Każda minuta wysiłku fizycznego ma wpływ na nasze zdrowie, także na zdrowie psychiczne. Już pojedyncze ćwiczenia poprawiają podstawowe parametry zdrowotne, a systematyczny wysiłek fizyczny zmniejsza ryzyko wystąpienia i pomaga w zahamowaniu takich chorób jak depresja, która jest obecnie coraz większym problemem zdrowotnym na świecie. Najnowsze badania potwierdzają pozytywny wpływ aktywności fizycznej nie tylko na prewencję chorób psychicznych, ale także zalecają włączenie programów zdrowotnych w proces ich leczenia.

Świadomość czasem może wyjść poza ego i pozwolić nam spojrzeć na coś z wyższego poziomu. Jeżeli się na niego wzniesiemy, to, co się dzieje na zewnątrz, przestaje mieć znaczenie, bo wszystko, co nam potrzebne do szczęścia, mamy już w sobie.

Świadomość – cóż bardziej oczywistego? To ona, jak sądzimy, jest podstawą naszej racjonalności i wolnej woli. Czy naprawdę? A może realizuje tylko to, co już wcześniej zostało przesądzone w podświadomości? Czy świadomość zawsze przybywa spóźniona?

Niektóre osoby lubią mimowolnie zerkać na cudze notatki i to wcale nie po to, żeby je przeczytać. Jaki jest tego powód? Po prostu coś podpowiada im, że analizując czyjś charakter pisma i sposób robienia różnych zapisków, można sporo dowiedzieć się na jego temat. Kalendarz książkowy to doskonały obiekt do takich obserwacji! Oczywiście zaglądanie komuś do terminarza nie jest zachowaniem eleganckim, jednak jeśli zauważyłeś, że studiując pismo odręczne, masz jakieś odczucia co do tego, jaka jest osobowość jego autora, to masz zadatki na dobrego grafologa.

Jak rozpoznać, czy pacjent jest świadomy? Czy podtrzymywać go przy życiu, jeśli od miesięcy czy lat nie reaguje na żadne bodźce? Przydałby się jakiś próbnik świadomości. Czy istnieje coś takiego?

Świadoma percepcja pozwala nam rozkoszować się smakiem czekolady, zimnym wiatrem na górskiej przełęczy, zapachem bzu, szumem wielkiego miasta. Nasze poczucie tożsamości zaczyna się tam, gdzie zaczyna się świadoma percepcja.

Boimy się, by sztuczne systemy nie zdobyły świadomości... i odmawiamy jej zwierzętom, nawet gdy wszystko przemawia za tym, że ją posiadają.

„Patrzyłem, ale nie widziałem” to jeden z najczęstszych typów wypadków drogowych z udziałem samochodu i roweru – auto potrąca rowerzystę, a kierowca twierdzi potem, że go nie widział. I mówi prawdę.

Gdy pytamy kogoś o opinię, ta osoba psychologicznie robi krok w tył. Zamiast o opinię prośmy zatem o radę. Osoba w takiej sytuacji zbliża się do nas psychologicznie – robi pół kroku w naszym kierunku. I w efekcie jest bardziej przychylna wobec naszego pomysłu czy prośby.

Czasem warto wyciszyć paplaninę racjonalnego umysłu. Stworzymy w ten sposób przestrzeń dla intuicji. Myślmy jednak mądrze i wystawiajmy nasze intuicje na próbę. Jeśli nie przejdą testu, odrzućmy je.

Podróżuje po całym świecie, uczy języka angielskiego i pisze książki, od których ciarki przechodzą po plecach. Daniel Radziejewski, bo o nim mowa, właśnie wydał swoją trzecią powieść, zatytułowaną „Miasteczko Anterrey. Znamię”. Z autorem rozmawiamy o literackich inspiracjach, które przynosi samo życie, mrocznej stronie ludzkiego umysłu i wpływie irlandzkiej pogody na klimat jego najnowszej książki.

Wszystko ma swój czas. Ufamy, że jeszcze zdążymy i znajdziemy miłość, zdobędziemy pracę, skończymy studia, napiszemy książkę albo zbudujemy dom... Czy nie jest na to za późno? Z czym nie warto zwlekać? Co się dzieje, gdy – za późno albo za wcześnie...?