Czasem w zupełnie nowych sytuacjach ogarnia nas niezwykłe, nieodparte wrażenie, że kiedyś już tu byliśmy, już to przeżyliśmy. A przecież wiemy, że to niemożliwe. Déjà vu, bo tak nazywa się to wrażenie, często bywa traktowane jako dowód na wędrówkę dusz i świadectwo telepatii. A jednak można je badać eksperymentalnie i wyjaśniać w sposób naukowy.
Dział: Artykuły - Tematyka
Cieszysz się dobrym zdrowiem psychicznym? Uważasz się za osobę najzupełniej normalną? I nie sądzisz, by ktoś mógł ocenić cię inaczej? Okazuje się, że granica między normą a patologią wcale nie jest tak oczywista. Gdybyś trafił na oddział psychiatryczny, różne twoje zachowania mogłyby być potraktowane jako objaw choroby.
Większość naszych cech, zachowań czy upodobań ma swoje źródła w dzieciństwie. To wtedy, poprzez kontakt z bliskimi i rówieśnikami, kształtuje się zrąb naszej osobowości – uczymy się określonych zachowań, myślenia o sobie, o innych i świecie.
Nie można milczeć, gdy mowa nienawiści zaczyna dominować w przestrzeni publicznej. Trzeba stawiać jej opór, ale nie sytuując się po jednej ze stron rządzącej nią antytezy, lecz podważając tej antytezy zasadność. Gdy ucichnie mowa nienawiści, zaczniemy znów ze sobą rozmawiać.
Nauczyciel może szybko opanować konflikt i wydać wyrok. Jednak czy w ten sposób zakończy kryzys?
Podczas 45-minutowej lekcji uczniowie średnio przez 18 minut aktywnie ćwiczą nowe umiejętności lub utrwalają już posiadane. Niektórym to wystarcza, większości nie.
Moi uczniowie są dla mnie mistrzami i autorytetami. To najlepsi nauczyciele pokory i autentyczności – mówi Przemysław Staroń, Nauczyciel Roku 2018.
Im wcześniej dzieci nauczą się wyznaczać granice swojego bezpieczeństwa i bronić ich, tym skuteczniej będą to robić jako dorośli.
Jeśli uda nam się zrozumieć młodych ludzi, jeśli zadbamy o to, by ich głos był słyszalny, to skorzystamy na tym jako społeczeństwo i nie stracimy kontaktu ze zmieniającym się światem.
Zabawa jest dla dzieci i dla dorosłych. Sprzyja wzajemnemu zrozumieniu, pomaga wspólnie rozwiązywać problemy, dostarcza wiedzy przydatnej w codziennych sytuacjach.
W psychologii nie ma takiej cechy jak grzeczność. Jest natomiast posłuszeństwo. Daje ono dorosłemu komfort w postaci dziecka, z którym nie trzeba prowadzić długich, irytujących i stresujących negocjacji.
Już pięcioletnie dzieci rozumieją, czym jest wdzięczność, potrafią ją też okazywać. I nie potrzebują do tego podpowiedzi dorosłych.