Dołącz do czytelników
Brak wyników

Między słowami

12 czerwca 2020

NR 1 (Styczeń 2018)

Dar opłatka

115

Od dawna zastanawia mnie, jak wiele osób stresuje się z powodu zbliżających się Świąt. 
 

Wiadomo, o jakie Święta chodzi. Wielkanoc zbliża się raczej niepostrzeżenie. Cicho przybywa dnia, zorza wieczorna jaśnieje dyskretnie. Nakrywanie stołu ułatwia możliwość zakupienia gotowej, skiełkowanej rzeżuchy… A jajkiem łatwiej się dzielić niż opłatkiem. Jeszcze łatwiej jest, gdy ktoś da jajka pod majonez!

POLECAMY

Wbrew logice wiary – koncentrowanej wokół Krzyża – Boże Narodzenie jawi się jako bardziej wymagające, wyraźniej pyta o coś wewnętrznego człowieka. Przed naszymi bliskimi stajemy z opłatkiem jako osoby z – poniekąd – przebudzonym sumieniem. Na spłoszonych twarzach rysuje się pytanie: „Kim ja dla ciebie jestem?”. W sprawie tego pytania tak wierzący, jak i ci niedeklarujący wiary niespecjalnie się od siebie różnią.

Chyba że w kimś wyrosła wiara zmieniająca coś w życiu. Taka wiara być może potrafi podyktować nad opłatkiem pytanie o powinność, o zadanie: „Kim mam być dla ciebie, z jakim darem stanąć?”. Dar, który trzeba wspomnieć przy tym stole, powinien mieć swoje krótkie, zrozumiałe imię, które odgadniesz. Może takie, niewypowiedziane: „Proszę, wybacz, że wyzwanie i nadzieja opłatkowa tak mnie przerasta, przewyższa, ściskając serce”...

Opłatek oz...

Ten artykuł dostępny jest tylko dla Prenumeratorów.

Sprawdź, co zyskasz, kupując prenumeratę.

Zobacz więcej

Przypisy