Jeśli życie jest tańcem, to kto w nim prowadzi? Czasem życie wymyka nam się z rąk, plany kończą się fiaskiem, bliscy zawodzą. Czasem zaś próbujemy kontrolować wszystko i wszystkich, dyktować każdy krok. Czy tędy droga?
Dział: Artykuły - Spis treści
Millenialsi, czyli współcześni 30-latkowie, starają się być zupełnie innymi ojcami niż ich ojcowie. Co mogą w sobie wzmocnić, by tworzyć lepsze relacje z własnymi dziećmi?
Czym jest samodzielność? Gdzie przebiega granica między troską a nadopiekuńczością? Co zrobić, żeby nie odebrać dziecku ciekawości świata i nie zablokować jego dążenia do niezależności?
Czekamy na urlop, marzymy o nim. Jednak dla niektórych osób perspektywa czasu wolnego jest koszmarem. Poza miejscem pracy czują się, jakby odcięto im tlen.
Umysł nie jest najlepszym przywódcą. Lepiej słuchać głosu serca. Nikt nie wie lepiej niż ono, co jest dla nas najlepsze - mówi
Bronnie Ware.
Freud miał sporo racji. Sądzę, że możemy się wiele dowiedzieć o motywacjach śpiącej osoby, obserwując jej marzenia senne.
W cieniu lodowcowych szczytów i na brzegach malowniczych fiordów została stworzona utopia. Norwegowie są nie tylko najbogatszym narodem na świecie, ale także jednym z najszczęśliwszych.
„Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham” – mówi matka. To wyznanie miłości, a zarazem wyrzut. Miłość jest takim „opakowaniem”. W środku mogą tkwić wszystkie uczucia świata, również takie, których może nie chcemy w sobie nosić.
Serce ma swoje racje, których rozum nie zna - twierdził Blaise Pascal. Ale rozum kieruje się racjami, które czasem mogą zmienić rytm serca i wywołać nowe jego tony. Jak to możliwe? Jak rozum oswaja nasze serce? I jak serce kieruje rozumem?
Kobiety coraz szybciej pną się po szczeblach kariery. Awansują. Zakładają swoje firmy. Eksperci przewidują, że kobiecy styl zarządzania jest przyszłością. Gdzie tkwi przyczyna tego sukcesu - wyjaśnia Katarzyna Pawlikowska-Poleszak.
Przejdź parę metrów, zrób kilka kroków, podbiegnij..., a powiem ci, kim jesteś. Analiza chodu to źródło cennych informacji o nas. Inaczej chodzą optymiści, manipulanci i szefowie, a inaczej kandydaci na ofiary i wieczni pechowcy.
Zabiegani, pracujący od świtu do nocy rodzice powierzają dziecko dziadkom. Często robią to w dobrej wierze, bo nikt nie zajmie się ich synem czy córką tak dobrze jak babcia. Jednak po kilku latach, gdy chcą zabrać odchowane dziecko do domu, ono nie chce iść z „obcymi ludźmi”. Dziecka nie można bezrefleksyjnie przesadzać z jednego miejsca w inne - przekonuje BARBARA SMOLIŃSKA w rozmowie o weekendowych rodzicach oraz dziadkach w roli taty i mamy. BARBARA SMOLIŃSKA jest doktorem nauk humanistycznych, certyfikowanym trenerem i superwizorem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Zajmuje się psychoterapią indywidualną, małżeńską i grupową. Pracuje w warszawskim Laboratorium Psychoedukacji.