Jeśli całe życie uczono kogoś uczciwego postępowania tylko dlatego, że stoją za tym sankcje, nie będzie na początku wiedział, co zrobić, kiedy po prostu się mu zaufa.Zaufanie jest darem, choć trzeba nauczyć się nie tylko jego dawania, ale też i przyjmowania – przekonuje JOANNA HEIDTMAN.

Dzieci twierdzą, że potworów nie ma, a zachowują się tak, jakby one istniały. Nawet trzyletnie dzieci wiedzą, że obiekty fizyczne i wyobrażone mają odmienne właściwości - dowodzi AGNIESZKA BIEŃKOWSKA.

Czym jest miłość? W jaki sposób się kształtuje? Co leży u jej podstaw? Te i podobne pytania od dawna nie dają spokoju psychologom, ale miłość bardzo trudno poddaje się badaniom eksperymentalnym.Eksperyment Harry'ego Harlowa przypomina PRZEMYSŁAW BĄBEL.

Kiedy powinniśmy zdecydować sięna dziecko? Czy narodziny dziecka zagrażają związkowi? Czy matka musi rezygnować ze swojego życia zawodowego? O źródłach lęku przed macierzyństwem, obawach młodych matek i mądrym rodzicielstwie mówi Barbara Smolińska, terapeutka. Zajmuje się terapią indywidualną, małżeńską i terapią rodzin.

Cykl poświęcony asertywności rozpoczynamy pełnym pokus tekstem MARII KRÓL-FIJEWSKIEJ.

O tajemnicy i etyce zawodowej psychologów pisze ADAM NIEMCZYŃSKI.

Człowiek wierzący ma więcej motywacji do tego, aby przezwyciężać niepokój, lęk, czy nawet strach. Ale tylko wtedy, gdy jego wizja religijna sama nie jest zastraszeniem, gdy nie kształtuje religijności inspirowanej lękiem i stałą obawą przed Bogiem. W wizji głęboko chrześcijańskiej Bóg jest przede wszystkim troskliwym Ojcem, pedagogiem i lekarzem – mówi ks. ZBIGNIEW HRYNIEWICZ. Ksiądz Wacław Hryniewicz jest wybitnym teologiem i ekumenistą, kierownikiem Katedry Teologii Prawosławnej i dyrektorem Instytutu Ekumenicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Napisał trylogię o nadziei: „Nadzieja zbawienia dla wszystkich” (1989), „Dramat nadziei zbawienia” (1996), „Nadzieja uczy inaczej” (2003). W książce „Nad przepaściami wiary” (2001) powiedział: „Chciałbym być człowiekiem nadziei i umieć się dzielić nadzieją. Chciałbym być w jakimś sensie także współpracownikiem Boga nadziei”.

Rodzic, który wytyka dziecku, że jest grube, to prześladowca. Gdy stwierdza: „Jesteś brzydką pokraką”, to tym samym mówi: „Twoje ciało nigdy nie da ci przyjemności”. I faktycznie ciało zaczyna prześladować. O tym, jak budować dobre relacje z własnym ciałem, mówi psychoterapeuta Krzysztof M. Jusiński w rozmowie z Dorotą Krzemionką-Brózdą.

Obraz własnego ciała stanowi istotny składnik naszego "ja". Jego właściwe ukształtowanie ma więc niebagatelne znaczenie dla jakości naszego życia.

Ktoś mądry powiedział kiedyś: "Dzieci mieszkają głównie w swoim ciele, a dorośli w swoim umyśle". To zdanie jak najbardziej prawdziwe. Aby się o tym przekonać, wystarczy poobserwować dzieci w pierwszych latach ich życia.

Co zrobić, żeby wiatr, słońce czy spacer dostarczały przyjemności, takiej fizycznej przyjemności, jak się tego nauczyć? Jak czerpać przyjemność z poczucia własnego ciała? Jak nauczyć się czerpać przyjemność z własnego ciała – podpowiada JADWIGA KOŹMIŃSKA-KINIORSKA.

Kiedy architektura sprzyja społeczeństwu obywatelskiemu? Gdzie mieszka klasa metropolitalna? Kto jest zglokalizowany? – odpowiada MARIA LEWICKA. Prof. Maria Lewicka pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się racjonalnością myślenia i działania, procesami wartościowania, przekonaniami społeczno-politycznymi oraz psychologią środowiskową (wpływ środowiska miejskiego na zachowania ludzi, mapy poznawcze otoczenia, identyfikacja z miejscem, pamięć miejsca). Napisała wiele artykułów i książek. Stale współpracuje z ośrodkami naukowymi w Norwegii i z Uniwersytetem im. Iwana Franka we Lwowie. Pasjonuje się historią Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzictwa Austro-Węgier (m.in. Czechy, Galicja Zachodnia i Wschodnia), a także historią Lwowa i Warszawy. Lubi fotografować. Ma 54 lata.