Dlaczego marzenia uczniów są tak konwencjonalne? Rzadko który młody człowiek jest na tyle silny wewnętrznie, by wykraczać poza schemat. Zbyt oryginalni, zbyt odważni, zbyt błyskotliwi zazwyczaj odstają od ogółu, niechętnie są przyjmowani do grupy, pozostają poza nawiasem akceptacji. W najlepszym wypadku zostaną uznani za dziwaków.
Kategoria: Artykuł
Ceramika jest językiem prehistorycznym. W 2000 roku stworzyłem pracę – kawałeczek gliny, na którym jest napisane: „Autentyczny kawałek gliny z końca XX wieku”. On przetrzyma czas i będzie dokumentem dla przyszłych archeologów. Marek Cecuła jest artystą plastykiem, związanym z nurtem odrodzenia rzemiosła (Craft Revival). Zajmuje się ceramiką. Urodził się w Kielcach. 16 lat mieszkał w Izraelu, kilka lat w komunie w Brazylii. Od ponad 25 lat jest dziekanem wydziału ceramiki w Parsons School of Design w Nowym Jorku. Wykłada także w Norwegii. Jest kuratorem biennale w Izraelu.
Nadszedł upragniony, długo oczekiwany czas w twoim życiu. Miłość, radość i szczęście wypełnia twoje serce. Wreszcie życie wydaje się prawdziwie piękne. Nagle - stop! Wiadomość o chorobie próbuje wyrwać cię z tego snu, ale ty nie chcesz się obudzić. Nie, to nie ty, to nie o tobie mowa. Lekarze się mylą. Niemożliwe, żeby szczęście kończyło się tak szybko i do tego w ten sposób. Nie ma się czym przejmować. Zaprzeczasz...
Niewinne pokusy ubarwiają życie, przynosząc dużo radości. Gdy jednak uleganie zachciance niszczy cel, na którym nam bardzo zależy, pojawia się poczucie winy.
Ludzie zazwyczaj unikają zachowań, które są niezgodne z ich wewnętrznymi normami moralnymi, ponieważ złamanie tych norm zmusza do samopotępienia. Każde zachowanie można jednak uzasadnić moralnie.
W październikowych „Charakterach” rozpoczęliśmy cykl artykułów o kolejnych etapach poszukiwania pracy. Pisaliśmy już o CV, listach motywacyjnych i o sztuce czytania ogłoszeń. Tym razem przeczytacie tekst o przygotowaniach do rozmowy z potencjalnym pracodawcą. W styczniu napiszemy, jak rozmawiać o wynagrodzeniu, w lutym o stażach i praktykach, a w marcu o wyborze kierunku studiów. Wysłałeś wiele ofert, odwiedziłeś kilka firm. I oto ktoś kontaktuje się z tobą, by umówić się na spotkanie. Wykorzystaj czas przed rozmową na jak najlepsze przygotowanie się do niej. Jak przygotować się do rozmowy z potencjalnym pracodawcą – radzi JOANNA HEIDTMAN.
Wzrost przestępczości agresywnej wcale nie wiąże się ze wzrostem biedy. Przeciwnie - liczba rozbojów, napadów i zabójstw rośnie wraz ze wskaźnikami bogacenia się społeczeństwa.
Nie mamy w sobie typowych cech kapitalistów - pracę niespecjalnie szanujemy, marnowanie czasu to dla nas nie jest przestępstwo, oszczędność nie jest naszą cnotą, a do bogatych podchodzimy z nieufnością.
O długich włosach i innych symbolach poczucia wolności pisze MICHAŁ BUCHOWSKI.
Zwierzęta nie śmieją się ani nie nudzą. Nuda bowiem wiąże się z używaniem rozumu. Czasem bywa wstępem do życiowych tragedii. Człowiek nudzi się, kiedy jego życie jest bezcelowe. O powstawaniu nudy i o tym, jak jej unikać, mówi MIECZYSŁAW A. KRĄPIEC. O. prof. dr hab. Mieczysław Albert Krąpiec OP jest pracownikiem naukowym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wiele lat był jego rektorem. Stworzył Lubelską Szkołę Filozoficzną. Zainicjował prace nad „Powszechną Encyklopedią Filozofii”, przewodniczy jej Komitetowi Naukowemu.
Lek przeciw depresji nie jest „tabletką szczęścia”, nie daje uczucia przyjemności . Poprawa stanu chorego następuje dopiero po trzech tygodniach stosowania leku. To długi okres dla osoby cierpiącej. O najnowszych lekach przeciw depresji mówi JERZY VETULANI. Prof. dr hab. Jerzy Vetulani jest biochemikiem, specjalistą w dziedzinie chorób neurodegeneracyjnych, zastępcą dyrektora ds. naukowych krakowskiego Instytutu Farmakologii PAN. Zajmuje się pracą mózgu i lekami przeciw chorobom psychicznym. Opublikował ponad 200 eksperymentalnych prac naukowych. Jest laureatem międzynarodowych nagród za prace nad depresją, członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności, a także redaktorem naczelnym „Wszechświata”.
Na fortepianie każdy może nauczyć się grać – twierdzi IZABELA KOWALSKA. Nie można męczyć dzieci gamami i pasażami. One tego nienawidzą. U mnie dzieci zawsze grają utwory przyjemne dla ucha i atrakcyjne. Izabela Kowalska od 60 lat uczy dzieci i młodzież gry na fortepianie. Jej matka, Kazimiera Thun-Salecka, była śpiewaczką i dyrektorem średniej szkoły muzycznej w Warszawie, a ojciec lekarzem. Stryjeczny brat ojca, Mieczysław Salecki, to słynny w latach międzywojennych tenor, występujący głównie za granicą. Izabela Kowalska dwa lata studiowała medycynę, potem kształciła się muzycznie u prof. Jacynowej. Pierwszych lekcji gry na fortepianie udzielała w Warszawie w czasie drugiej wojny światowej, na tajnych kompletach. Później uczyła w szkole muzycznej, w ogniskach muzycznych i prywatnie w Kielcach. Mieszka w Pruszkowie. Ma dwie córki i czworo wnucząt. Nadal pracuje.