Dla niektórych ludzi każde słowo ma swój własny kolor. Dla innych tylko cyfry mają barwy. U kolejnych dźwięki wywołują wrażenia dotykowe. O synestezji - zjawisku, które może wzbogacać odbiór świata, ale i doprowadzać do rozpaczy.

Po co chodzimy ze sobą do łóżka? Czy seks wiąże na trwałe? Czy ona zawsze powinna chcieć, a on móc? Co zrobić, gdy namiętność mija?

Mądrość nie polega na sprycie, ale na umiejętności obstawania przy prawdach oczywistych. Ten przetrwa, kto wybrał świadczenie prawdom oczywistym. Kto wybrał chwilową iluzję, by na niej zarobić, ten przeminie wraz z iluzją. ks. Józef Stanisław Tischner Prof. dr hab. Edward Nęcka pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Zajmuje się psychologią twórczości, inteligencji i procesów poznawczych. Napisał m.in. „Trening twórczości”, „Psychologię twórczości” i „Inteligencję”.

Przywiązanie do rozumu nie do końca jest rozumne. Usilne obstawanie przy rozstrzygnięciach rozumowych w każdej sytuacji naukowcy porównują do nałogu. Bo zdarza się, że lepiej zdać się na intuicję - lub to, co niektórzy nazywają łutem szczęścia.

Patrzymy na innych ludzi przez filtr własnej kultury - niczym przez okulary, które stale mamy na nosie. Z czasem przestajemy je zauważać, bo czy ktoś zwraca uwagę na powietrze, którym oddycha? Problem w tym, że te okulary utrudniają nam zrozumienie ludzi z innych kultur. Nie ma kultur lepszych i gorszych. Szanuję inne kultury. Ale czy mogę akceptować kamienowanie kobiet w imię honoru mężczyzn? Albo obrzezywanie małych dziewczynek?

„Psychology and Life” - taki tytuł wielokrotnie gościł na okładkach książek wydawanych w ubiegłym wieku w USA. Był on tak popularny dlatego, że doskonale oddawał pragmatyczny stosunek Amerykanów do psychologii i ich oczekiwania z nią związane. Autorami „Psychology and Life” byli m.in. Leslie D. Weatherhead (1935) oraz Floyd L. Ruch (1937), który swoją sztandarową monografię psychologii wznawiał po II wojnie światowej wspólnie z Philipem G. Zimbardo. Paradoksalnie jednak, jako pierwszy tytułu „Psychology and Life” użył psycholog pochodzący z Europy. Był to Hugo Münsterberg, który trafił do Stanów Zjednoczonych zwabiony perspektywą sławy i kariery.

Docierające do mózgu sprzeczne informacje stanowią dla niego wyzwanie. Proces ich opracowywania, który rozpoczyna się od fali N400, wiąże się z naszą potrzebą nadawania sensu temu, co nas spotyka i rozumienia otaczającej nas rzeczywistości.

Czym jest psychoterapia?Na czym polega? Kto powinien z niej skorzystać?Co robi terapeuta,a czego nie powinien? Dlaczego pacjent pragnie zmiany, a zarazem robi wszystko, by się nie zmienić? O psychoterapii mówi prof. dr hab. Lidia Grzesiuk, psycholog, psychoterapeuta oraz superwizor psychoterapii. Prof. Grzesiuk pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorką wielu książek, m.in.: „Style komunikacji interpersonalnej”, „Jak ludzie porozumiewają się”, „Psychoterapia - szkoły, zjawiska i specyficzne techniki”, „Spotkania, które leczą”, „Jak pomagać sobie, rodzinie i innym”. Ostatnio pod jej redakcją ukazał się pierwszy tom podręcznika akademickiego „Psychoterapia. Teoria”, opisującego teorie terapii (Wydawnictwo Eneteia). Wkrótce ukażą się dwa kolejne: „Psychoterapia. Praktyka” i „Psychoterapia. Badania i szkolenie”.

Rozpoczynamy drugi cykl artykułów poświęconych Dorosłym Dzieciom Alkoholików. Ponownie poprowadzi go Marzenna Kucińska. Potrwa co najmniej przez pół roku. Kolejne artykuły będą powstawać w oparciu o listy od DDA - te, które dostaliśmy po pierwszym cyklu i te, które nadejdą do nas w trakcie nowego. Czekamy więc na nie - nie tylko od DDA, ale też od tych, którzy ich dobrze znają: od ich żon i mężów, od przyjaciół i znajomych. Im więcej takich listów dostaniemy, tym nasz cykl będzie bogatszy i bardziej przydatny.

Drogowskazy na drodze do szczęścia stawia prof. dr hab. Janusz Czapiński. Janusz Czapiński jest psychologiem, prorektorem Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, wykładowcą na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorem kilku teorii dotyczących emocjonalnych i poznawczych mechanizmów adaptacji, m.in. cebulowej teorii szczęścia. Od 1991 r., razem z socjologami, ekonomistami i demografami, prowadzi badania nad jakością życia Polaków.

Kto z nas nie chce być szczęśliwy? Kto przynajmniej raz w życiu nie usłyszał pytania: „Czy jesteś szczęśliwy?” lub nie postawił go sobie sam? „Życzę ci szczęścia!...” - to z kolei słowa najczęściej wypowiadane do innych w ważnych dla nich dniach czy momentach życia.

Czy potrafisz od razu i bezbłędnie rozpoznać akwizytora? Czy wiesz, jak sobie z nim poradzić? Jak mu odmówić - grzecznie, acz stanowczo? Jeśli nie, zajrzyj do rad Marty Makowskiej.