Gdyby mózg nie był plastyczny, niemożliwe byłyby zmiany naszych zachowań i nasz rozwój. O tę plastyczność trzeba dbać, bo tak jak długo nasze mózgi ją utrzymują, tak długo my - mimo wieku - jesteśmy młodzi.

Skąd się bierze optymizm? Czy optymista jest ryzykantem? Jak pomnażać optymizm? Kto jest największym optymistą? Kiedy optymizm może szkodzić? Ryszard Stach jest doktorem nauk przyrodniczych, psychologiem i psychoterapeutą. Pracuje w Instytucie Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prowadził badania nad zwierzęcymi modelami depresji i mechanizmami działania leków przeciwdepresyjnych. Obecnie zajmuje się genezą i przejawami optymizmu, a także psychologią zarządzania i przywództwa. Opracował kwestionariusz do pomiaru optymizmu.

„Dobry Bóg daje talent, a reszty każdy szuka sam!” - śpiewa Anna Maria Jopek. Rzeczywiście, rozmaite talenty i uzdolnienia drzemią w każdym z nas. I tylko od nas samych zależy, czy je w sobie znajdziemy i rozwiniemy. Bądźmy twórczy! Odkrywajmy nasze potencjalne możliwości, realizujmy się i nie wstydźmy się żadnych, nawet na pozór dziwacznych, osiągnięć!

Wytwory współczesnej cywilizacji to namacalny efekt aktywności pokoleń naukowców, artystów, myślicieli. Twórców otaczających nas rzeczy i idei. Czy zatem jakikolwiek sens ma mówienie o „twórczości bez dzieł”?

By zaistniała intymność, musimy być blisko. Czy koniecznie fizycznie? Czy nie wystarczy tu bliskość tworzona przez łącza internetowe?

Aż 85 procent rodziców uznaje za dopuszczalne uderzenie dziecka ręką w pupę, ponad połowa dopuszcza kilkakrotne uderzenie pasem. Większość z nich uważa dziecko za swoją własność. 30 kwietnia przypada Światowy Dzień Sprzeciwu Wobec Bicia Dzieci. Z tej okazji w „Charakterach” o tym, jakie stany emocjonalne przeżywają rodzice podnoszący rękę na swoje dziecko pisze Barbara Smolińska.

Kamieniem milowym w życiu Abrahama Maslowa, jak sam przyznawał, była chwila, gdy nauczyciel w obecności całejklasy pochwalił go za odpowiedź na trudne pytanie. To wtedy uzmysłowił sobie, że uznanie innych można zdobyć dzięki pilnej nauce i pracy. Potrzeba szacunku stałasię później jednym z elementów opracowanej przez nie goteorii motywacji.

Kiedy ktoś doświadcza sytuacji opuszczenia przez bliskich, wykluczenia z grupy przyjaciół lub odrzucenia przez ukochaną osobę, pojawiają się w nim: poczucie osamotnienia, smutek i lęk. Od osób przeżywających takie sytuacje często można usłyszeć: „niemal mi serce pękło”, „bardzo mnie to zabolało”. Ludzie ci sugerują,że odrzucenie czy też wykluczenie wywołały w nich stan podobny do autentycznego bólu.

Jadwiga Koźmińska-Kiniorska jest psychoterapeutą, pracuje w Świętokrzyskim Centrum Onkologii. Ukończyła warsztaty Simontona. Prowadzi terapię indywidualną oraz zajęcia psychologiczne w klubie Amazonek.

Ojciec Święty był dla mnie znakiem tego, że niemożliwe staje się możliwym. Że dialog między dwoma na pozór skłóconymi stronami jest zawsze możliwy. Że warto spotykać się z tymi, u których nikt już nie szuka zrozumienia - to fragment bardzo osobistego świadectwa opisującego korespondencyjną, wieloletnią znajomość z Janem Pawłem II.

Andrzej Wiśniewski jest doktorem filozofii i psychoterapeutą, superwizorem treningu grupowego i psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Pracował w Poradni Synapsis. Obecnie prowadzi terapię par w Laboratorium Psychoedukacji. Napisał (razem z Katarzyną Grocholą) książki „Związki i rozwiązki miłosne” oraz „Gry i zabawy małżeńskie i pozamałżeńskie”.

Są tacy, którzy już na pierwszy rzut oka wzbudzają nasze zaufanie. Patrzymy na nich i wiemy: to ktoś, z kim można konie kraść. Ale bywa też odwrotnie: spotykamy kogoś i od początku budzi on naszą nieufność. Skąd się bierze zaufanie? Czy można je wzbudzić, używając „eliksiru zaufania”?