Nikt nie wie, co się dzieje w moim umyśle, a ja nie wiem, co myślą i przeżywają inni – wiedza o tym pozwala mi kłamać. Królikowi i niedźwiedziowi także.

Czytajmy tak, żeby wejść w świat książki i być Anną, Raskolnikowem czy Wieniczką wędrującym w pijanym śnie z Dworca Kurskiego w Moskwie do Pietuszek, do ukochanej i dziecka.

Klaps to porażka. Bo czego w ten sposób uczą się dzieci? Strachu i tego, że silny ma przewagę nad słabszym.

Pod pokładami ładu kryje się chaos. Z chaosu rodzi się porządek. A gdzieś pomiędzy jednym a drugim tkwią prawa, nakazy i zachęty. Literatura również może być ich nosicielem.

Czy umiejętność podawania ręki naprawdę zamiera? Czy damy radę – kiedyś! – cieszyć się czymś razem?

Nie ma tak naprawdę granicy między człowiekiem a otaczającym go światem – stanowimy jego nieodłączną część. Kiedy uświadomimy sobie panującą harmonię, będziemy mogli spojrzeć na świat i siebie z większą akceptacją.

Nastolatki z iGenu – pokolenia, które dorastało ze smartfonami – rzadziej umawiają się na randki i uprawiają seks, rzadziej też prowadzą auto, pracują i piją alkohol. 

Młodzi szukają kontaktu z rodzicami i próbują stworzyć z nimi sojusz. Relacje dwóch pokoleń, młodych ludzi i ich rodziców, nigdy nie były tak dobre jak obecnie. 

Łatwo oddajemy władzę pożądaniu, gdy słyszymy jego wołanie: chcę, pragnę, daj mi, teraz, natychmiast! Niestety, choć nie brakuje mu siły, na pewno brakuje mu rozumu.

Teraz już wiem, że nie można się wstydzić, krępować. Trzeba pójść do specjalisty, gdy czujemy, że coś z nami dzieje się nie tak.

Czekamy na upragnione wakacje, marzymy o nich, planujemy wolny czas, a kiedy on wreszcie nadchodzi, okazuje się, że jesteśmy tym urlopem... zmęczeni.

Urbanizacja i towarzysząca jej degradacja środowiska naturalnego sprawiają, że coraz trudniej o bliskość z nieskażoną przyrodą. Tymczasem badania pokazują, że kontakt z naturą sprzyja zdrowiu i wydłuża życie. Jak go zatem odzyskać?