Jak rozmawiamy przy świątecznym stole?

Pragniemy, aby przy tym wspólnym stole nie zabrakło jedzenia, ale także bliskich, z którymi będziemy nie tylko fizycznie, ale też mentalnie. Pewnego rodzaju powtarzalność na stole, jego aranżacja uwodzi i jednocześnie obiecuje trwałość. Jakość i klasa przygotowań do wspólnej wieczerzy i świąteczna atmosfera pozwalają zasiąść do niego, aby się nasycić, nabrać siły, ale też zbudować i umocnić relacje. Możemy nakarmić swoje poczucie bliskości, bezpieczeństwa, przynależności. Przy stole przekazujemy tradycje, dzielimy się jedzeniem na dwanaście sposobów i miłością, tworząc poczucie wspólnotowości. 

Uważność przy świątecznym stole

Jednakże aby ten magiczny moment stał się czymś więcej niż tylko perfekcyjnie zaaranżowaną scenografią, może warto do niego wprowadzić często pomijany w życiu codziennym element? Mowa tu o uważności, stanie pełnej nieosądzającej obecności w bieżącej chwili. To oczywiście nie jest tylko modne hasło, ale praktyka, która pozwala nam przenieść się ze stanu autopilota do świadomego przeżywania. Dzięki niej możemy nie tylko praktykować świadomość własnych stanów wewnętrznych, ale też obserwować, w jaki sposób potrafimy się dostroić 
na poziomie emocji, potrzeb czy wzajemnego wpływania na siebie.

Przy wigilijnym stole uważność przejawia się w subtelnych i jednocześnie potężnych gestach. Zamiast spożywać kolejne potrawy w pośpiechu możemy zatrzymać się, aby poczuć ich smak, zapach, teksturę i pozwolić sobie na celebrację tej obfitości, świętowanie włożonego wysiłku i pracy w ich przygotowanie, a jednocześnie świadomie pielęgnować zdrową relację z jedzeniem. Sprawdzić, jak się z tym mamy, jak to jest budować swoją relację z jedzeniem? Bez pośpiechu, zbędnych napięć czy chaosu. 

Boże Narodzenie to często też jedyna w roku okazja do tego, aby spotkać innych, bliższych i dalszych członków rodziny, z którymi w ciągu roku nie mamy zbyt wiele możliwości na wspólną rozmowę, uśmiech czy okazanie zainteresowania. Warto odłożyć na ten czas inne sprawy i skupić całą swoją uwagę na osobie, która do nas mówi, popatrzeć na nią z uważnością, dostrzegając wyraz jej twarzy, radość ze spotkania z nami, to, w jaki sposób patrzy, opowiada, gestykuluje. Aktywna, otwarta komunikacja poprzez wsłuchiwanie się w treść wypowiedzi, obserwacje sygnałów niewerbalnych czy reagowanie na ekspresję drugiej osoby pozwala na zbudowanie zaufania, na stworzenie relacji wzajemnego szacunku i zrozumienia, z życzliwą, bezwarunkową uwagą. Uważne rozmowy przy stole pozwalają na obserwowanie też własnych uczuć, zatrzymanie i obecność, odprężenie się, przyjmowanie doznań, myśli i uczuć...