Połączenie tradycyjnego treningu umysłu ze znaną miłośnikom konsol do gry technologią, pozwalającą ruchami własnego ciała sterować postacią na komputerowym ekranie, może być przełomem w neurorehabilitacji.
Dział: Artykuły - Tematyka
Jeśli co najmniej 11 godzin dziennie siedzisz przy biurku, nie uprawiasz sportu, a wolny czas spędzasz przed telewizorem, to za kilka lat możesz odczuć skutki hipokinezji. To schorzenie niesie wyższe, nawet o 40 procent, ryzyko wczesnej śmierci.
Choć wydaje nam się, że jesteśmy w stanie wszystko kontrolować, to gdy czujemy się wyczerpani, przekonujemy się, że prócz intelektu jesteśmy organizmem, który ma swoje potrzeby – mówi Aleksander Perski.
W czasach, gdy tak wiele mamy możliwości wymiany myśli, idei, zwykłego powiedzenia innym, co nas dręczy, co przeszkadza, co zwyczajnie boli – coraz trudniej jest nam się wzajemnie zrozumieć i... porozumieć. Dlaczego?
Sharon Martin, psycholożka i terapeutka radzi co konkretnie robić, żeby nasze porażki wykorzystywać jako okazję do rozwoju.
Wmawia się nam, że mamy być ludźmi sukcesu. A sukces jest wtedy, kiedy mamy zdrowe dzieci, dobrą pracę, brylujemy jak celebryci... podczas gdy tak naprawdę do życia należy też cierpienie, samotność. I nie możemy na nie zamykać oczu.
Stoimy przed koniecznością odpowiedzi na pytanie, czy nie potrzeba nam pewnej ascezy. Mówię o ascezie jako postulacie prostoty i oszczędności życiowej. Nie da się żyć w tak rozbuchany sposób w skali świata. Będziemy zmuszeni do ograniczeń po to, by młode pokolenia mogły się rozwijać - prognozuje wybitny filozof prof. TADEUSZ GADACZ.
Jaką funkcję pełni szkoła? Czy jej rola ogranicza się tylko do nauczania – przekazywania wiedzy?
Relacja z pozoru wyglądająca na udaną może okazać się bardzo kruchą i bez szans na przetrwanie. Przetestuj siłę swojego związku, by wiedzieć nad czym musicie popracować.
Sprzyjających szczęściu umiejętności, nie przynosimy na świat w gotowej postaci i musimy się ich nauczyć. Jednym z takich ważnych czynników jest nadzieja - przekonuje prof. Ewa Trzebińska.
Przyszli z wojny, przypłynęli pontonem przez morze, ocalali, by się teraz tłumaczyć wysokim jasnym ludziom w lateksowych rękawiczkach: nie jesteśmy terrorystami, my przed terrorystami uciekamy.
Jesteśmy racjonalni, sceptyczni, nie wierzymy w magię. Tylko dlaczego tak chętnie trzymamy w portfelu różne dobre wróżby albo zdjęcie ukochanej osoby...?