Uczeń, który stał się ofiarą wykluczenia, mimo wszystko będzie próbował zbliżyć się do ważnych dla niego ludzi. Jeśli jednak to oni go odrzucili, jego działaniom towarzyszy poczucie zagrożenia. W efekcie znowu może przegrać.
Dział: Artykuły - Spis treści
Gdy uczniowie mają trudności adaptacyjne, nauczyciele zazwyczaj muszą radzić sobie sami. Kwestionariusz Życia Szkolnego nie tylko umożliwi im wydobycie się z takiej trudnej sytuacji, ale też sprawi, że będą mogli pomóc uczniom.
Czasami zapominamy o uczniach cichych, spokojnych, delikatnych, ale przy tym kreatywnych i inteligentnych. Tworzymy otoczenie, które ich przytłacza: praca w grupach, dyskusje, szybkie tempo lekcji, ponaglanie przy odpowiedziach... Jak wydobyć talenty introwertyków?
Jak wychowywać dziecko, aby było empatyczne, ale jednocześnie skutecznie radziło sobie w brutalnej rzeczywistości? Czy wrażliwość to siła, czy słabość? Co mogą zrobić nauczyciele, żeby pomóc i dzieciom, i rodzicom?
Dzieci potrzebują trawy na łące, drzew w lesie i płynącej rzeki, żeby w pełni się rozwijać i szanować świat, w którym żyją. Tymczasem dorośli zabraniają im takiego swobodnego kontaktu z naturą w imię wielu nieuzasadnionych obaw i ograniczeń. Jakby zapomnieli, jak jest ważny.
Czytane historie wpływają intensywnie na emocje małego odbiorcy, kształtują jego empatię i zachowania prospołeczne. Oddziałują na tworzący się obraz siebie – jaki chcę być i jaki powinienem być. I sprzyjają poznawaniu oraz rozumieniu otaczającego świata.
Wszystkich korzyści płynących z czytania, zarówno dla najmłodszych, jak i tych starszych wielbicieli książek, nie sposób wyliczyć. W jaki sposób czas spędzony na lekturze stymuluje nasz umysł?
Szkoła może przekonać dzieci, że warto czytać książki. Istnieją różne sposoby na to, żeby czytanie stało się i przyjemnością, i nawykiem. Na pewno nie należy do nich odpytywanie z lektur czy pisanie sprawdzianów.
Uczniowie mają różne tempo pracy, zależne choćby od ich temperamentu. Mogą mieć również różną samoocenę, poczucie własnej wartości, poziom aspiracji, a to wpływa na ich motywację do zadań. Brak indywidualizacji utrudnia, a czasem uniemożliwia zrównoważony, harmonijny rozwój.
Nastawieni na rozwój uczą się na błędach, dążą do poprawy swoich umiejętności, a porażki są dla nich bodźcem do intensywniejszej pracy. Nastawieni na trwanie uważają, że wszystkie ich cechy i umiejętności są niezmienne, więc wysiłek nie ma sensu, bo i tak nic nie da się zmienić.
Łatwo jest kogoś wykluczyć z grupy czy społeczeństwa. Równie łatwo jest znaleźć wytłumaczenie, dlaczego komuś została wyrządzona taka krzywda. Bez porównania trudniej jest ją naprawić, ale można to zrobić.
W ciele gromadzą się nasze przeżycia, smutki, żale, opuszczenia, utraty, tęsknoty, samotności i złości. Ciało wszystko przyjmuje, ale nie w nieskończoność! Takie „upychanie” emocji ma swój kres. Co zrobić, kiedy już nadejdzie?