O istnieniu bullyingu wiedzą wszyscy. Dlaczego więc młodzi ludzie cierpią samotnie przez wiele lat? Dlaczego tego rodzaju praktyki są przemilczane?

Niedawno moi znajomi przeżywali ciężkie chwile. Najbliższa przyjaciółka ich nastoletniej córki nagle zerwała wszelkie kontakty. Wcześniej jednak wysłała długiego esemesa.

Psychomądrość to umiejętność znajdowania odpowiedzi na pytanie „dlaczego?”. Psychomądry człowiek patrzy nie tylko z własnej perspektywy, ale też uwzględnia potrzeby innych. Do tego niezbędny jest jednak czas, wnikliwość, uważność.

Prawdziwa miłość nigdy nie jest błędem

Współczesne tempo życia coraz bardziej przyspiesza. Z powodu rozwoju technologii jesteśmy bombardowani coraz większą ilością informacji, przeładowani bodźcami, zmęczeni. W efekcie daje to wzrost poziomu stresu, presję, niepokój, choroby i złe samopoczucie. Zwolnij. Masz prawo do dobrostanu. Medytuj. Pozwól sobie na przebywanie w ciszy.

Każdego roku w Polsce przestępcy seksualni krzywdzą ponad tysiąc dzieci – informują oficjalne statystyki. Nikt jednak nie wie, ile takich zdarzeń nigdy nie wychodzi poza wąski krąg „wtajemniczonych”: rodziców, rodzeństwa, wujków, ciotek…

Odbudowa zaufania do dorosłych i do siebie, akceptacja własnego ciała, zdjęcie ciężaru poczucia winy – to cele terapii dzieci skrzywdzonych seksualnie. Przede wszystkim jednak terapia ma przywrócić dziecku nadzieję.

Wiedza to potężna ochrona, zwłaszcza w przypadku małych dzieci, często wybieranych przez sprawców z powodu ich niewinności i niewiedzy. Rozmawiajmy więc z dziećmi tak, aby wiedziały, kiedy, kto i jak może je skrzywdzić.

Miłość matczyną postawiliśmy na piedestale, traktujemy ją jako ideał wszelkiej miłości. Potrafimy usprawiedliwiać nią klapsy, krzyki, wyzwiska. Dlatego tak trudno nam uwierzyć, że kobiety są w stanie wykorzystywać seksualnie swoje dzieci.

Kim są duchowni, którzy wykorzystują seksualnie dzieci? Jaki jest związek między celibatem a krzywdzeniem małoletnich? Czy fakt, że 80 procent ofiar to chłopcy, świadczy o homoseksualizmie sprawców?

Specjalne pokoje, odpowiednio przygotowani sędziowie i psychologowie, rodzice za weneckim lustrem, składanie zeznań tylko jeden raz – w takich warunkach odbywają się przesłuchania skrzywdzonych dzieci.

Bóle głowy, stany zapalne narządów płciowych, problemy ze snem, znużenie, depresje... Tak ciało przypomina o przemocy sprzed lat, być może zepchniętej na peryferie pamięci.