Dział: Artykuły - Spis treści

Kolejne edycje „Tańca z gwiazdami” biły rekordy popularności. Widzowie śledzili postępy znanych osób na parkiecie. W tym czasie kursy tańców pękały w szwach. Dlaczego tak chętnie oglądamy taniec innych? Czy chodzi tylko o naśladowanie znanych postaci? Wyniki badań dowodzą, że obserwowanie tańczących pobudza podobny obszar w mózgu jak wtedy, gdy sami tańczymy. I sprawia podobną radość.

Spotkanie z mistrzem zmienia zazwyczaj życie tak mistrza, jak i ucznia. Mistrzowie i profesorowie psychologii - Anna Brzezińska, Edward Nęcka i Dariusz Doliński - opowiadają o swoich mistrzach, nauczycielach, a także o uczniach i naukowych wnukach. Prof. dr hab. Dariusz Doliński specjalizuje się w psychologii wpływu społecznego i reklamy. Jest dziekanem Wydziału Zamiejscowego SWPS we Wrocławiu. Przewodniczy Komitetowi Nauk Psychologicznych PAN. Jest członkiem American Psychological Association oraz Society for Personality and Social Psychology. Napisał m.in. „Psychologię reklamy”, „Techniki wpływu społecznego”. Prof. dr hab. Edward Nęcka zajmuje się psychologią twórczości, inteligencji i procesów poznawczych, a także kognitywistyką. Pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk. Napisał m.in.: „Trening twórczości”, „Psychologię twórczości” i Inteligencję. Struktura - geneza - funkcje”. Prof. dr hab. Anna Brzezińska zajmuje się psychologią edukacji i rozwoju człowieka w cyklu życia. Pracuje w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, a także w SWPS w Warszawie, gdzie kieruje Instytutem Społecznych Problemów Zdrowia i Edukacji. Jest autorką i redaktorką wielu książek, m.in. „Społecznej psychologii rozwoju” i „Psychologicznych portretów człowieka”.

Po jednej stronie Hitler, Eichmann, Stalin, Mao Tse Tung - ludzie będący uosobieniem zła. Po drugiej Ghandi, matka Teresa, Martin Luther King, Irena Sendlerowa - bohaterowie czyniący dobro. Dzieli ich nieprzepuszczalna, jak sądzimy, granica. Wierzymy, że gdzieś po tej dobrej stronie jesteśmy my. Wprawdzie nie bohaterowie, ale zwykli, mili, raczej dobrzy ludzie. Tacy, którzy nie skrzywdzą innych, nie zadadzą im bólu, nie poniżą. Czy tak jest naprawdę wyjaśnia w rozmowie z „Charakterami” PHILIP ZIMBARDO.

Tęsknimy za spotkaniami, w których odsłaniamy to, co w nas prawdziwe, odrzucamy maski i konwenanse. Stajemy się wtedy bliżsi komuś i samym sobie, stajemy się dla siebie ważni. Takie spotkania nie zdarzają się często, ale dzięki nim życie nabiera sensu. Ideę takich spotkań rozwijał w swojej psychoterapii Carl Rogers.

Skoro rodzice wiedzą, że agresja jest zła, to dlaczego nie uczą dzieci prawidłowych zachowań? Czy możliwe jest wyprostowanie dzieci bez wyprostowania rodziców? Czy wychowanie musi przypominać tresurę? Czy na wychowanie może być za późno? - na te i inne pytania odpowiada DOROTA ZAWADZKA, superniania z programu TVN.

Co robisz, by poprawić sobie nastrój? Sięgasz po coś słodkiego? Włączasz płytę z ulubioną muzyką? Idziesz na siłownię lub do kina? A może przytulasz się do kogoś bliskiego?... Większość z nas właśnie w taki sposób poprawia sobie nastrój. A to niezbyt skuteczne.

50-letni mężczyzna, nałogowy palacz z nadciśnieniem, miażdżycą, nadwagą, często cukrzycą - taki jest stereotyp człowieka chorego na serce. To - jak wskazują wyniki badań - obraz nieprawdziwy. Wśród pacjentów kardiologicznych coraz więcej jest „młodych, pięknych i bogatych”. Bardzo aktywnych zawodowo ludzi, których chore ciała wołają o pomoc dla zmęczonych dusz.

Czy bogaczy - tak jak dominujące zwierzęta w stadzie - wyróżnia spośród szarych zjadaczy chleba specjalny rodzaj zachowań? Taki, który sugeruje, że oni są w stadzie najważniejsi i - z racji ich bogactwa - nic nie można im zrobić? Richard Conniff, dziennikarz i eseista, współpracownik „National Geographic” udowadnia w swojej książce, że tak właśnie jest.