Dołącz do czytelników
Brak wyników

Psychologia i życie

5 lutego 2019

NR 2 (Luty 2019)

Alpha Zero

90

Programy komputerowe zapewne będą umiały wysyłać empatyczne komunikaty typu „Dzielę z Tobą Twój smutek”, ale będą one przypominały to, co robią aleksytymicy.

Mój smartfon podpowiada słowa w pisanych przeze mnie wiadomościach. Po „zaraz” dopisuje automatycznie „wracam”, choć niekiedy w tym miejscu powinno znaleźć się „kupię” lub cokolwiek innego. Im dłużej go używam, tym podpowiedzi stają się trafniejsze. Od czasu do czasu drażnię jego sztuczną inteligencję, wpisując słowa rzadko używane lub archaizmy. Obawiam się, że po jakimś czasie będzie przewidywał moje zamiary i wystarczy kawałek słowa, by dopisał resztę wiadomości. Mam jednak nadzieję, że nie będzie wysyłał wiadomości, zanim przyjdzie mi to do głowy. 

To niebezpieczeństwo zbliża się dużymi krokami. Odwołajmy się do przykładu szachów. Większość z nas wie, że w latach 90. komputer Deep Blue pokonał ówczesnego mistrza świata Garriego Kasparowa. W pamięci

Deep Blue zapisane były partie rozegrane przez tysiące szachistów, dzięki czemu korzystał z ludzkiego doświadczenia zbieranego przez setki lat. Kasparow uważał jednak, że rozgrywka nie była do końca uczciwa: w przerwach między meczami programiści wprowadzali do programu modyfikacje uwzględniające styl gry arcymistrza oraz pułapki, jakie zastawiał na elektronicznego przeciwnika. Później rozpowszechniły się mecze, w których jeden komputer grał przeciwko drugiemu. Doskonalono programy, wpisując do ich pamięci coraz większą liczbę partii oraz zwiększając szybkość działania komputera. Przełom nastąpił przed rokiem, kiedy opracowano program Alpha...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy