Po co odpoczywamy? Kiedy odpoczynek męczy? Czy można pracować na okrągło? O znaczeniu odpoczywania mówi Roman Cieślak.
Autor: Dorota Krzemionka
Wszystkim się wydawało, że następnego dnia wrócą do domów, a tu zalało miasto i nie ma gdzie jechać, bo wokół wszystko jest zatopione i zniszczone. Większość z tych ludzi nadal nie doświadczyła tego punktu, w którym czujemy, że najgorsze jest już za nami. Punktu, od którego zaczyna się początek rekonwalescencji, odbudowy i odnowy. Dla tysięcy ludzi w Nowym Orleanie tego punktu nie będzie jeszcze przez długi czas. Przewiduję, że Katrina okaże się jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń ostatnich lat i wstrząśnie tą częścią świata - mówi Krzysztof Kaniasty.
Po co chodzimy ze sobą do łóżka? Czy seks wiąże na trwałe? Czy ona zawsze powinna chcieć, a on móc? Co zrobić, gdy namiętność mija?
Czym jest psychoterapia?Na czym polega? Kto powinien z niej skorzystać?Co robi terapeuta,a czego nie powinien? Dlaczego pacjent pragnie zmiany, a zarazem robi wszystko, by się nie zmienić? O psychoterapii mówi prof. dr hab. Lidia Grzesiuk, psycholog, psychoterapeuta oraz superwizor psychoterapii. Prof. Grzesiuk pracuje na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorką wielu książek, m.in.: „Style komunikacji interpersonalnej”, „Jak ludzie porozumiewają się”, „Psychoterapia - szkoły, zjawiska i specyficzne techniki”, „Spotkania, które leczą”, „Jak pomagać sobie, rodzinie i innym”. Ostatnio pod jej redakcją ukazał się pierwszy tom podręcznika akademickiego „Psychoterapia. Teoria”, opisującego teorie terapii (Wydawnictwo Eneteia). Wkrótce ukażą się dwa kolejne: „Psychoterapia. Praktyka” i „Psychoterapia. Badania i szkolenie”.
Drogowskazy na drodze do szczęścia stawia prof. dr hab. Janusz Czapiński. Janusz Czapiński jest psychologiem, prorektorem Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania, wykładowcą na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorem kilku teorii dotyczących emocjonalnych i poznawczych mechanizmów adaptacji, m.in. cebulowej teorii szczęścia. Od 1991 r., razem z socjologami, ekonomistami i demografami, prowadzi badania nad jakością życia Polaków.
Dlaczego przyłapani na kłamstwie czy występku nie potrafią przyznać się do winy? Co powoduje, że sądzimy, że winni są zawsze inni? Jakie mechanizmy osobowości powodują, że ktoś idzie w zaparte? Czy u kogoś, kto przez lata żyje w kłamstwie, może nastąpić rozszczepienie osobowości? Jakub Kołodziej jest psychologiem i psychoterapeutą. Prowadzi własny Ośrodek Terapeutyczno-Szkoleniowy ANIMA w Lublinie. W psychoterapii wykorzystuje podejście integracyjne. Interesuje się psychologią narracyjną oraz suicydologią, czyli psychologią samobójstw. W pracy doktorskiej analizował „Strukturę depresji u młodzieży po próbach samobójczych”. W „Charakterach” pisał (m. in.) na temat poczucia winy, krzywdy, gniewu i przebaczenia, rozstań i szacunku dla drugiej osoby.
Jeśli ktoś znalazł swoje nazwisko na liście IPN, to warto, żeby zajrzał do swojej teczki - uważa Jakub Kołodziej.
Dlaczego czujemy się samotni? Kto nie potrafi być z nikim blisko? Czym są rany narcystyczne? Jakie znaczenie ma seks dla bliskości? Kto źle znosi dotyk? O bliskości i problemach w jej doświadczaniu mówi prof. dr hab. Jacek Bomba. Prof. Jacek Bomba jest psychiatrą i psychoterapeutą. Pracuje w Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, kieruje Katedrą Psychiatrii i Kliniką Psychiatrii Dzieci i Młodzieży. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, International Association of Child and Adolescent Psychiatrists and Allied Professions, European Family Therapy Association oraz World Psychiatric Association. Opublikował ponad 130 prac dotyczących między innymi rozwoju i zaburzeń seksualności, problemów wieku dorastania i psychoterapii. Niedawno ukazała się książka „Być rodziną, czyli jak się zmieniamy” - trzytomowy zapis rozmów profesora z Dorotą Terakowską.
