Jak słyszę o prawach dziecka, to robi mi się niedobrze. Oczywiście, rodzice nie mogą lać dziecka, ale jeżeli raz czy dwa dostanie, to przecież nic się nie stanie. Ja dostawałem klapsy od rodziców i zrozumiałem, co jest złe, a co dobre. Dzieci były bite za karę zawsze i to pomagało. Denerwują mnie te "supernianie", które mówią, że dzieci nie można bić, że da się to zrobić inaczej. Pytanie tylko: jak? Nie każdy jest doskonałym dziecięcym psychologiem.
Dział: Artykuły - Spis treści
W szkołach uczniowie doświadczają różnych form przemocy. Najtrudniejsza do uchwycenia, udowodnienia i zdiagnozowania jest przemoc psychiczna. Każdy uczestnik życia szkolnego może być sprawcą, jak i ofiarą takiej przemocy. Kim są ci, którzy znajdują przyjemność w zastraszaniu i psychicznym nękaniu innych?
W wielu polskich szkołach panuje ponura atmosfera, bo dyrektor wymaga od nauczycieli, by wycisnęli z uczniów ostatnie soki w walce o pierwsze miejsca w rankingach szkół. Taka organizacja pracy zabija twórczość, zamieniając szkołę w... szkołę przetrwania. Czy można zmienić tę sytuację?
Ocenianie to nie tylko stawianie stopni. Formą oceniania jest wszystko, co mówi i robi nauczyciel w kontakcie z uczniem. Gdy potakuje lub przecząco kręci głową, gdy się uśmiecha lub okazuje dezaprobatę – przekazuje uczniowi swoją ocenę jego działania. I nie jest istotne, czy takie jest zamierzenie nauczyciela. Ważne, że w ten sposób interpretuje je uczeń.
Nauczyciele często nieświadomie blokują twórczość uczniów. Nie pozwalają na samodzielne wycieczki myślowe i eksperymentowanie. Niezależność twórczych dzieci interpretują jako przekorę czy wygłupy. Aby rozwijać twórczość, trzeba umieć rozpoznać przejawy kreatywności uczniów.
Indywidualny tok i program nauczania są najskuteczniejszymi formami pracy z uczniami zdolnymi i uzdolnionymi. Na czym polega różnica między indywidualnym programem a tokiem nauki, do kogo są one kierowane, jaka liczba uczniów z nich korzysta?
W każdej szkole znajdzie się grupa zdolnych uczniów, którzy osiągają zdecydowanie gorsze wyniki aniżeli mogliby. Nauczyciele mówią o nich "zdolne lenie" i łamią sobie głowę, jak zmotywować ich do nauki. Okazuje się, że ich brak motywacji do osiągnięć nie jest zwykłym lenistwem.
Czy wychowanie pozbawione kar i nagród jest możliwe? Zwolennicy edukacji permisywnej utrzymują, że tak. Twierdzą, że służą one manipulacji dziećmi, a ich stosowanie zmienia wychowanie w tresurę uczniów. Co zrobić, aby kary i nagrody były skutecznymi metodami w wychowaniu?
W rodzinie i w szkole dzieci spotykają się z sytuacjami, które mogą negatywnie zaważyć na ich życiu. Bardzo poważną kwestią jest erotyzacja dzieci. Czym jest i dlaczego jest groźna? Jakie są jej przyczyny i jak rozpoznać, że dziecko zostało dotknięte erotyzacją?
Żeby dorosły mógł zaakceptować dziecko takim, jakie ono jest, powinien przede wszystkim akceptować siebie samego. Wtedy pozwoli dziecku na samodzielność, stworzy możliwości do pełnego rozwoju, a nieodpowiednich zachowań nie będzie traktował jako ataków na siebie.
Są sytuacje, gdy intensywniej myślimy o racjonalnym wykorzystaniu czasu. Dlaczego tak często go trwonimy, dlaczego wykonanie zadań odkładamy na ostatnią chwilę? Czy możemy zmienić swoje nawyki? Tak - ale tylko wtedy, gdy modyfikację zachowań poprzedzimy zmianą naszego myślenia.
Różne są zdolności, zainteresowania i możliwości uczniów. Teoria inteligencji wielorakich podkreśla, jak ważne jest indywidualne podejście do potrzeb edukacyjnych każdego dziecka. Nauczyciel pracujący w duchu teorii Gardnera łatwiej rozwinie talenty i umiejętności swoich uczniów.