Dział: Polecane artykuły

Wystarczy, że zatrzymasz wzrok na zdjęciu greckiej wyspy albo parze butów, a algorytmy natychmiast organizują wokół Ciebie nowy krajobraz pragnień, aspiracji i wyborów. Po wyszukaniu kilku informacji o diecie lub zdrowiu media społecznościowe produkują strumień porad i prezentują atrakcyjne historie cielesnej przemiany.

Kiedy mówimy o naturze w kontekście zdrowia psychicznego, najczęściej pytamy: „czy pomaga na stres?”. To pytanie wydaje się rozsądne, wpisuje się w logikę współczesnego świata i niektórych nurtów psychologicznych, które szukają skutecznych metod regulacji napięcia. Jeśli jednak zanurzymy się głębiej w to pytanie, może okazać się ono mylące, ponieważ zakłada, że natura jest czymś, co można wykorzystać, użyć. Sprowadza ją tylko do roli narzędzia czy metody. Tymczasem jej najważniejsza rola zaczyna się tam, gdzie przestajemy ją w ten sposób traktować. Zaczynamy otwierać się na relację, na budowanie więzi, widzieć ją jako całość, jako szersze pole.

Gdybyśmy zapytali mężczyzn, którzy planują zostać ojcami, czego obawiają się w nowej roli, to usłyszelibyśmy pewnie o presji związanej z większą odpowiedzialnością finansową, większą liczbą spraw do załatwienia czy lękiem związanym z zabezpieczeniem przyszłości rodziny. Oczywiście, wszystkie te sprawy są istotne. Czymś nieuczciwym byłoby je lekceważyć. Z mojego doświadczenia terapeutycznego i rozmów z młodymi ojcami wynika, że doświadczenie ojcostwa jest jednak czymś znacznie głębszym: momentem transformacji, który potrafi zakwestionować dotychczasowe sposoby funkcjonowania i sprawić, że powstaną nowe. Innymi słowy: ojcostwo potrafi być jednym z bardziej twórczych kryzysów.

Myśląc o czułości, najczęściej pojawia się skojarzenie: delikatność, troskliwość i empatia. W relacjach wyrażana jest przez subtelne gesty, dotyk czy uważność na drugą osobę. Można powiedzieć, że jest to głęboki wyraz miłości i zaangażowania budujący bliskość, zaufanie, a co za tym idzie – poczucie bezpieczeństwa. Jednak ciekawie jest spojrzeć na czułość także w bardziej techniczny sposób, można nawet powiedzieć diagnostyczny, np. w ujęciu medycznym czy epidemiologicznym będzie to zdolność wykrywania małych zmian. 

Znają się od dziecka, ale zanim zaczęli wspierać innych, musieli najpierw uporządkować własny świat. Przeszli przez biznesowe eksperymenty, zderzenia z rzeczywistością i trudne środowiska, by przekonać się na własnej skórze, że do wewnętrznej równowagi nie da się dojść na skróty. Dziś Filip Stefański i Daniel Knap tworzą eOdNowa – projekt, który powstał z doświadczeń, prób i pytań o to, jak odzyskać poczucie sprawczości i wpływu w świecie pełnym bodźców.

Ciepło kubka, zapach parującego naparu, dźwięk łyżeczki uderzającej o porcelanę – to drobiazgi, które porządkują dzień. Zaczynamy od kawy, kończymy herbatą. W obu tych gestach jest coś więcej niż tylko smak i aromat. To rytuały, które – powtarzane dzień po dniu – tworzą ramę naszej codzienności. Uczą uważności, pozwalają złapać rytm, a czasem po prostu pobyć z drugim człowiekiem.

Choć każdy z nas zna bajkę o Królewnie Śnieżce, w której macocha słyszy w magicznym lustrze, że Śnieżka jest najpiękniejsza, mało kiedy zastanawiamy się nad głębią mechanizmu, który tam zachodzi. 

O nowym myśleniu o oszczędzaniu z Katarzyną Kierzkowską rozmawia Klaudia Przyłucka-Janasik