Dział: psychowieści

Porażka najczęściej występuje w towarzystwie sukcesu. Zwróćmy uwagę na to, jak mówimy: „nie osiągnięto sukcesu na skutek porażki” albo: „gdyby nie porażka, sukces byłby większy”. Żyjemy w czasach kultu sukcesu, bardzo często się o nim mówi, do niego dąży, powstaje mnóstwo poradników o tym, jak go osiągnąć. W naszej, zachodnioeuropejskiej kulturze porażka jest brzydszą siostrą procesu, który jest związany z sukcesem. Wskutek naszego nieustannego uwielbienia sukcesu porażka ma zszarganą reputację. Tymczasem, porażka uczy nas jak lepiej sobie radzić z wyzwaniami, które stawia przed nami życie. O tym jak przekuć porażkę w coś dobrego opowiada autor książki „Pochwała porażki” Costica Bradatan. Polska premiera już 16 kwietnia.

Kryzys wieku średniego, kryzys egzystencjalny, duszące poczucie, że życie nas przerosło. Kryzysy coraz liczniej dotykają naszego życia – prywatnego, społecznego i globalnego – eksperci zaś mówią, że doszliśmy do momentu nieusuwalnego wielokryzysu. Bartłomiej Dobroczyński i Agnieszka Jucewicz dedykują swoje poszukiwania dróg wyjścia z tej sytuacji „wszystkim, którzy czują, że znaleźli się w miejscu, gdzie boli, czasem bardzo, i nie wiadomo, dokąd iść dalej ani co robić, bo stare sposoby radzenia sobie zawodzą”. Poniżej prezentujemy fragment ich książki.

Kiedy w wieku trzydziestu sześciu lat usłyszałam diagnozę ADHD, to jedną z pierwszych reakcji była u mnie właśnie ogromna złość, bez której pewnie nie zaczęłabym działać na rzecz szerzenia świadomości na ten temat i bez której nie pisałabym dzisiaj tych słów. I choć o ADHD u osób dorosłych od jakiegoś czasu mówi się coraz więcej, to nadal najczęściej kojarzy się ono z niegrzecznym chłopcem, który biega po klasie. Wiele osób nie wie też, że ADHD najprawdopodobniej dotyka w równym stopniu obu płci, tyle że u dziewczynek i kobiet jest ono po prostu nieco mniej widoczne i to dlatego tak wiele z nas diagnozę otrzymuje dopiero w dorosłości.

Relacje, w których jesteśmy i to, jak się w nich czujemy w ogromnym stopniu wpływają na nasze poczucie szczęścia i życiowej satysfakcji. Czym różnią się zdrowe relacje od niezdrowych? Jak wychodzić z tych toksycznych np. z przemocowym partnerem, miejscem pracy czy z jednostronnej przyjaźni, gdy tkwimy w nich w szkodliwym bezruchu, bo wolimy „znane piekło” od „nieznanego raju”? Jak odważać się na prawdziwą bliskość, gdy się jej boimy? Na te i na wiele innych pytań odpowiada w swojej najnowszej książce Marcin Matych. Poniżej prezentujemy jej fragment.