Przebaczenie, pojednanie między grupami czy narodami - ta tematyka będzie osią książki przygotowywanej przez profesora Samuela Olinera z Uniwersytetu Stanowego Humboldta. Na publikację składać się będą m.in. wywiady z ludźmi, którzy kształtowali i kształtują relacje między społecznościami naznaczonymi trudną wspólną przeszłością. Wśród nich znajdą się politycy i wpływowe osobistości z Polski. „Charaktery” będą zamieszczać niektóre z tych rozmów. W tym miesiącu, jako pierwszy, wywiad z Markiem Edelmanem, ostatnim żyjącym przywódcą powstania w getcie warszawskim, lekarzem, społecznikiem i politykiem.

Dlaczego kobiety lepiej od mężczyzn potrafią odczytywać kiedy ktoś kłamie? Dlaczego, jeśli w czysto damskim towarzystwie jedna z pań zasiądzie z szeroko rozstawionymi nogami, inne zaczną czuć się nieswojo? A dlaczego mężczyźnie takie zachowanie może ujść płazem? I dlaczego mężczyźni lubią przyjmować pozę Johna Wayne’a? Na te i wiele innych pytań odpowiada Allan Pease, specjalista od mowy ciała. Allan Pease jest znanym specjalistą w dziedzinie mowy ciała, komunikacji i relacji międzyludzkich. Jego 14 książek (część napisał wspólnie z żoną Barbarą), zostało przetłumaczonych na 50 języków i ukazało się w ponad 100 krajach, w łącznym nakładzie 20 milionów egzemplarzy. W 30 państwach Pease regularnie prowadzi szkolenia i wykłady. Na zdjęciu: z żoną Barabarą, która również zajmuje się mową ciała. Dziękujemy Oficynie REBIS - wydawcy książek Allana i Barbary Peasów - za umożliwienie przeprowadzenia rozmowy.

Czy lęk przed wyrażaniem niechcianych agresywnych uczuć wobec ukochanej osoby może być przyczyną astmy? Czy nasza kondycja psychiczna może mieć wpływ na rozwój tej choroby? Tak. Badania wykazują, że przyczyną ataku astmy mogą być chociażby emocje wywołane przez poruszający film.

Dziesiątki tysięcy ludzi towarzyszących misterium śmierci. Ojcowie wraz z żonami i dziećmi oglądający publiczne egzekucje więźniów. Ograbianie wisielców z butów, powrozy zrywane z szyi - żeby szczęścia w życiu nie brakowało! To nie fragment scenariusza makabrycznego filmu. To słabo znany fragment naszej historii. Historii Polski, Polaków, ludzi…

Przed wieloma laty w poszukiwaniu utraconego czasu udałem się na Wschód. Tam pewien rosyjski doktor po jakichś szamańskich zabiegach, którym poddawałem się ulegle, wywołał u mnie nieoczekiwane zaniechanie nawykowego palenia papierosów. Ot tak, po prostu, mijały kolejne noce i dni, a mnie do głowy nie przychodziło, że dobrze byłoby zapalić. Kiedy przyszedł czas powrotu do domu, odczułem silne pragnienie nikotyny. Pobiegłem więc do doktora i zwierzyłem mu się...

Mówimy często, że ktoś ma charakter lub przeciwnie - że jest go pozbawiony. Bywa, iż precyzujemy, o jaki charakter chodzi: ktoś ma dobry, złoty, kryształowy charakter, albo czarny, słaby, trudny. Charakteryzujemy w ten sposób ludzi i wydaje się nam, że rozumiemy, co się kryje za tymi stwierdzeniami. Czy aby na pewno? Z drugiej strony, naukowa psychologia nie mówi dziś nic o charakterze. Pojęcie to zniknęło z podręczników. Dlaczego? Czyżby psychologia nie doceniała charakteru lub uznała, że ludzie zatracili charakter? Nic podobnego. W czym więc kryje się - według psychologów - charakter? Czy jest on dziełem przypadku, czy zależy od nas samych?

Nadzieja nie umiera ostatnia. Ona nigdy nie umiera. W każdym, do samego końca, tli się jej jakaś iskierka. Najlepszym, co możemy zrobić, jest rozdmuchanie tej iskierki. Rozbudzenie nadziei i marzeń.

Nadzieja nie umiera ostatnia. Ona nigdy nie umiera. W każdym, do samego końca, tli się jej jakaś iskierka. Najlepszym, co możemy zrobić, jest rozdmuchanie tej iskierki. Rozbudzenie nadziei i marzeń.

Co istotnego wniosła psychologia do wiedzy o człowieku? Czy jej rozwój zmienił człowieka? Jakie było najbardziej doniosłe odkrycie psychologiczne? W jakim kierunku zmierza psychologia?

Nie wyobrażam sobie, co dobrego mogłoby wyniknąć z sytuacji, w której mąż mówi do żony: „Słuchaj, Stanisławo, przytrafił mi się dramatyczny moment - zdradziłem cię... Ale tamta nic dla mnie nie znaczy, Ciebie jedyną kochałem, kocham i będę kochał”. Nie wyobrażam sobie, że Stanisława powie: „Kochanie, dziękuję za szczerość. Teraz wzniesiemy się na wyższy poziom naszego związku”. Nie będzie tak - mówi BOGDAN DE BARBARO.

W maju ubiegłego roku Centrum Badania Opinii Społecznej zadało Polakom takie oto pytanie: „Co, Pana/Pani zdaniem jest najbardziej potrzebne, aby życie było udane?”. Na pierwszym miejscu Polacy wymienili zdrowie (51 proc.), na drugim pieniądze (dobrobyt - 46 proc.), na trzecim zaś rodzinę (34 proc.). Na dalszych miejscach były: praca, miłość, pozytywne relacje z innymi ludźmi oraz szczęście. Te badania w jakimś stopniu odzwierciedlają Państwa pragnienia: „Moje życie będzie udane, jeśli będę zdrowy, będę miał pieniądze, pracę, oparcie w rodzinie” itd. Pytanie tylko, jak to zrobić? W jubileuszowym roku 10-lecia „Charak­terów” zadaliśmy sobie pytania: na ile owe pragnienia pomogliśmy Państwu zrealizować i na ile jeszcze możemy? Czy możemy jeszcze jakoś Państwu w realizacji tego „udanego życia” pomóc?

„Wielka sława to żart” - takie słowa padają w arii Sandora w operetce „Baron cygański”. W epoce, w której Johann Strauss syn komponował to dzieło, najbardziej poczytnym na świecie autorem książek psychologicznych był francuski uczony Théodule Ribot. Jednak sława pisarza skończyła się niemal równo z jego śmiercią. Czy słusznie?