia programu terapeutycznego.
Gdy znamy nauczyciela, możemy przewidzieć, jaki stopień dostanie uczeń. Taką tezę postawił pół wieku temu Henri Piéron. Wzbudziła ona liczne kontrowersje, ukazała jednak, że ocena szkolna może być mało sprawiedliwym instrumentem pomiaru wiedzy wychowanka.
Szkoła jest miejscem spotkania wielu indywidualności, które w zgodzie i porozumieniu mają uczyć się i rozwijać. Dlatego potrzebne jest wypracowanie takich reguł wzajemnego współżycia nauczycieli, uczniów i ich rodziców, aby wszyscy czuli się dobrze i bezpiecznie.
Im większą uczeń ma wiedzę o zróżnicowanych strategiach uczenia się, im lepiej dopasowuje je do określonych sytuacji, tym szybciej będzie się uczył i przyswajał konkretne treści. Jak wdrożyć uczniów do samoregulacji własnych działań?
Scenariusz jest modyfikacją - na potrzeby lekcji szkolnej - warsztatów, które powstały w ramach projektu „Artur Rubinstein - chłopiec z Łodzi”, realizowanego przez Filharmonię Łódzką im. Artura Rubinsteina, a współfinansowanego przez Fundację Bankową im. Leopolda Kronenberga.
Dorastanie do odpowiedzialności nie jest procesem ani łatwym, ani szybkim. Trwa przez całe życie i nie wszystkim udaje się dorosnąć w takim stopniu, jakiego sami by sobie życzyli.