Dokąd zmierza rozwój człowieka? Dlaczego w pierwszym okresie życia dziecka tak ważna jest obecność matki? Czy rozwijamy się przez całe życie? Na czym polega dojrzałość? O rozwoju i dojrzałości mówi dr hab. Grażyna Makiełło-Jarża. Grażyna Makiełło-Jarża jest psychologiem, profesorem Krakowskiej Szkoły Wyższej im. A. Frycza-Modrzewskiego (kieruje Katedrą Psychologii Rodziny). Przez wiele lat pracowała w Instytucie Psychologii Stosowanej UJ. Napisała m.in.: „Rodzinne środowisko wychowawcze a tradycje kulturowe społeczności lokalnej”, „Geneza i rozwój postawy macierzyńskiej”, „Problemy psychologiczne rodzin wychowujących dzieci niepełnosprawne i chore somatycznie”. Ma córkę i trzyletnią wnuczkę. Na hobby nie ma czasu.
Ceramika jest językiem prehistorycznym. W 2000 roku stworzyłem pracę – kawałeczek gliny, na którym jest napisane: „Autentyczny kawałek gliny z końca XX wieku”. On przetrzyma czas i będzie dokumentem dla przyszłych archeologów. Marek Cecuła jest artystą plastykiem, związanym z nurtem odrodzenia rzemiosła (Craft Revival). Zajmuje się ceramiką. Urodził się w Kielcach. 16 lat mieszkał w Izraelu, kilka lat w komunie w Brazylii. Od ponad 25 lat jest dziekanem wydziału ceramiki w Parsons School of Design w Nowym Jorku. Wykłada także w Norwegii. Jest kuratorem biennale w Izraelu.
Najtrudniej jest podjąć decyzję, czy się obnażyć, czy odkryć swoje kompleksy. Śmieję się, że różnica między mną a ekshibicjonistą jest cienka, ale wyraźna. Ekshibicjonista lubi to robić, a mnie to męczy. Jerzy Stuhr jest aktorem teatralnym i filmowym, reżyserem, profesorem w dziedzinie sztuk teatralnych, rektorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Ukończył polonistykę na UJ i Wydział Aktorski krakowskiej PWST. W Starym Teatrze, w spektaklach Konrada Swinarskiego, Jerzego Jarockiego i Andrzeja Wajdy, stworzył wybitne kreacje aktorskie. Grał m.in. Piotra Wierchowieńskiego w „Biesach”, Piotra Wysockiego w „Nocy listopadowej”, AA w „Emigrantach”, Horodniczego w „Rewizorze” i Porfirego w „Zbrodni i karze”. Od początku lat 80. współpracuje z teatrami włoskimi. Zagrał główne role w filmach „Wodzirej” Feliksa Falka i „Amator” Krzysztofa Kieślowskiego. Od lat 90. tworzy kino autorskie. Wyreżyserował „Spis cudzołożnic”, „Historie miłosne”, „Tydzień z życia mężczyzny”, „Duże zwierzę” i „Pogodę na jutro”; zagrał w tych filmach główne role. Należy do Europejskiej Akademii Filmowej.
Dla kobiet istotnym elementem własnego „ja” są inni ludzie (jestem córką Magdy) oraz cechy i umiejętności sprzyjające budowaniu relacji. Mężczyźni widzą siebie jako niepowtarzalnych, skłonnych i zdolnych do samodzielnych działań (jestem inteligentny, pewny siebie). Kobiety i mężczyźni psychologicznie różnią się od siebie - to oczywiste. Ale nie wygląda na to, abyśmy byli w stanie rozstrzygnąć, skąd się te różnice biorą. Ci, którzy wiedzą to na pewno, mają więcej pewności niż wiedzy - uważają BOGDAN WOJCISZKE i DOROTA KRZEMIONKA-BRÓZDA.