DOROTA TERAKOWSKA i JACEK BOMBA rozmawiają o tym, jak kocha ojciec, a jak matka; o przyczynach anoreksji piszą EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA.
Dział: Artykuły - Spis treści
Związkom temperamentu z chorobami przygląda się LUCYNA GOLIŃSKA, EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA zapewniają, że wszystkie dzieci są równe, a DOMINIK WŁUDYGA doradza, jak ustrzec się grypy.
ANNA MENDAK zachęca do tańca; MAŁGORZATA SOBOL zastanawia się nad czasem uchwyconym tu i teraz; EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA radzą, co zrobić, gdy dziecko jest molestowane.
Co zrobić, zanim rozpoczniemy dietę, radzi GRAŻYNA WIECZORKOWSKA, o pułapkach amfetaminy pisze MARIA KLEPACKA-PASIERBSKA, a EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA przestrzegają przed wpływem mediów na dzieci.
O szczęśliwych parach pisze PIOTR ŻAK, a EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA wspierają rodziców chorego dziecka.
Jak siebie traktujesz – pyta MARIA KRÓL-FIJEWSKA, WANDA SZTANDER pisze o miłości przez małe i przez duże "m", a EWA SZPERLICH I DANUTA GRUSZCZYŃSKA zastanawiają się, skąd się biorą niegrzeczne dzieci.
Jak zmniejszyć stres przed publicznym wystąpieniem, radzi HANNA HAMER, a EWA SZPERLICH i DANUTA GRUSZCZYŃSKA piszą, jak pomóc nadpobudliwemu dziecku.
Jeśli co najmniej 11 godzin dziennie siedzisz przy biurku lub stole, do pracy jeździsz autem, nie uprawiasz żadnego sportu, a wolny czas spędzasz przed telewizorem, to za kilka lat możesz odczuć skutki... hipokinezji. To nowe cywilizacyjne schorzenie.
Dzieci nieobecnych ojców w dorosłym życiu czują się niepełne, nie potrafią stworzyć satysfakcjonujących związków. Tęsknota za ojcem i potrzeba akceptacji z jego strony przesłania wszystkie obecne relacje. Czy można zapełnić tę pustkę?
Psychologia w szkole. Co wynikłoby z dosłownego potraktowania tego tematu? Jak sprawdziłaby się psychologia akademicka jako treść zajęć lekcyjnych? Próbą odpowiedzi na tak postawione pytania jest projekt „Lekcje psychologii”.
- Ludzie, którzy są mocniej przywiązani do rodziny, znajomych czy wspólnot są szczęśliwsi, zdrowsi i żyją dłużej od tych, którzy nie są tak przywiązani - przekonuje Robert Waldinger z Uniwerstytetu Harvarda.
Nie mogą zrobić pierwszego kroku, ich twarze sprawiają wrażenie nieruchomej maski. Przeżywają ogromny stres, bo nie kontrolują ruchów rąk i nóg, a im bardziej chcą ukryć swoją niezgrabność, tym większy odczuwają ból... Parkinsonicy bezpowrotnie tracą samodzielność, ale choroba nie musi oznaczać samotności i izolacji.