Jeśli próbujemy kogoś zrozumieć, przestajemy go nienawidzić. Ale za dużo zrozumienia dla kogoś naruszającego nasze granice nie pozwala nam się obronić. Jak zatem reagować?
Dział: Artykuły - Spis treści
Dorosłe Dzieci Alkoholików rozpaczliwie szukają miłości i przyjaźni, ale też bardzo się jej boją. Porzucają związki, ambicje, marzenia ze względu na lęk przed kolejnym rozczarowaniem.
Często jesteśmy zbyt grzeczni i zbyt dobrze wychowani, by traktować innych ludzi, a zwłaszcza swoich bliskich, jak intruzów. Mówimy im więc „tak”, choć mamy ochotę powiedzieć „nie”.
DDA noszą w sobie wiele łez, a każda z nich związana jest z czymś, co bezpowrotnie straciły. Za każdą z nich kryje się informacja o niezaspokojonych dziecięcych pragnieniach. Dlatego tak ważne jest pozwolenie sobie na płacz, na okazanie smutku i żalu.
Ten, kto potrafi zdystansować się wobec swojej pracy, lepiej i pełniej odpoczywa, a wypoczęty – efektywniej pracuje. Jak sprawić, by wymarzony urlop był prawdziwie wolnym czasem?
Przeszłość daje nam korzenie, teraźniejszość pozwala cieszyć się chwilą, a przyszłość – realizować marzenia. Jaka jest optymalna mieszanka perspektyw czasowych?
Niektóre objawy depresji przypominają te towarzyszące innym chorobom. Chorzy szukają pomocy u neurologów, kardiologów, endokrynologów, a dopiero na końcu u psychiatry. Pod jakie choroby podszywa się depresja?
Nie należy wyzbywać się oczekiwań, nawet tych pozornie durnych. Trzeba jednak liczyć się z niepowodzeniem, a po nim nie dąsać się na cały świat, tylko uczyć się na błędach i próbować na nowo.
Bywa, że czujemy się bardziej związani z przyjaciółmi niż z własnym rodzeństwem. Jak uzdrowić relacje i odnaleźć drogę do brata i siostry?
Era patriarchatu przemija. Nadchodzi era neomatriarchatu, a to stawia tradycyjne rozumienie i praktykowanie męskości i ojcostwa w jeszcze trudniejszej sytuacji. Czas najwyższy szukać nowej definicji i etosu męskości i ojcostwa.
Bullying oznacza fizyczne lub psychiczne znęcanie się nad słabszymi. Nie chodzi tu o pojedyncze zdarzenia, lecz o powtarzające się sytuacje, w których pojawia się widoczna dysproporcja między sprawcą przemocy a ofiarą.
Są uczniowie, którzy nie podejmują żadnych działań, choć wiedzą, co chcieliby zrobić. Są też tacy, którzy nie znają swoich potrzeb i nie potrafią sprecyzować żadnego celu. Są i tacy, którzy mają cele, ale nie potrafią zaplanować ich realizacji. Jedni uczniowie działają, a inni przeżywają. Jak zmotywować uczniów do działania, jak zapanować nad ich „protestem jestestwa”?