Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ja i mój rozwój , Praktycznie

12 czerwca 2019

Tak myślimy, żeby dobrze o sobie myśleć

32

Poziom nauczania: liceum, Czas trwania: dwie godziny lekcyjne

Cele:
– poznanie teorii atrybucji oraz błędów dokonywanych podczas oceniania motywów zachowania innych ludzi i swoich;
– rozwój krytycznego myślenia;
– zwrócenie uwagi na związki psychologii z codziennym życiem;
– pogłębianie rozumienia innych ludzi i siebie.
Metody: wykład, dyskusja

Przebieg zajęć

1. Podaj uczniom kilka sytuacji, np.: ojciec krzyczy na nastoletniego syna, uczeń spóźnia się na lekcję 15 minut, uczennica otrzymuje ocenę niedostateczną ze sprawdzianu. Poproś, aby zastanowili się nad motywami zachowania uczestników każdej z nich – niech spróbują wymyślić ich jak najwięcej, np. ojciec krzyczy na syna, bo: chłopiec zrobił coś nieodpowiedzialnego; sam jest poirytowany; otrzymał złą wiadomość; to jedyna „metoda wychowawcza”, jaką zna.

2. Wytłumacz, czym są atrybucje: to wnioski, jakie ludzie wyciągają na temat przyczyn zachowania własnego oraz innych. Pokazują one, w jaki sposób rozumiemy otaczający nas świat. Wyjaśnij, że atrybucje możemy podzielić na wewnętrzne i zewnętrzne. Wewnętrzne dotyczą cech osobowości danej osoby, jej umiejętności (np. uczennica nie zdała testu, bo jest leniwa i niewystarczająco się uczyła). Zewnętrzne natomiast dotyczą sytuacji, np. tego, co zrobili inni ludzie, szczęścia lub jego braku, pogody itp. (np. uczennica dostała złą ocenę, bo musiała pomagać mamie i nie miała czasu na naukę).
Teraz poproś uczniów, aby wymyślone przez siebie motywy zachowań posegregowali na zewnętrzne i wewnętrzne. Zapytaj, czy dostrzegają różne perspektywy, jakie przyjmujemy, oceniając zachowania własne i innych ludzi. Gdy niepowodzenie tłumaczymy czynnikami zewnętrznymi (np. czyjąś złośliwością), stawiamy siebie w pozytywnym świetle, natomiast tłumaczenie porażki czynnikami wewnętrznymi (np. własnym lenistwem) pokazuje nas w sposób negatywny.

3. Wyjaśnij uczniom, na czym polega „podstawowy błąd atrybucyjny”. To tendencja do spostrzegania motywów zachowania innych ludzi poprzez atrybucje wewnętrzne. Opowiedz o badaniu Lee Rossa z 1977 roku. Ross losowo przydzielił zaproszonej grupie studentów role w eksperymencie. Miał to być rodzaj konkursu, w którym połowa badanych była uczestnikami, druga grupa stanowiła widownię, natomiast jedna z osób całość prowadziła. Gospodarz quizu wymyślał pytania, ale naprawdę trudne. Po zakończeniu konkursu Ross zapytał wszystkich uczestników, jak oceniają intelekt zawodników i prowadzącego konkurs. Wszyscy studenci wyżej ocenili prowadzącego, choć było oczywiste, że jego przewaga nie wynikała z wiedzy czy też wysokiego IQ, tylko z uprzywilejowanej sytuacji. Zapytaj, czy wybór studentów był dobrym pomysłem z punktu widzenia metodologii – czy nie jest to grupa zbyt specyficzna?
Poproś uczniów, aby pomyśleli o sytuacjach, w których powiedzieli o kimś, że jest słaby lub głupi. Czy zastanowili się, dlaczego ta osoba zachowała się...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy