Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wstęp

4 listopada 2015

Od sumienności do długowieczności

0 419

Osoby sumienne wprawdzie uczą się wolniej, ale pracują lepiej i osiągają więcej niż te mniej sumienne. Na dodatek żyją dłużej - dowodzi Przemysław Bąbel.

Monika i Iza mają po 34 lata. Dziesięć lat temu razem zaczynały pracę jako młodsze konsultantki w tej samej międzynarodowej firmie konsultingowej. Teraz Monika jest wiceprezesem zarządu, a Iza – choć ma te same kwalifikacje – tylko starszą konsultantką. Co sprawiło, że dzieli je taka różnica stanowisk? Znajomi z pracy twierdzą, że Monika i Iza mają po prostu inne charaktery.
Monika to uosobienie silnej woli. Jest zmotywowana do działania i wytrwała w dążeniu do celu. Cechuje ją duża samodyscyplina. Ma wysokie aspiracje. Wie, jak radzić sobie w życiu. Kieruje się własnymi zasadami. Jest uporządkowana, skrupulatna, punktualna i rzetelna w pracy. Starannie rozważa problem, zanim podejmie decyzję i zacznie działać. Znajomi uważają, że jest perfekcjonistką, pracoholiczką i pedantką.
Iza nie ma wielkich ambicji, dużej motywacji do osiągnięć ani jasno sprecyzowanych celów życiowych. Raczej nie należy do osób zbyt skrupulatnych w wypełnianiu swoich obowiązków. Brakuje jej samodyscypliny, więc często porzuca zadania przed ich zakończeniem. Bywa nierzetelna i czasami zawodzi. Znajomi mówią, że jest leniwa. Widać u niej impulsywność w podejmowaniu decyzji i spontaniczność w działaniu. Jej nastawienie do życia określić można jako hedonistyczne.
Różnica między Moniką a Izą dotyczy czynnika osobowości zwanego sumiennością. Monikę cechuje wysoki poziom sumienności, Izę zaś niski.
Sumienność opisuje stopień zorganizowania, wytrwałości i motywacji w działaniach zorientowanych na cel. Składa się ona z sześciu cech: kompetencji, skłonności do utrzymywania porządku, obowiązkowości, dążenia do osiągnięć, samodyscypliny, rozwagi. U ludzi o małej sumienności nasilenie tych cech jest mniejsze.

Poziom sumienności jest istotny przy ocenie kandydatów do pracy. Na jego podstawie można przewidzieć czyjeś powodzenie zawodowe. Wyniki badań dowodzą, że osoby sumienne pracują lepiej i wydajniej niż osoby o niskiej sumienności. Wyjątkiem są stanowiska, na których liczy się szybkość decyzji. Ludzie sumienni starannie rozważają decyzje. Dlatego w sytuacjach wymagających szybkiego działania osoby o wysokiej sumienności są mniej skuteczne. Co nie znaczy, że w roli lekarzy czy policjantów lepiej sprawdzają się ci, których sumienność jest niska. Rozwaga to tylko jedna z sześciu cech tego czynnika osobowości.
Zaskakujące, że ludzie sumienni uczą się gorzej niż ci o niskiej sumienności. Przyczyną może być szybkość działania. Wyniki badań wskazują, że osoby o wysokiej sumienności wolniej nabywają umiejętności i wiedzę, choć mają silną motywację do uczenia się. Ten paradoksalny rezultat tłumaczy się dwojako. Po pierwsze, osoby o wysokiej sumienności mogą mieć tendencję do samooszukiwania się odnośnie postępów w nauce. Po drugie, być może zbytnio koncentrują się na kontroli swoich działań, co powoduje, że mniej uwagi poświęcają samemu wykonywaniu zadania. Negatywny związek między sumiennością i uczeniem się oznacza, że człowiek sumienny p...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy