Mężczyźni podświadomie lękają się kobiet i niepokoją o własną sprawność seksualną. Dlatego fantazjują o wielu anonimowych, uległych kochankach, które są w stanie zaspokoić w każdym miejscu i o każdej porze.

Męskość i kobiecość, według psychoanalizy, wiąże się z osiągnięciem „fazy genitalnej”, to znaczy pełnej identyfikacji z własnym, biologicznym wyposażeniem. Już dziecko uznaje i akceptuje w pewnym momencie fakt, że jest chłopcem lub dziewczynką. Ten proces ma swoją rozwojową kontynuację w okresie dojrzewania i prowadzi do pełnej akceptacji własnej płciowości oraz wszystkiego, co z niej wynika. Oznacza to gotowość do podjęcia ról związanych z płcią, na przykład roli ojca lub matki. Spojrzenie psychoanalizy na tożsamość płciową przybliża ANNA MIKOS.

Molestowanie moralne - zjawisko nowe czy inaczej nazwane? Kto dopuszcza się molestowania moralnego? O molestowaniu moralnym mówi MARIE-FRANCE HIRIGOYEN.

Można powiedzieć, że świadomość jest czymś tak oczywistym, jak powietrze. Gdy jednak przychodzi do jej wyjaśnienia, stajemy często bezradni. Parafrazując znaną myśl św. Augustyna na temat natury czasu, można powiedzieć, że „wiemy”, czym jest świadomość, gdy nas nikt nie pyta - zapytani, nie wiemy, co odpowiedzieć. Przyjrzyjmy się niektórym mitom o niej.O mitach na temat świadomości pisze CZESŁAW S. NOSAL.

Złudzenia nie zawsze są szkodliwe. Pomagają na przykład osiągnąć porozumienie w sprawach, które wydają się niemożliwe do rozstrzygnięcia - uważa MACIEJ DYMKOWSKI.

Polska kultura jest wyraźnie kobieca i dobrze by było, gdyby taką pozostała - przekonuje JOLANTA MILUSKA.

Dla jednych opętanie to średniowieczny przeżytek, a zajmowanie się nim jest wyrazem upadku rozumu. Zdaniem innych wszystko, co tajemnicze, groźne i nasycone pierwiastkiem religijnym, jest obszarem działania złego ducha. Oddajmy co duchowe - teologowi, co psychopatologiczne - psychiatrze. Istnieją trzy opowieści o opętaniu.

Tego wszystkiego, czego boimy się w psychicznie chorym: utraty kontaktu z bliskimi, bezradności, nieprzewidywalności i gwałtowności – tego również boimy się w sobie.

Niektóre nasze myśli nie mają związku z tym, czym się aktualnie zajmujemy. Samorzutnie, nie wiadomo skąd i dlaczego, w naszej świadomości pojawiają się rozważania, wyobrażenia czy odczucia dotyczące czegoś zupełnie innego. Na przykład podczas oglądania filmu nagle zaczynamy myśleć o pracy, choć nie ma to żadnego związku z tym, co dzieje się na ekranie. Staramy się nadal śledzić akcję filmu, ale zamiast tego - wbrew woli - roztrząsamy szczegóły wczorajszej rozmowy z szefem.

Czy polityka przyciąga ludzi zaburzonych psychicznie?Jakie diagnozy można postawić naszym politykom?Dlaczego tak modny jest populizm?Czy ktoś zrównoważony może być skutecznym politykiem? O kondycji psychicznej polskich polityków mówi Józef Krzysztof Gierowski - profesor psychologii, doktor praw i biegły sądowy. Prof. Gierowski pracuje w Katedrze Psychiatrii Collegium Medicum UJ oraz w Instytucie Ekspertyz Sądowych w Krakowie. Opublikował ponad 150 prac z zakresu psychologii i psychiatrii sądowej, między innymi „Postępowanie karne i cywilne wobec osób zaburzonych psychicznie”.

Anna Wierzbicka, australijska badaczka języków, poszukuje uniwersalnych znaczeń pojęć. W jej ujęciu na przykład „kłamać” znaczy „mówić coś, co nie jest”. Wydaje się, że można to rozszerzyć na inne dziedziny, na przykład widzieć coś, co nie jest, myśleć czy pamiętać coś, co nie jest. Dotyczy to zwidów, omamów, urojeń – należących do świata psychopatologii. Ale dotyczy też rzeczy, z którymi nie chadza się na terapię. W przeciwnym razie musielibyśmy chodzić tam wszyscy.

Aby się nudzić, trzeba być inteligentnym i czuć się bezpiecznie. O pożytkach z nudy pisze BARTŁOMIEJ DOBROCZYŃSKI.