Nauczyciel często, gdy ma problemy, szuka modelu działania, którego zastosowanie rozwiąże trudności. Niestety, nie ma „gotowców” – każda sytuacja jest jedyna i wyjątkowa, bo tworzą ją za każdym razem inni ludzie – nauczyciele, uczniowie, rodzice. Profesjonalny nauczyciel to refleksyjny praktyk, który nieustannie dokonuje refleksji nad własnym działaniem, ponieważ wie, że problemy, z którymi się styka, są na tyle złożone, że trudno zastosować do ich rozwiązania wyłącznie naukowe metody.
Dział: Artykuły - Spis treści
Burrhus Frederic Skinner zaliczany jest do głównych przedstawicieli behawioryzmu. Wśród jego zasług wyróżnia się wprowadzenie do badań nad uczeniem się kategorii działań sprawczych, które są efektem aktywności człowieka wzmacnianej przez następujące po niej bodźce (nagrody lub kary). Określa go się też mianem twórcy utopijnego programu „inżynierii społecznej”. Natomiast znacznie mniej mówi się o jego pracach dotyczących usprawniania procesu nauczania, a zwłaszcza nauczania programowanego.
Stymulowanie rozwoju dzieci powinno uwzględniać istniejące między nimi różnice w zakresie inteligencji, poziomu wiedzy i uzdolnień. Poszczególne systemy pedagogiczne ustalają ponadto odmienne obszary i style stymulacji. Co zatem i w jaki sposób powinna pobudzać szkoła, zwłaszcza dziś, w dobie zalewu informacji i mnogości ofert edukacyjnych, grożących nadmiarem stymulacji?
Co dziesiąta osoba ma kłopoty z rozwiązywaniem codziennych kłopotów i relacjami z innymi ludźmi. Nie potrafi za-adaptować się w nowym otoczeniu. Jak można pomóc takim ludziom? Trzeba nauczyć ich kompetencji społecznych.
Pracę z zespołem klasowym i trudnym uczniem powinno się rozpocząć od zadania sobie pytania: czy trudność, z którą się zmagamy, leży po stronie ucznia, czy sytuacji, w jakiej on się znajduje?
„U niego są zawsze skrajności. Nie ma normalności, tylko pełna radość, pełna miłość, pełne przytulanie, pełne zaufanie. Albo pełna agresja.”
Mam w klasie ucznia z ADHD, a dzieci - zwłaszcza te z nadpobudliwością - lubią uporządkowaną rzeczywistość. Sympatią i szacunkiem darzą nauczycieli zachowujących się w sposób przewidywalny, konsekwentny, pogodny. Czują się przy nich bezpiecznie i mogą rozwijać swoje możliwości.
W trzeciej klasie, którą uczę od tego roku, jest jeden uczeń – Mikołaj, tak niesforny, że zupełnie nie mogę sobie poradzić. Niegrzeczny, krzykliwy, najczęściej z nieodrobioną pracą domową, potrafi całkowicie rozłożyć mi każdą lekcję.
Coraz częściej zadajemy sobie pytanie: czy jest ktoś, kto ma jakąś receptę na szkolną rzeczywistość? Jedną z osób, od których oczekujemy rozwiązania problemów pojawiających się między uczniami a nauczycielami, jest psycholog szkolny. Jak on sam postrzega swoją rolę i zadania, przed którymi staje we współczesnej szkole? O swojej pracy pisze Anna Suchodolska.
Każdego roku rośnie liczba nauczycieli, u których diagnozuje się choroby narządu głosu. Przedstawiciele innych zawodów także wyrażają coraz większe zainteresowanie profilaktyką w tej dziedzinie. Skłania to do upowszechniania wiedzy z tego zakresu. Poprzez cykl artykułów pragniemy uświadomić Czytelnikom, że chorobom narządu głosu można zapobiegać, a istniejące nieprawidłowości skutecznie leczyć. Farmakologię warto wspierać szeregiem ćwiczeń z zakresu emisji głosu, prawidłowego sposobu oddychania i koordynacji oddechowo-fonacyjnej.
Scenariusz autorstwa Grażyny Adydan. Dotyczy on niezwykle ważnej, zwłaszcza dla młodego człowieka umiejętności, jaką jest decydowanie o własnej bliższej i dalszej przyszłości. Pomaga w poznaniu oraz ustaleniu doraźnych, średnioterminowych i strategicznych celów życiowych.
Szkoła niczyja, z którą ma do czynienia współczesny nauczyciel, to miejsce pełne napięć i niedookreśloności, wnoszące do relacji międzyludzkich akty przemocy i upokorzenia. Nie każdy potrafi znieść taką rzeczywistość.