Aby uczeń dobrze czuł się w szkole, musi być pewien, że znajdzie w niej wsparcie ze strony innych ludzi – zwłaszcza tych, którzy są dla niego znaczący. W efekcie zyskuje wzrost poczucia własnej wartości i zaufania do innych, lepiej funkcjonuje w środowisku społecznym.
Kategoria: Artykuł
Codzienny strój nie decyduje o tym, czy jesteś dobrym nauczycielem. Ma jednak wpływ na to, jak postrzegają cię uczniowie i jak sam czujesz się w szkole.
Posługując się formami pierwszej osoby liczby pojedynczej, nauczyciel podkreśla, że wyraża własne zdanie, za które ponosi odpowiedzialność. Stwarza też uczniom możliwość ustosunkowania się do jego opinii.
To dość oczywiste, że jeśli nauczyciel uczył starszego brata czy starszą siostrę swojego podopiecznego, będzie ich ze sobą porównywał. Ale jakie są skutki takich porównań dla ucznia?
Testy inteligencji, idee psychologii postaci i psychologii rozwojowej, które wyprzedziły swoją epokę – to niezwykła spuścizna Jana Władysława Dawida, polskiego psychologa i pedagoga. Niestety, dzisiaj mało kto o nim pamięta.
Rodzice kształtują postawę dziecka wobec szkoły i nauki, są najlepszym źródłem wiedzy o nim. Mogą być „prawą ręką” nauczyciela, gdy pomagają odrabiać zadania domowe, tłumaczą niezrozumiałe treści.
Gniew i złość są potrzebne tak samo, jak radość, zaufanie, smutek czy lęk. Źle wyrażane, mogą wyrządzić wiele szkód. Dzięki uważności gniew i złość można wyrażać pozytywnie.
Uważność rzadko jest obecna, gdy działamy na automatycznym pilocie – wtedy nasz umysł kieruje się ku temu, co będzie albo co było, ale nie ku temu, co jest. Dzięki uważności wprowadzamy do naszego życia wyciszenie, spokój, świadomą obecność.
Czego potrzebuje organizm ucznia, aby mieć odpowiednią ilość energii do pracy i zabawy? A jeszcze ważniejsze – jak zachęcić dziecko do zdrowej i rozsądnej diety?
Wiele mówi się o tym, jak ważni są mężczyźni w wychowaniu dzieci. Co jednak zrobić, żeby przyciągnąć ich do szkół jako nauczycieli? Kilka krajów ma na to ciekawe pomysły.
Wady wymowy przeszkadzają w prawidłowym rozwoju zarówno w sferze poznawczej, jak i emocjonalnej. W efekcie trudniejsze staje się osiąganie sukcesów edukacyjnych, zwłaszcza w nauce pisania i czytania.
Dla rozwoju dziecka niesłyszącego kluczowe znaczenie ma akceptacja jego głuchoty przez rodziców. Opiekunowie pogodzeni z tą ułomnością podejmują o wiele bardziej racjonalne decyzje dotyczące jego rehabilitacji.