Przeżyli z żonami dwadzieścia parę lat, wychowali dzieci, osiągnęli sukces i... wywracają życie do góry nogami. Pakują walizki i wyprowadzają się do kobiet, które mogłyby być ich córkami. Przed czym uciekają mężczyźni w średnim wieku?
Dział: Artykuły - Spis treści
My wybieramy emocje, a nie one nas. Tam, gdzie jest strach, tam kryje się potencja odwagi. A tam, gdzie odwaga - kryje się zagrożenie, strach. Miłość jest bardzo blisko nienawiści, a stan euforii łatwo zmienia się we frustrację - mówi Józef Augustyn SJ. Józef Augustyn SJ jest jezuitą, rekolekcjonistą, redaktorem naczelnym kwartalnika „Życie Duchowe”. Autor wielu książek, m.in.: O krzywdzie, przebaczeniu i o spowiedzi, O uczuciach i innych trudnych ludzkich sprawach, Świat naszych uczuć.
Augusta D. zachowywała się chaotycznie i dziwacznie. Nie rozumiała pytań. Zapominała funkcje przedmiotów. Odczuwała nieuzasadniony lęk przed dobrze znanymi osobami. Jej lekarz, Alois Alzheimer, przypuszczał, że ma do czynienia z nieznaną dotąd medycynie chorobą.
Kobiety nie panują nad swoimi wydatkami, bo często kupują pod wpływem emocji. Zadłużają się chętniej niż mężczyźni i mają większe problemy ze spłatami kredytów. W efekcie czują się rozczarowane i martwią się o przyszłość. – Nauczcie się oszczędzać, kupujcie i spisujcie wydatki – radzi kobietom prof. KAREN PINE.
Bóg czy rzemieślnik - kim jest psychoterapeuta? Co jest najważniejszym celem psychoterapii? W lutowym numerze rozpoczęliśmy cykl „Zawód: psychoterapeuta”, w którym chcemy przyjrzeć się psychoterapii widzianej oczami samych psychoterapeutów. W naszym przedsięwzięciu odwołujemy się do sondy przeprowadzonej przez amerykańskiego psychologa Ryana Howesa wśród wybitnych amerykańskich terapeutów. Do udziału w ankiecie zaprosiliśmy czołowych polskich psychoterapeutów. Sondę podsumuje prof. Jan Czesław Czabała. Miesiąc temu na nasze pytania odpowiedział Jerzy Mellibruda. W tym numerze przedstawiamy wypowiedź Bogdana de Barbaro. Prof. dr hab. Bogdan de Barbaro jest psychiatrą i psychoterapeutą, przewodniczącym Sekcji Terapii Rodzin oraz członkiem zarządu Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Kieruje Zakładem Terapii Rodzin Kliniki Psychiatrii Collegium Medicum UJ. Na pytania odpowiada z perspektywy terapii rodzinnej/małżeńskiej.
Czasem jest jak wiatr, jak jabłko, albo jak niezawodny, szwajcarski zegarek. Zdrowie - najlepiej traktować je jak roślinkę. Jak o nie dbać? Prof. Helena Sęk mówi o zdrowej triadzie. Należą do niej: pozytywne emocje, więzi społeczne i przekonanie, że potrafimy przetrwać nawet trudne sytuacje i może nawet coś pozytywnego z tego wyniknie. Nawet z traumy można wyjść umocnionym. Prof. dr hab. Helena Sęk jest psychologiem, pracuje w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej, emerytowany profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Specjalizuje się w psychologii klinicznej i psychologii zdrowia. Członkini Komitetu Nauk Psychologicznych PAN. Napisała wiele książek, m.in.: Wprowadzenie do psychologii klinicznej, Orientacja w sytuacjach społecznych, Psychologia zdrowia (z Ireną Heszen). Ostatnio ukazała się dedykowana Profesor Sęk praca Zdrowie i choroba pod redakcją Jerzego Brzezińskiego i Lidii Cierpiałkowskiej.
Możemy nauczyć się, jak być kimś, kto wchodząc do pokoju natychmiast budzi się na tajemnicę, która przekracza to wejście do pokoju, przekracza wszystko, co mogłoby się dziać w tej chwili.
Dlaczego wierzymy w przesądy? Dlaczego ulegamy magicznemu myśleniu? Kto z nas ma skłonność do myślenia magicznego w relacjach romantycznych?
Największy numer, jaki diabeł wykręcił ludzkości, to przekonanie jej, że nie istnieje. Podobnie największym mitem współczesnej kultury jest wiara, że nie ma w niej mitów - mówi Marcin Napiórkowski.
Na Reunionie, wyspie, której dwa najodleglejsze punkty dzieli tylko 70 kilometrów, żyją potomkowie przybyszów z Afryki, Europy i Azji.
Dzięki superbohaterom uświadomiłam sobie, że ludzie są różni. I że nie muszę traktować swojej choroby jako przekleństwa, lecz jako dar albo wręcz supermoc - mówi Janina Scarlet.
Perfekcjonista nie ustaje w dążeniu do doskonałości. Zawsze jest „za mało”, „nie do końca dobrze”, „tylko przeciętnie, a nie doskonale”. Jak powiedzieć sobie „stop” i uwolnić się z pułapki perfekcjonizmu?