Rodzice stosują przeróżne formy ukrytych represji wobec swoich dzieci. Czują się bezkarni, bowiem te formy wciąż cieszą się aprobatą społeczną. A poddawane im dzieci są agresywne albo przestraszone, wycofane i bierne.
Kategoria: Artykuł
Nastolatki zazwyczaj przygotowują się do ważnego sprawdzianu w swoim pokoju, słuchając przy tym muzyki. Łatwiej przypomnieliby sobie opanowane informacje, gdyby mogli napisać sprawdzian także w swoim pokoju, słuchając tej samej muzyki.
Problemy rodzinne, kłopoty emocjonalne, słabe umiejętności społeczne - dziecko przychodzi do szkoły z bagażem doświadczeń, którego często nie jest w stanie dźwigać. Jak mu pomóc?
Neurobiologowie potwierdzają to, co wiedzą wszystkie dzieci: poznawanie i odkrywanie świata jest przyjemne. Jednak dzieje się tak tylko w środowisku sprzyjającym mózgowi.
Nauczyciele należą do grup najbardziej narażonych na tzw. wypalenie zawodowe. Wiedzą o tym zwłaszcza wychowawcy z dłuższym stażem: zniechęcenie, smętna rutyna, traktowanie uczniów jak szarej masy, a siebie jak... szkoda nawet mówić. Czy są sposoby na to, aby przynajmniej trochę ograniczyć ten przejmująco przykry stan? Oczywiście, że są. Piszemy o nich dużo w tym numerze „Psychologii w Szkole”.
Poznawanie siebie, swoich schematów poznawczych i mechanizmów emocjonalnych pozwala kierować sobą, trafnie odczytywać uczucia innych i odpowiednio na nie reagować. Jak twierdzą psychologowie, „im lepiej rozumiem siebie, tym więcej jestem w stanie dostrzec u innych”.
Dzięki uważności uczymy się świadomego reagowania. Przestajemy reagować automatycznie. Zatrzymanie się, zrozumienie własnych emocji i odczuć daje na to bezcenną przestrzeń.
Pod codzienną szarpaniną i walką o swobodę toczy się egzystencjalny trud zdobywania autentycznej autonomii. To dla nastolatka zupełnie nowe doświadczenie. Musi się mylić i gubić.
Czym jest mądrość? Temat rzeka, pytanie, na które odpowiedzi znajdujemy odmienne w zależności od etapu życiowych wyzwań oraz własnej gotowości do ich przyjęcia.
W cyfrowym szumie nauczyciel może stać się kimś naprawdę ważnym. Towarzyszyć w poznawaniu, zabawie, nauce. Stawiać istotne pytania, inspirować, prowokować do myślenia i słuchać odpowiedzi.
Szkoły przyszłości będą organizacjami wspierającymi życie - a więc dążącymi do zaspokajania potrzeb różnych ludzi, zapewniającymi pozostawanie w kontakcie ze sobą i z innymi. Istotne będzie bycie w grupie, wymiana różnych dóbr, dobrowolne przyjmowanie i dawanie.
Dlaczego dzieci podczas grupowej wycieczki, wyjazdu lub wyjścia do kina czy teatru nie chcą zachowywać się grzecznie, tylko wciąż krzyczą, hałasują, wiercą się i ciągle psocą?