Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ja i mój rozwój , Laboratorium

3 lutego 2016

Jesteś ważny taki, jaki jesteś

24

W podejściu humanistyczno-egzystencjalnym zaburzenie psychiczne wiąże się z niezaspokojeniem potrzeb, takich jak potrzeba bezpieczeństwa, miłości czy szacunku.

Terapia humanistyczno-egzystencjalna to zbiorcze określenie dla wielu podejść różniących się nieco – tym, na czym koncentruje się terapeuta lub jakich technik używa. Do najbardziej znanych należą: podejście zorientowane na osobę (jej twórcą jest Carl Rogers), terapia Gestalt (twórca: Fritz Perls), podejście egzystencjalne (wiodące nazwiska to Rollo May, Viktor Frankl, R. Laing, a współcześnie Irvin Yalom).

Dla kogo ta terapia?
Terapia humanistyczno-egzystencjalna jest skierowana do osób dotkniętych wszelkimi formami zaburzeń emocjonalnych. Szczególnie dobrze nadaje się dla osób zagubionych w tym, czego pragną, próbujących uniezależnić się od innych, nierozumiejących swoich uczuć, nękanych poczuciem winy lub krzywdy, mających objawy lękowe lub psychosomatyczne. Również dla osób, które mają kłopoty w kontakcie z drugim człowiekiem lub nie umieją odnaleźć swojej drogi życiowej. Formy grupowe tego nurtu nakierowane są na diagnozę problemów interpersonalnych oraz naukę otwartego, autentycznego bycia z drugim człowiekiem.

Na czym polega ta forma psychoterapii?
Terapeuta humanistyczno-egzystencjalny koncentruje się na subiektywnych doświadczeniach klienta, wspiera jego refleksyjność i poczucie sprawstwa. Stara się pomóc mu w poszerzeniu świadomości siebie, szczególnie zaś zachęca do rozpoznawania i wyrażania emocji. Świadomość siebie pozwala dokonywać wyborów nowych sposobów myślenia, odczuwania i działania. Na przykład uświadamiając sobie napięcie własnego ciała, klient może powiązać je z wypartymi uczuciami i wybierając nowy sposób funkcjonowania, wyrazić je.
W tym nurcie przywiązuje się wagę do odpowiedzialności. Dzięki pomocy terapeuty uświadamiamy sobie, że mamy wpływ na to, jacy jesteśmy, jak myślimy, odczuwamy i zachowujemy się. Bierzemy odpowiedzialność za zmiany, jakie decydujemy się wprowadzić. Dlatego osobę korzystającą z tej terapii nazywa się klientem, a nie pacjentem, aby podkreślić, że nie jest ona tylko biernym odbiorcą pomocy.

Metody i techniki
Terapeuci humanistyczni korzystają z narzędzi należących do różnych podejść. Terapeuta identyfikujący się z tradycją rogersowską, przede wszystkim stara się słuchać i rozumieć, czego doświadcza i co przeżywa klient, jaki sens ma dla niego to, co mówi. Podstawową techniką jest klaryfikacja, czyli takie odzwierciedlenie uczuć i treści wypowiedzi, które uwypukla ich subiektywne, osobiste znaczenie. Niezależnie od tego, jakie uczucia, myśli i chęci będzie referował klient, terapeuta podchodzi do nich z akceptacją bezwarunkową. Nie oznacza ona, że terapeuta popiera pacjenta, że podoba mu się wszystko, co klient mówi. Natomiast jest to przyzwolenie na istnienie rzeczywistości klienta w takim kształcie, w jakim ona istnieje. Oznacza też przyjęcie postawy rozumienia zamiast oceniania. Według Rogersa, tylko to możemy w sobie zmienić, co najpierw zgodzimy się zobaczyć i zrozumieć. Zaś abyśmy mogli to uczynić, potrzebujemy chociaż jednego empatycznego i akceptującego słuchacza, którego autentyczności będziemy mogli zaufać.
Terapeuci humanistyczno-egzystencjalni uważają, że sama relacja terapeutyczna ma charakter leczący. Pełen zaufania, zrozumienia i szacunku kontakt terapeuty z pacjentem pozwala mu potem na nawiązanie podobnej relacji z innymi osobami w swoim życiu, a także na zmianę jego stosunku do siebie.
Terapia ukierunkowana jest na teraźniejszość i przyszłość, a nie na rozważanie przeszłych doświadczeń. Odbywa się z poszanowaniem autonomii pacjenta, czego wyrazem są niedyrektywne zachowania terapeuty.

Jakich efektów się spodziewać?
Klient nabywa większą świadomość siebie – swoich uczuć, potrzeb, możliwości i ograniczeń, właściwych sobie sposobów wchodzenia w relacje z ludźmi. Zyskuje oparcie w sobie, poczucie własnej sprawczości, możliwości dokonywania świadomych i odpowiedzialnych wyborów, korzystania ze swojej twórczości, siły i wrażliwości. Powoduje to na ogół zanikanie objawów nerwicowych, poprawę funkcjonowania w relacjach z ludźmi, lepsze radzenie sobie z uczuciami, możliwość sięgnięcia do po...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy