Dołącz do czytelników
Brak wyników

Rodzina i związki

28 czerwca 2019

Związki na gumce - koluzje

47

Zakochaniu, poza miłością, towarzyszy często ogromna nadzieja, z której nie zdajemy sobie sprawy. Liczymy, że partner uleczy nasze dziecięce niedobory lub rany - a im są one głębsze, tym większe nasze oczekiwania. Takie pragnienia mogą skutkować naprawdę burzliwym związkiem. Koluzją.

 

Trudno uwierzyć, że być może najważniejsza z podejmowanych przez nas decyzji - wybór życiowego partnera - zależy od czynników, których sobie nie uświadamiamy. Trudno też przyjąć, że nasi rodzice - którzy byli zobowiązani do miłości i troski – dali nam ich na tyle mało, że wchodzimy w życie z niezaspokojonymi w dzieciństwie potrzebami jak z otwartą raną.

A jednak często tak jest.

Taką ranę ludzie noszą latami, zwykle nie zdając sobie sprawy z jej wpływu na ich los. Aż któregoś dnia spotykają kogoś i wyczuwają, że ta właśnie osoba, tylko ta, odpowiada na te ich potrzeby - te których nie zaspokoili rodzice. Rozpoczyna się wtedy skrywana przed sobą nawzajem gra kochanków, której przyczyną jest ten sam nierozwiązany wewnętrzny konflikt, to samo palące poczucie niezaspokojenia. Partnerzy rozgrywają go, przyjmując różne role, co stwarza wrażenie, że ta druga osoba jest zupełnym przeciwieństwem. A tak naprawdę dopasowują się w tym, czego im brakuje. Taką bezwiedną grę w relacji szwajcarski terapeuta par Jürg Willi nazywa koluzją. Oparte na niej relacje to związki koluzyjne.

Uwikłanie

Partnerzy przyjmują zwykle dwie pozostające na różnych biegunach postawy - są w związku (lub chociaż bywają) albo wymagającym opieki i troski dzieckiem albo dającym partnerowi uwagę i wartość dorosłym. Przy czym dziecku zawsze towarzyszy dorosły, dorosłemu - wymagające opieki dziecko. Każda relacja zakłada taki podział ról – na dawcę i biorcę – i wzajemne dopasowanie.

W zależności od naszych doświadczeń z dzieciństwa wchodzimy w życie nastawieni bardziej na dawanie lub na branie. Potocznie uważa się, że po prostu ludzie dzielą się na altruistów, którzy dają, i na egoistów, którzy tylko biorą. W rzeczywistości w każdym z nas jest nastawienie i na branie, i na dawanie. Tyle, że jeden biegun jest zwykle bardziej na wierzchu, a drugi silniej skrywany w nieświadomości, wyparty.

Osoby z tendencją do tworzenia związków koluzyjnych przyciąga uczuciowo osoba, która zupełnie inna potrzebę niż ona: a zatem dawca przyciąga biorcę i odwrotnie. Tak właśnie zaczyna się uwikłanie: podziwiany znajduje podziwiającą, a podziwiająca – kogoś, kogo może podziwiać; niezaopiekowana znajduje troskliwego, zależna – takiego, któremu można bezpiecznie się powierzyć, wątpiąca w swą kobiecość – stuprocentowego mężczyznę.

Ludzie dopasowują się jak dwie połówki jabłka, tworząc koluzję – wspólną grę, w której zaspakajają swoje nieświadome, zrodzone w dzieciństwie potrzeby.

Cztery rodzaje splątania
Typ koluzji. Czym jest miłość. Jeden partner w roli. Drugi partner w roli Koluzja narcystyczna. Stawaniem się jednością. Wyidealizowanego Ja. Identefikującego sie z Ja Partnera Koluzja przywództwa i kontroli. Zależnością. Autonomicznego władcy. Podległego poddanego Koluzja prestiżu społecznego. Zauroczeniem i podziwem. Imponującego. Podziwiającego

Wieczne kłótnie

Partnerzy kochają się, przyciągają wzajemnie, potrzebują, zaspokajają swoje potrzeby - a zarazem, wciąż i o wszystko się kłócą. Przyczynkiem do awantury i złośliwości staje się wszystko: słowo, gest, nawyk, wygląd. Dlaczego tak się dzieje, skąd ta wzajemna agresja?

Najczęstsze powody dla których wybuchają kłótnie w związkach to walka o swoje miejsce w związku, pozycję, o władzę i pieniądze, o seks lub opiekę nad dziećmi. Jürg Wili uważa, że te przyczyny awantur są odzwierciedleniem tkwiących w w nas głębokich, pierwotnych potrzeby. Jest ich 4:

1. Potrzeba bycia ważnym i bezwarunkowo przyjętym;

Poczucie bycia wartościowym buduje się od urodzenia, już wtedy, gdy niemowlę przegląda się w oczach matki i dostrzega, że jest dla niej ważne. Gdy matka odzwierciedla uczucia dziecka, ono doświadcza siebie jako odrębnej istoty. Gdy jednak matka „nie mieści” w so...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy