Sami przykładamy rękę do tego, by ktoś na nas żerował - z miłości, ze strachu, z empatii, z próżności, z nieuwagi.
Dział: Wstęp
Moje ograniczenia są częścią mojego Ja, więc zamiast ukrywać je i jęczeć, lepiej nauczyć się wbrew nim optymalizować swoje życie.
To wspaniałe, kiedy myślimy sobie: „Nie wiedziałem, że to potrafię”, „Nie spodziewałem się tego po sobie”.
Strategia odwlekania pozwala z powodzeniem odłączyć od Ja porażki, przyłączyć do Ja sukcesy.
Filmy mają wielką moc kształtowania postaw. Kształtują systemy wartości, pobudzają do działania. W szkole mogą i powinny być ważnym elementem procesu wychowania.
We współczesnej polskiej szkole uczniowie na języku polskim poznają starożytne mity oraz literaturę religijną w postaci fragmentów Biblii. Dlaczego więc nie poszerzyć tego kanonu o Kamasutrę?
Choć leworęczność wiąże się z niebagatelnymi zaletami, towarzyszą jej również spore problemy, zwłaszcza z nauką pisania, rysowania i wycinania. Na szczęście przestała być uważana za ewidentną wadę rozwojową, więc nikt już nie zmusza dzieci, by wbrew sobie używały prawej ręki.
Nieustanne kontrolowanie czasu. Ciągłe porządkowanie kredek, zeszytów, książek. Wieczne zamartwianie się, czy rodzic przyjdzie o wyznaczonej porze... Dlaczego dzieci cierpią na natręctwa? Jak im pomóc?
Na lekcjach wychowawczych warto zachęcać młodzież do dyskusji o zaletach osób w podeszłym wieku. Warto też podjąć próbę znalezienia skutecznych sposobów komunikowania się z nimi.
Poziom nauczania: liceum Czas trwania: dwie godziny lekcyjne Cele: – poznanie podstawowych teorii rozwoju poznawczego oraz badań, które ukształtowały współczesne myślenie o edukacji; – rozwój krytycznego myślenia (ocena metod badawczych użytych w badaniach psychologicznych oraz możliwości wykorzystania wiedzy psychologicznej do poprawy edukacji); – podkreślenie związków psychologii z codziennym życiem Metody: wykład, dyskusja, ćwiczenia w grupach z wykorzystaniem telefonów komórkowych z dostępem do internetu
Coraz mniej dzieci wychodzi na podwórka, żeby pograć w piłkę, poganiać się, posiedzieć na ławeczkach i pogawędzić. To nie tylko wina komputerów i telewizji. To przede wszystkim skutek odbierania dzieciom kolejnych możliwości wykazania się samodzielnością.
Czasami młodzi ludzie traktują doradcę zawodowego jak wróżkę i oczekują, że przepowie im, co robić dalej w życiu. A doradca może tylko im pomóc w poszukiwaniach jak najlepszej drogi życiowej.