Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wstęp

4 listopada 2015

Głęboko, coraz głębiej, czyli terapia psychoanalityczna

90

Psychoanaliza zakłada, że problemy pacjenta mają swoje źródło w nieświadomości. Motywy i fantazje - choć nieświadome - wpływają na sposób przeżywania i myślenia o sobie i świecie, na podejmowane przez nas decyzje, a także na utrzymywanie się przykrych objawów. W obrębie psychoanalizy istnieje wiele podejść. W Polsce dominuje wpływ teorii relacji z obiektem, którą opracowała Melania Klein. Teoria ta zakłada, że jako bardzo małe dzieci tworzymy sobie pewne wyobrażenie o naszych relacjach z ludźmi. Umysłowe reprezentacje różnych aspektów tych relacji nazywane są obiektami wewnętrznymi. Obiekty wewnętrzne powstałe w kontaktach z ważnymi dla nas osobami określają sposób, w jaki odczuwamy siebie i to, czego spodziewamy się po innych. Zgodnie z tą teorią szukamy obiektu, a nie - jak zakładał Zygmunt Freud - rozładowania napięcia. Przewodnik po tej formie terapii: założenia, zasady, metody, czas trwania, ceny, adresy ośrodków.

Dla kogo ta terapia? W jakich problemach jest skuteczna?

Psychoanaliza i terapia psychoanalityczna sięgają do najgłębszego poziomu psychiki. Dotykają problemów, które znajdują swoje odzwierciedlenie w różnych sferach życia: w myśleniu o sobie, w sferze rodzinnej, małżeńskiej, zawodowej. Są szczególnie skuteczne w leczeniu zaburzeń nerwicowych (np. depresyjnych i lękowych) oraz zaburzeń osobowości.
Psychoterapia psychoanalityczna powstała na bazie psychoanalizy. Różni ją od metody Freuda mniejsza częstotliwość spotkań z terapeutą (sesji) i to, że pacjent siedzi (a nie leży na kozetce).

Na czym polega terapia psychoanalityczna?

Drogą do wyleczenia jest uświadomienie sobie źródeł problemów. Terapia ta polega głównie na odkrywaniu nieświadomych motywów i fantazji, które wyrażają się w przeniesieniu na psychoterapeutę. W relacji z terapeutą pacjent przenosi na niego postawy i uczucia, jakie żywi do osób ważnych w swoim życiu – a konkretnie do wewnętrznych obiektów będących reprezentacją tych osób. Rodzic lub małżonek „zły” w oczach pacjenta niekoniecznie jest zły w rzeczywistości. W trakcie terapii pacjent uświadamia sobie przyczyny swoich uczuć i zachowań. Może skonfrontować się z pewnymi uczuciami, przed którymi dotąd się bronił, na przykład poprzez tworzenie objawów. Zaczyna rozumieć znaczenie tych objawów i naturę powtarzanych przez siebie obronnych schematów reakcji, myślenia i zachowania. W efekcie częściej potrafi kierować się myśleniem, a nie impulsywnie odreagowywać i powielać stare schematy. Terapia ta pomaga zatem włączyć myślenie i dzięki poznaniu i zrozumieniu swoich mocniejszych i słabszych stron lepiej radzić sobie z problemami.

Metody i techniki

Podczas sesji pacjent mówi swobodnie wszystko, co przychodzi mu do głowy. Analiza wypowiedzi pozwala zrozumieć nieświadome podłoże jego problemów. Podstawowym narzędziem pracy terapeuty jest interpretacja – za jej pomocą przekazuje on pacjentowi, jak rozumie jego problemy i ich nieświadome podłoże, uświadamia mu utajone znaczenie zawarte w jego wypowiedziach, fantazjach, wspomnieniach, snach, lękach, pragnieniach i zachowaniach, a także ujawnia, na czym polega jego wewnętrzny konflikt. Z kol...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy